από Θωμάς Σταματάκης
Για να βγει κάτι καλό στην μουσική, στην επιστήμη, στην γλυπτική ή οπουδήποτε αλλού χρειάζεται να συμβάλλουν πολλοί. Ο μουσικός, η επιστήμονας ή ο γλύπτης αλλά και όλοι/ες αυτοί/ες που τους διευκόλυναν, τους δίδαξαν, τους ενέπνευσαν κ.λ.π. Από τους δασκάλους τους, τους φίλους, τους έρωτες αλλά και οι αφανείς και παραγνωρισμένους όπως ο γραμματέας ή ο βοηθός ή ο λαντζέρης και το κορίτσι στην μπάρα του μπαρ.
Τίποτα δεν παράγεται από ένα μόνο άνθρωπο, μουσικό συγκρότημα κ.λ.π., ο μύθος του μοναχικού καουμπόυ είναι για τους Donald Trump αυτού του κόσμου.
Λοιπόν η συναυλία των Χειμερινών Κολυμβητών στο θέατρο Βράχων στις 2/10 ήταν, το λιγότερο εξαιρετική, από τα παιδιά στην είσοδο και στο μπαρ, που είχε διάφορες μπύρες, τσίπουρο κ.α. και όχι μόνο την πανάκριβη, και κατά κανόνα χάλια, μπύρα του εκάστοτε χορηγού, μέχρι την κυρία που φρόντιζε τις τουαλέτες και βέβαια τον κόσμο, τους ακροατές. Α ξέχασα τους Χειμερινούς Κολυμβητές και τους CHORUS VIVENDI με τον Γιάννη Βρυζάκη, ήταν και αυτοί εκεί, μουσικοί και τεχνίτες μοναδικοί και όχι διασκεδαστές του συρμού, που μαζί με όλους αυτούς που αναφέραμε αλλά και πολλούς ακόμη που αγνοούμε έστησαν μια μοναδική συναυλία που ως συνήθως ήταν διαφορετική από όλες τις προηγούμενες.
Άρχισαν με μια μίξη παλιών, από το πρώτο τους LP, αλλά και σχετικά νεότερων κομματιών από τους Δακοκτόνους, την Μαστοράντζα έως τα 23 Κόκκινα Φώτα, στον Παγασητικό, Αρζεντίνα, Ρωμυλία, Ψείρες και μαζί το Στελθ, Καιματσακλάν, το Φάρμακο, Γιατί δεν Πεθαίνεις κ.α.
Ο κύριος Μπακιρτζής, πρόγονος όλων των χιπχοπάδων τραγουδά και λέει ιστορίες. Όλοι οι φίλοι τους ήταν εκεί, κάποιους τους χαιρετούν στις κερκίδες του θεάτρου κάποιοι άλλοι είναι πια αόρατοι αλλά παρόντες, όπως ο μπάρμπα Σταύρος Καραμανιώλας, ο Κατσαρός, ο Κύριλλος Σαρρής που ζωγράφιζε και γιάτρευε όλη του την ζωή κ.α.
[embed]
Κάπου στην μέση παίζουν μια εκπληκτική εκτέλεση της Μπουτζαλιάς του Νταλγκά, παίζουν σαν να έπαιζαν αιώνες τα ρεμπέτικα και λίγο μετά παίζουν και το Ποιός είναι αυτός; του Ζάχου με μοναδικό τρόπο αφιερωμένο στους πρόσφυγες που καθημερινά δολοφονούνται στην Μεσόγειο. Το κομμάτι είναι με στίχους του Τσιγγάνου ποιητή Ἀμποὺλ Χασὰν ἐλ Νουρὶ που ο θρύλος λέει πως όταν ο ποταμός Τίγρης έφερε κοντά τις δύο όχθες του για να του επιτρέψει να περάσει χωρίς να βραχεί εκείνος δεν δέχτηκε την τιμή και μπήκε σε μια βάρκα μαζί με τους άλλους συνοδοιπόρους του. [embed]
Παίζουν σαν 15χρονα για δυόμισι ώρες με τον κόσμο να απαιτεί να μην σταματήσουν. Προς το τέλος θα πουν το Πολλαπλό σου Είδωλο και κύριος Μπακιρτζής ένα φοβερό ανέκδοτο ''βασικοί πυλώνες της κυβερνητικής πολιτικής είναι η παιδεία και η υγεία''.
