by Veevee Gotsopoulos
Η Michele Gurevich και κατά κόσμον, Chinawoman, τη ζωντανή εμφάνιση της οποίας παρακολουθήσαμε στο Fuzz Live Music Club το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Τορόντο του Καναδά. Το πότε, μας είναι άγνωστο, καθώς η ίδια προτιμά η ηλικία της ν’ αποτελεί μυστήριο, ως μέρος της γενικότερης αινιγματικής φιγούρας της. Οι γονείς της ήταν Ρώσοι μετανάστες κι αυτή ακριβώς η σχέση της με τη Ρωσία της παρείχε σε πρώτη φάση την επιρροή και σε δεύτερη, την έμπνευση που χρειάζεται και στην οποία βασίζει τη μουσική της, όπου και στράφηκε, μετά την επιθυμία κι απόπειρά της ν’ ασχοληθεί με την παραγωγή ταινιών. Ενεργή στη μουσική σκηνή σχεδόν επτά χρόνια τώρα, μετρά ήδη τρία studio albums στη δισκογραφική της πορεία, το παρθενικό της «Party Girl», κυκλοφορίας του 2007, το δεύτερο κατά σειρά «Show Me The Face» το οποίο κυκλοφόρησε το 2010 και τέλος, το πρόσφατο «Let’s Part In Style» με ημερομηνία επίσημης κυκλοφορίας την εικοστή τετάρτη του Φεβρουαρίου του φετινού έτους.
Τη χώρα μας επισκέφθηκε ξανά στο παρελθόν, τον Μάρτη του 2013, με αφορμή μιαν εμφάνισή της στο Six D.O.G.S, όπου και κατέστη σαφής η ανάγκη για φιλοξενία της ίδιας, της μουσικής και φυσικά του κοινού της, σε έναν μεγαλύτερο και περισσότερο άνετο χώρο, σαν αυτόν του Fuzz, τον οποίο και κατάφερε να γεμίσει σχεδόν ασφυκτικά, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά, καθώς η παρουσία της στο χώρο κι η φωνή της σε υποβάλλει γλυκά, σε υπνωτίζει. Το είδος της μουσικής της έχει χαρακτηριστεί ως lo-fi pop, χάρη στην επιτηδευμένα χαμηλότερη ποιότητα του ήχου της, ενώ το στοιχείο των πλήκτρων είναι έντονο κι απαραίτητο για τη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας σκοτεινής και μυστηριακής, στην οποία κινείται και ξετυλίγεται η Chinawoman.Οι πόρτες του Fuzz Live Music Club άνοιξαν για το κοινό λίγα λεπτά μετά τις οκτώ, όμως ως συνήθως, η προσέλευση στην αρχή είναι ανησυχητικά χαμηλή και η έναρξη του live καθυστερεί αισθητά. Αισθητότατα. O Tim Isherwood, συνεργάτης και μέλος της μπάντας της Chinawoman, που θα αποτελούσε το opening act της βραδιάς, ανέβηκε στη σκηνή στις δέκα παρά είκοσι κι εκτελώντας πέντε κομμάτια, που επρόκειτο όπως διαπιστώσαμε εν συνεχεία να «δέσουν» αρμονικά με το κύριο act, έμεινε μαζί μας προθερμαίνοντάς μας, για περίπου μισή ώρα.
