Blues Festival Stage Volume 1 Ημέρα Πρώτη

Tom Attah - Blues Festival
Tom Attah - Blues Festival

 “There’s a bar where the boys 
   have stop talking, they’ve
   been sentenced to death by
   the blues…”     L.Cohen,
                “Take This Waltz”

     Με μια άλλη, “διαφορετική” ατμόσφαιρα, γεμάτη rhythm’n’blues
  το Stage Volume 1, που μας υποδέχτηκε με λευκές καρέκλες στη σκηνή,
  φιλοξένησε χθες το πρώτο από τα δυο βράδια αφιερωμένα αποκλειστικά
  στη μουσική του “Βαθύ Νότου”- τα Blues της Αμερικής, ένα ιδιαίτερο
  είδος ρυθμού και γραμμικής μελωδικότητας που μεταφέρθηκε από τις 
  ακτές της Αφρικής, στην Γη της Επαγγελίας, φέροντας μαζί της, 
  τον πόνο και τον καημό των  νέγρων που ξόρκιζαν την άτυχη μοίρα τους, 
  με gospel, τραγούδια εργασίας, κραυγές και ύμνους ανακατεμένα μαζί 
  με την ρυθμική, απλή γραμμή από μπαλάντες που διηγούνταν τις πονεμένες
  ιστορίες τους.
   Μια μουσική γραμμή που ταξίδεψε αργότερα στις κακόφημες συνοικίες
  και τα σκοτεινά μπαρ της Νέας Ορλεάνης.
   Αυτή η “ακουστική της θλίψης” που γέννησε κάποιους από τους πλέον
  θρυλικούς ερμηνευτές  της κιθάρας- όπως ο Taj Mahal, ο B.B. King, 
  ο Bo Didley, o Eric Clapton και ο Steve Windwood ή ο Jimmie Vaughan 
  και ο Jeff Baxter- φέρνει στο κέντρο της Αθήνας τους άξιους απογόνους
  τους, που κουβαλούν τον ρυθμό και την μελωδία των blues, βαθιά μέσα
  στην ψυχή τους- Μοιράζοντας την σε όλους εμάς.


     Εκκινώντας τη θεματική βραδιά του Blues Festival, εμφανίστηκαν στη 
  σκηνή οι Daddy’s Work Blues, μια μπάντα blues-rock, με εδρα τα
  Δυτικά Προάστια, και επιρροές τους Paul Butterfield, Baddy Guy, Stevie 
  Ray. Με τον δυνατό όσο και ξηρό τους ήχο, άδραξαν ζωηρά την νύχτα, 
  και ο Δημήτρης Δουλκερίδης (κιθάρα-φωνητικά), ο Στάθης Ανέστης (μπάσο),
  ο Θέμης Πολύζος (ντραμς), ο Γιάννης Παχίδης (φυσαρμόνικα) και ο Θύμιος
  Σπυλιοτόπουλος (κιθάρα), ανέβασαν τους ρυθμούς και μας ταξίδεψαν στην
  θλιμμένη όσο και δυναμική περιοχή της μουσικής τους ηχητικής χορογραφίας.

Daddy's Work Blues - Blues Festival
Daddy’s Work Blues – Blues Festival
Daddy's Work Blues - Blues Festival
Daddy’s Work Blues – Blues Festival


    Στη συνέχεια πήραν την σκυτάλη οι Blues Matter, ένα νέο συγκρότημα της
  ελληνικής Blues σκηνής, που το πάθος τους όσο και η δεξιοτεχνία στα ΄
  όργανα τους φέρνουν πολύ κοντά στις κλασσικές επιρροές τους, όπως: o
  Albert King, o Sonny Boy Williamson και φυσικά ο μεγάλος B.B. King.
   Τα solo στα πλήκτρα και το τρομπόνι ήταν εξαιρετικά, ενώ η εκτέλεση
  του δικού τους “Let me go” πυροδότησε τη σκηνή με τον υπέροχο ξηρό
  ήχο από την μια ηλεκτρική κιθάρα που έβραζε.

