Arch Enemy, Caelestia @Gagarin 205, Σάββατο 14/11/15

Βαριά μέρα. Πένθιμη. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί δε δύνανται να χαρακτηρίζουν ένα Σάββατο. Πόσο μάλλον, όταν την συγκεκριμένη ημέρα είναι προγραμματισμένο να εμφανιστούν στη χώρα μας οι Arch Enemy, για πρώτη φορά συμπεριλαμβάνοντας τον guitar hero Jeff Loomis και την νέα frontwoman, Alissa White-Gluz. Όπως και να' χει όμως, με το Metal οφείλουμε να ασχολούμαστε, όχι μόνο στις χαρές, αλλά και στις λύπες, έντονο χαρακτηριστικό των ανώμαλων, διεστραμμένων καιρών που βιώνουμε. Οι πόρτες του συναυλιακού χώρου του Gagarin 205 υποδέχονται το κοινό στις 20:00. Ήδη από εκείνη την ώρα, η προσέλευση του κόσμου είναι εντυπωσιακή, δεδομένων των οικονομικών δυσχερειών. Στις 21:00, τα πάντα στην σκηνή δείχνουν έτοιμα για την εμφάνιση των Caelestia, μοναδικού support act για απόψε. Για 40 λεπτά, το συγκρότημα δικαιώνει την επιλογή της διοργάνωσης να το τοποθετήσει στο billing, παρουσιάζοντας ποιοτικό Melodic Death Metal, μέσα από την εκτέλεση 6 κομματιών, εκ των οποίων τα ''Malleus Maleficarum "The Secret Cult"'', ''Lake of Decay'' και ''Beneath Abyss'', με το οποίο ολοκληρώνουν, να ξεχωρίζουν. Στο τελευταίο, μάλιστα, το σχήμα συνοδεύεται από τον Andrew Geo, vocalist και κιθαρίστα των Death/Thrash Metallers Alter Self, προκαλώντας κύματα ενθουσιασμού στους πραγματικά πολλούς fans τους. Γουστόζικη και η παρουσίαση του instumental ''Silent Despair'' (σ.σ.: ως εναρκτήρια σύνθεση, επιλέγεται το intro ''My Creations''). Αρκετά καλός ήχος, άρτια τεχνική κατάρτιση, ένθερμη επικοινωνία με το κοινό και άψογη σκηνική παρουσία. Ειδικά η Dimitra Vintsou (σ.σ.: φωνητικά), δείχνει εξαιρετικά επιβλητική. Ιδανική εκκίνηση για event τέτοιου βεληνεκούς. Το changeover ολοκληρώνεται και στις 22:15 φτάνει η στιγμή να παρακολουθήσω ζωντανά τους Arch Enemy. Ένα από τα πολλά συναυλιακά απωθημένα μου πραγματοποιείται. Οι Melodic Death Metal επαναστάτες εμφανίζονται στην σκηνή και το κοινό αφηνιάζει. Το ''Yesterday Is Dead and Gone'', που ανοίγει την αυλαία, σίγουρα δεν επιλέγεται τυχαία. Ορθότατη επιλογή, η οποία ακολουθείται από το ''Burning Angel'' και το καθολικά λατρεμένο ''War Eternal''. Η Alissa White-Gluz αποτελεί άξια νέα frontwoman του σχήματος. Ενεργητικότατη, επιβλητικότατη με το αρχικό επικό της outfit, αναφέρεται στη δυσάρεστη χθεσινή τραγωδία, προλογίζοντας έτσι το ''Ravenous'', προτού το ''Stolen Life'' λάβει την σκυτάλη. Η συντριπτική πλειοψηφία του εξαιρετικά πολυάριθμου κοινού, αποτελούμενη, ως επί το πλείστον, από νεαρά πρόσωπα, φαίνεται εξοικειωμένη περισσότερο με το νέο υλικό της μπάντας. Συνήθως, συμβαίνει το αντίστροφο, αλλά και αυτό όμορφο θέαμα είναι- εξέλιξη ονομάζεται. At long last, ακούω ζωντανά το ''My Apocalypse'', ακολουθούμενο από το ''You Will Know My Name''. ''Bloodstained Cross'' και σκατά στις απανταχού θρησκείες, καρκίνο της ανθρωπότητας. Εν συνεχεία, κυριολεκτικά ''Under Black Flags We March''. Η προαναφερθείσα μπροστάρισσα οργώνει την σκηνή, κρατώντας μια πελώρια μαύρη σημαία με το logo του συγκροτήματος και προκαλώντας παροξυσμό, που διατηρείται κατά την εκτέλεση του ''As the Pages Burn'', ενώ διατρανώνεται στην αντίστοιχη παρουσίαση του ''Dead Eyes See No Future''. Ωραιότατη σύνθεση το ''Avalanche'', δυναμίτης το ''Dead Bury Their Dead''. Η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο στο πωρωτικό ''No Gods, No Masters'', ενώ η επανάσταση ξεκινά από τη Λιοσίων, υπό τους ήχους του ''We Will Rise''. Η κιθαριστική τιτανομαχία, στην οποία επιδίδεται ο Michael Amott και ο νεοσύλλεκτος στο σχήμα Jeff Loomis, δύο άκρως ταλαντούχοι και καίριοι guitar heroes της εποχής μας, για τις ανάγκες του instrumental ''Snow Bound'', δύναται να χαρακτηριστεί σεμιναριακή. Η αυλαία κατεβαίνει, χωρίς encore, μέσω του ''Nemesis'', ξεσηκώνοντας άπαντες τους παρευρισκόμενους. Πλαισιωμένο από κρυστάλλινο ήχο και jaw-dropping σκηνική παρουσία, που υποβοηθείται από τη χρήση special effects, συγκεκριμένα καπνού εκτοξευόμενου τις κατάλληλες στιγμές, το σχήμα, όντας όσο επικοινωνιακό χρειάζεται με το κοινό, αποδεικνύει πως, σίγουρα συναυλιακά, διανύει μια θεσπέσια περίοδο. Άντε να πάρει και δισκογραφικά τα πάνω του, να τραβάμε τα βυζιά μας. Setlist Yesterday Is Dead and Gone Burning Angel War Eternal Ravenous Stolen Life My Apocalypse You Will Know My Name Bloodstained Cross Under Black Flags We March As the Pages Burn Dead Eyes See No Future Avalanche Dead Bury Their Dead No Gods, No Masters We Will Rise Snow Bound Nemesis Η διοργανώτρια εταιρεία τήρησε ρητά το timetable, όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε. Οι Arch Enemy, από την άλλη, με 17 κομμάτια-δυναμίτες και σε 90 περίπου λεπτά, πραγματοποίησαν ένα εξαιρετικά γαμηστερό live (σ.σ.: Σουηδία, mate), αφήνοντας άπαντες τους fans κατευχαριστημένους (και ιδρωμένους). Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μου υπενθυμίζουν γιατί έχω επιλέξει να ακολουθώ αυτόν τον δρόμο. 50ή συναυλία, λοιπόν. Και εις ανώτερα.