[caption id="attachment_3461" align="aligncenter" width="690"]
Tim Isherwood - Fuzz Live Music Club[/caption]
[caption id="attachment_3460" align="aligncenter" width="690"]
Tim Isherwood - Fuzz Live Music Club[/caption]
Ακολούθησε το απαραίτητο «στήσιμο» αλλά και κενό ανάμεσα στις εμφανίσεις και στις δέκα και μισή ακριβώς, καλωσορίσαμε με θερμό χειροκρότημα την Chinawoman στη σκηνή. Το πρώτο κομμάτι που μας χάρισε ήταν το «To Be With Others», αρκετά αντιπροσωπευτικό όσον αφορά όσα πραγματεύεται στους στίχους της και σίγουρα ιδανική επιλογή για να κερδίσει την πρόσεξη και το ενδιαφέρον ενός ανθρώπου που δεν την ήξερε παρά μόνο ως μουσική φυσιογνωμία στο παρελθόν κι είχε ακούσει τη μουσική της ελάχιστα κι αποσπασματικά, όπως εγώ. Αυτό είναι αρκετά σημαντικό, καθώς τις περισσότερες φορές φτάνουμε να απολαμβάνουμε έναν καλλιτέχνη μόνο δια μέσω της τριβής, της επανάληψης και ορισμένων συγκυριών. Αν όμως κάποιος σε κεντρίσει τόσο έντονα από την αρχή, δεν μπορεί παρά να σημαίνει πως είναι εξαιρετικά καλός σε αυτό που κάνει.
[caption id="attachment_3463" align="aligncenter" width="682"]
Chinawoman - Fuzz Live Music Club[/caption]
Συνέχισε την εμφάνισή της, με αγαπημένα στο κοινό της κομμάτια, όπως το «Lovers Are Strangers», το «Aviva», το «Russian Ballerina» το οποίο είναι γραμμένο για τη μητέρα της αλλά και το πλέον γνωστό κι αναγνωρίσιμο «Party Girl».
Η Chinawoman είναι πλήρως ενήμερη του κλίματος στο οποίο θέτει τους ακροατές της και η χαμηλή, σχεδόν ανδρόγυνη φωνή της συμβάλλει στο να μοιάζει το τραγούδι της με μια ειλικρινέστατη διήγηση, από τα βάθη της ψυχής της. Όχι μόνο συγκινεί, αλλά και συγκινείται. Είναι απολύτως παρούσα στη στιγμή.
Όσον αφορά τη σχέση με το κοινό της, υπήρξε μια γενικότερη διάδραση. Επαναλάμβανε συχνά τις δυο μοναδικές ελληνικές λέξεις που γνώριζε, το «ευχαριστώ» και το «σ’ αγαπώ» και ζητούσε να της μάθουμε κι άλλες. Αποκόμισε τελικά κι εμπέδωσε όπως φάνηκε το «Γεια μας» ενώ διαπίστωσε χαρακτηριστικά: «People like to come and make out at my shows», που σημαίνει κοινώς: «Στους ανθρώπους αρέσει να έρχονται και να φασώνονται στις συναυλίες μου». Δεν γνωρίζω αν το ρήμα αυτό υφίσταται θεωρητικά, αλλά σίγουρα υφίσταται ως πραγματικότητα και πρόκειται για κάτι που παρατηρήσαμε ούτως ή άλλως κι εξαρχής, οι περισσότεροι.
[caption id="attachment_3459" align="aligncenter" width="690"]
Chinawoman - Fuzz Live Music Club[/caption]
Κάπως έτσι, κύλησε μιάμιση ώρα. Στις δώδεκα, κι αφού είχε παρουσιάσει ένα-ένα τα μέλη της μπάντας της, μας ευχαρίστησε και μας καληνύχτισε, κατεβαίνοντας από το stage, αλλά, ω, τι έκπληξη, τα φώτα δεν άναψαν και μετά από μερικά λεπτά επέστρεψε για να εκτελέσει ακόμα δύο κομμάτια, το πρώτο εκ των οποίων ήταν στα ρωσικά. Ύστερα από το γραφικό encore ( τα οποία πρέπει απλώς να πάψουν, γιατί αποτελούν μια κοροϊδία στην οποία συμμετέχουμε όλοι), μας αποχαιρέτισε εκ νέου, αγκαλιά με τη μπάντα της, τη χειροκροτήσαμε ακόμα πιο θερμά αυτή τη φορά και απήλθε.
Το ίδιο κάναμε κι εμείς, όλοι εμείς, εμφανώς ευχαριστημένοι και «γεμάτοι» από αυτό το live.