Blues Matter - Blues Festival
Blues Matter – Blues Festival
Blues Matter - Blues Festival
Blues Matter – Blues Festival


Επάνω στην σκηνή ανέβηκε αργότερα ο γεννημένος στο Brighton
  του Λονδίνου, μα με μαύρη, θλιμμένη ψυχή, ο πολυοργανίστας John Crampton. 
  Μια ολόκληρη μπάντα από μόνος του ο John μας οδήγησε, αργά και νωχελικά στην 
  οριακή μελωδικότητα των blues sessions, μέσα από μια φασματική περιπλάνηση,
  στον εσώτατο πυρήνα των θλιμμένων του τραγουδιών. Με την ατμόσφαιρα να
  ηλεκτρίζεται από την ηλεκτρικά μεταλλική κιθάρα/μπάντζο του και με την
  οριακή φυσαρμόνικα να σκίζει τον ρυθμό, στα υπέροχα instrumentals του,
  ο Crampton ελευθέρωσε από μέσα του την αγωνία των μπλε ρυθμών, οδηγώντας
  μας πίσω, εκεί που το πνεύμα ελεύθερο ακονίζει την φύση και την ξεπερνάει.

John Crampton - Blues Festival
John Crampton – Blues Festival
John Crampton - Blues Festival
John Crampton – Blues Festival


   “Last but not least”, ο Tom Attah, εμφανίστηκε με την ακουστική του κιθάρα και
  με την παράδοξη φιγούρα του- ντυμένος στα μαύρα- μας έφερε με το γρήγορο παίξιμο
  του και τις ιδιαίτερες ιαχές/κραυγές του σε επαφή με τα traditional blues του.
  Ο Βρετανός “Bluesman”, συνδυάζοντας τον σκληρό ήχο, και την επιδραστική επαφή
  του με το κοινό- παρακολούθησε σχεδόν την μισή θεματική βραδιά μαζί με το κοινό,
  απολαμβάνοντας κι αυτός τα blues-  ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας σε φωνή και 
  συναίσθημα υπό την δύναμη των ηλεκτρισμένων μελωδιών του, ταξίδεψε το κοινό 
  προς έναν άλλο χώρο, πίσω και πέρα θαρρείς στα δέλτα των φυτειών, μιας περασμένης, 
  σκλαβωμένης εποχής. Ειρωνικά, μέσω των στίχων του, μιλώντας για μια γυναίκα που
  τον πόνεσε, για τον ήχο των τρένων και τα ταξίδια προς άγνωστο προορισμό, έδωσε
  στην ιδιαίτερα εντυπωσιακή βραδιά το υπέροχο τέλος που της άξιζε.
   Με το παίξιμο του μας χάρισε υπέροχες στιγμές ελευθερίας.

Tom Attah - Blues Festival
Tom Attah – Blues Festival
Tom Attah - Blues Festival
Tom Attah – Blues Festival


   

Εν αναμονή της συνέχειας απόψε του δεύτερου μέρους του “Blues Festival” στο
Stage Volume 1, οι πρώτες εντυπώσεις ήταν προκλητικά θετικές με ολόκληρο το
σύνολο απο τις ελληνικές μπάντες, μέχρι τα σολαρίσματα από τους ειδήμονες εκ
Λονδίνου, να μας χαρίζουν ένα υπέροχο βράδυ, γεμάτο από τις ηχηρές μελωδίες
του Νότου. That’s the Blues, and i like it.

 

 

Δείτε όλες τις φωτογραφίες από τη πρώτη ημέρα του φεστιβάλ

Written By
περισσότερα από Haris Pavlou

Tarja & Crimson Blue – Gagarin 205

Η είσοδος στο Gagarin κατακλυζόταν απο πλήθος κόσμου με σκοπό να παραστούν στην...
διαβάστε περισσότερα