Arcturus, Diablery, Borderline Syndrome @Temple, Παρασκευή 12/01/18

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν και το το διαστημόπλοιο από την πέμπτη διάσταση προσγειώθηκε στο Temple την Παρασκευή 12/01/18. 1η φορά που παρακολουθώ live τους Arcturus. Αρκετός κόσμος έχει ήδη μαζευτεί, στις 19:30 οι πόρτες ανοίγουν και το ταξίδι στον μαγικό χωροχρόνο ξεκινά. Στις 20:30 στη σκηνή εμφανίζονται οι Borderline Syndrome. Η μπάντα με τον μη-Metal ιδιαίτερο ήχο της έχει στη διάθεσή της 30 λεπτά, τα οποία προσπαθεί να αξιοποιήσει παρουσιάζοντας ένα συνονθύλευμα σκοτεινών, progressive ήχων και μελωδιών. Σίγουρα είναι τεχνικοί, ο ήχος δεν τους βοηθάει, καθώς είναι αρκετά δυνατός, λιτή σκηνική παρουσία, όσο για την επικοινωνία με το μεγάλο αριθμητικά κοινό, αυτή πραγματοποιείται αποκλειστικά μέσω της μουσικής τους. Η ώρα είναι 21:15 και στην σκηνή εμφανίζονται οι Diablery. Η Symphonic Black Metal μπάντα έχει στη διάθεσή της 45 λεπτά, τα οποία αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, εισάγοντας μας στην μυσταγωγία τους μέσα από τα "Mundus Vult Decipi" και "Ergo Decipiatur", στα πλαίσια της προώθησης του "Entropy" (2017), μίας πολύ τίμιας δουλειάς. Ο ΧΙΙ (Bass) δίνει τον ρυθμό και το σήμα για την μύηση στη μουσική τους, ο Nimerius (Guitars) είναι προσηλωμένος στο έργο του με τις ζοφερές μελωδίες του, o Nazfell (Synthesizers) γνωρίζει πολύ καλά πώς να δημιουργεί μία γλυκιά και απόκρυφη ατμόσφαιρα και ο Setesh (Vocals) εκτελεί την γητειά. Άψογα δεμένοι και τεχνικά καταρτισμένοι, με πολύ καλό ήχο και σκοτεινή σκηνική παρουσία και άκρως επαγγελματική συμπεριφορά απέναντι στους παρευρισκόμενους, αποτελούν ελπίδα για την εγχώρια σκηνή του ακραίου ήχου. Η ώρα κυλά ευχάριστα, το κοινό τους απολαμβάνει ιδιαίτερα και σίγουρα κερδίζουν νέους οπαδούς. Δυστυχώς, η θέα από τον εξώστη, λόγω επικράτησης πανδαιμόνιου, δεν με βοηθά στη διαμόρφωση ολοκληρωμένης εικόνας. Από αυτό που εκλαμβάνω, πάντως, μένω κάτι παραπάνω από ικανοποιημένη. Η ώρα έφτασε. 10:30 και οι masters του Avant-garde Progressive Metal, Arcturus, ανεβαίνουν στην σκηνή. Αστρονομία, Τρέλα, Υπερφυσικό, Λογοτεχνία. Το "Evacuation Code Deciphered" είναι ένα αριστούργημα και οι οικοδεσπότες μας καλωσορίζουν, σαν θαύμα όλα εξαφανίζονται κάτω από τις νιφάδες του χιονιού στο "Nightmare Heaven" και η περιγραφή του μυαλού του καλλιτέχνη στο "Painting My Horror" είναι ανατριχιαστική. Ο διάολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες στο "Crashland", αλλά στο "Chaos Path" ελευθερώνεται στον χώρο και επικρατεί χάος. Υπάρχουν επιπλοκές στο χωροχρονικό ταξίδι στο "Shipwrecked Frontier Pioneer", μα το "Arcturian Sign" δείχνει τον δρόμο και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Jaw-dropping η εκτέλεση του "Nocturnal Vision Revisited", ενώ στο "Hibernation Sickness Complete" έχουμε ΘΕΜΑ. Όλα καταρρέουν υπό το "Game Over", και η μπάντα αποχωρεί για να επιστρέψει για encore. Οι μάσκες πέφτουν, βλέπεις ότι ο φίλος κρύβει εχθρούς, "Master of Disguise" και η απόφαση είναι μονόδρομος: "Alone". Όμορφα, μοναχικά αστέρια και "Deamonpainter", κακός χαμός στο "To Thou Who Dwellest in the Night" και ώρα για τη θεραπεία από το "Angst". Σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισής της, η μπάντα διαθέτει πολύ καλό ήχο, συνεχή και θερμότατη επικοινωνία με το πολυάριθμο κοινό και εκθαμβωτική -όσο επιτρέπει ο χώρος- σκηνική παρουσία. Ο Hellhammer (Drums) βομβαρδίζει άπαντες, ο Sverd (Keyboards) δημιουργεί μια ζοφερή ατμόσφαιρα με τις μελωδίες του, οι μπασογραμμές του Skoll (Bass) είναι χαρακτηριστικά γοητευτικές, ο Knut Magne Valle (Guitars) είναι μια ιδιοφυΐα, ενώ ο ICS Vortex (Vocals) είναι ένας lunatic που παρασύρει το κοινό του, με τις φωνητικές του μελωδίες να έρχονται κατευθείαν από άλλη διάσταση, Setlist Evacuation Code Deciphered Nightmare Heaven Painting My Horror Crashland Chaos Path Shipwrecked Frontier Pioneer Arcturian Sign Nocturnal Vision Revisited Hibernation Sickness Complete Game Over   Master of Disguise Alone Deamonpainter To Thou Who Dwellest in the Night Angst Η 3 Shades of Black διοργάνωσε μια εξαίσια, sold-out συναυλία, το Temple είναι ένας νέος, όμορφος χώρος, αλλά τέτοιου βεληνεκούς μπάντα χρειάζεται μεγαλύτερη έκταση, ώστε να μην περιορίζονται ούτε τα μέλη, αλλά ούτε και να στριμώχνεται σε αποπνικτικό βαθμό ο κόσμος. Από την άλλη, οι Arcturus, σε 1 ώρα και 40 λεπτά και με 15 κομμάτια, ως προστάτες της ανθρωπότητας, καθάρισαν τις ψυχές μας, μέσα από την παραφροσύνη τους. Loaded, exploded, drone, far gone.