Τίποτα δεν παράγεται από ένα μόνο άνθρωπο, μουσικό συγκρότημα κ.λ.π., ο μύθος του μοναχικού καουμπόυ είναι για τους Donald Trump αυτού του κόσμου.
Λοιπόν η συναυλία των Χειμερινών Κολυμβητών στο θέατρο Βράχων στις 2/10 ήταν, το λιγότερο εξαιρετική, από τα παιδιά στην είσοδο και στο μπαρ, που είχε διάφορες μπύρες, τσίπουρο κ.α. και όχι μόνο την πανάκριβη, και κατά κανόνα χάλια, μπύρα του εκάστοτε χορηγού, μέχρι την κυρία που φρόντιζε τις τουαλέτες και βέβαια τον κόσμο, τους ακροατές. Α ξέχασα τους Χειμερινούς Κολυμβητές και τους CHORUS VIVENDI με τον Γιάννη Βρυζάκη, ήταν και αυτοί εκεί, μουσικοί και τεχνίτες μοναδικοί και όχι διασκεδαστές του συρμού, που μαζί με όλους αυτούς που αναφέραμε αλλά και πολλούς ακόμη που αγνοούμε έστησαν μια μοναδική συναυλία που ως συνήθως ήταν διαφορετική από όλες τις προηγούμενες.
Άρχισαν με μια μίξη παλιών, από το πρώτο τους LP, αλλά και σχετικά νεότερων κομματιών από τους Δακοκτόνους, την Μαστοράντζα έως τα 23 Κόκκινα Φώτα, στον Παγασητικό, Αρζεντίνα, Ρωμυλία, Ψείρες και μαζί το Στελθ, Καιματσακλάν, το Φάρμακο, Γιατί δεν Πεθαίνεις κ.α.
Ο κύριος Μπακιρτζής, πρόγονος όλων των χιπχοπάδων τραγουδά και λέει ιστορίες. Όλοι οι φίλοι τους ήταν εκεί, κάποιους τους χαιρετούν στις κερκίδες του θεάτρου κάποιοι άλλοι είναι πια αόρατοι αλλά παρόντες, όπως ο μπάρμπα Σταύρος Καραμανιώλας, ο Κατσαρός, ο Κύριλλος Σαρρής που ζωγράφιζε και γιάτρευε όλη του την ζωή κ.α.
[embed]Κάπου στην μέση παίζουν μια εκπληκτική εκτέλεση της Μπουτζαλιάς του Νταλγκά, παίζουν σαν να έπαιζαν αιώνες τα ρεμπέτικα και λίγο μετά παίζουν και το Ποιός είναι αυτός; του Ζάχου με μοναδικό τρόπο αφιερωμένο στους πρόσφυγες που καθημερινά δολοφονούνται στην Μεσόγειο. Το κομμάτι είναι με στίχους του Τσιγγάνου ποιητή Ἀμποὺλ Χασὰν ἐλ Νουρὶ που ο θρύλος λέει πως όταν ο ποταμός Τίγρης έφερε κοντά τις δύο όχθες του για να του επιτρέψει να περάσει χωρίς να βραχεί εκείνος δεν δέχτηκε την τιμή και μπήκε σε μια βάρκα μαζί με τους άλλους συνοδοιπόρους του. [embed]
Παίζουν σαν 15χρονα για δυόμισι ώρες με τον κόσμο να απαιτεί να μην σταματήσουν. Προς το τέλος θα πουν το Πολλαπλό σου Είδωλο και κύριος Μπακιρτζής ένα φοβερό ανέκδοτο ''βασικοί πυλώνες της κυβερνητικής πολιτικής είναι η παιδεία και η υγεία''.
