by Maria Sarantou
Σαββατόβραδο, μουσική, παρέα, διασκέδαση, χορός, hip – hop, deck -λέξεις διάσπαρτες ποτισμένες με θετική προσδοκία, που βγήκε αληθινή. Το γεγονός τελέστηκε στο Fuzz Live Music Club, στις 18 Μαρτίου στην συναυλία του Wax Tailor.
Την μουσική μας βραδιά, στο ρόλο του support , την άνοιξε ο DJ MCD (Δημήτρης Κρητικός). Με το καπελάκι του, μονάχος πάνω στην σκηνή και με έναν χαλαρό κόσμο, που όσο περνούσε η ώρα γέμιζε τον χώρο, μας ζέστανε όπως έπρεπε - σε χαμηλή φωτιά - με ξένα αλλά και με ελληνικά τραγούδια που μας προϊδέασαν με τον τρόπο τους για την μουσική μας συνέχεια και το ζεστό μας χειροκρότημα τον ευχαρίστησε για αυτό.
Η σκηνή ήταν σχεδόν έτοιμη από την αρχή. Τα ντραμς πίσω αριστερά περίμεναν την σειρά τους, όπως οι θέσεις για τα άλλα μουσικά όργανα και μικρόφωνα. Μετά από μερικές αλλαγές και λίγο μετά τα 22:00, τα φώτα χαμήλωσαν και μέσα από ένα θερμό χειροκρότημα εμφανίστηκε ο Wax Tailor.
Τα επόμενα λεπτά γνωρίσαμε τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας του που τον πλαισίωνε και όσο προχωρούσαν τα τραγούδια μάθαμε όλο το μέγεθος της μουσικής ομάδας με τις τραγουδίστριες και τους ράπερ που εμφανίζονταν σταδιακά πάνω στην σκηνή.
Ο Wax Tailor με το καπέλο του πίσω από τα deck του, βρίσκονταν στο κέντρο και γύρω του τριβέλιζαν με μουσικοχορευτική διάθεση οι υπόλοιποι μουσικοί. Τα ντραμς αριστερά έδιναν ένα extra ρυθμό στην χορευτική μουσική και μπροστά τους ο κιθαρίστας με το χαρακτηριστικό άφρο μαλλί έδινε επιδέξια τις νότες του. Δεξιά ένα ηλεκτρικό τσέλο σε αεροδυναμικό σχήμα ( κατά πρώτο λόγο -σε δεύτερο άλλαζε με μια ηλεκτρική κιθάρα) και τα δύο φλάουτα πήραν ζωή από τους επιδέξιους μουσικούς τους και με τις νότες τους χρωμάτιζαν υπέροχα τα τραγούδια. Ο τσελίστας ιδιαίτερα ευδιάθετος και αεικίνητος μαζί με την φλαουτίστρια με τον ασταμάτητο χορό της, έδιναν την δικιά τους παράσταση, καθώς συνομιλούσαν θεατρικά σε κάποια κομμάτια.
Πίσω το video wall, δεν σταμάτησε να μας δείχνει εικόνες που είτε χόρευαν μαζί με τα τραγούδια είτε υπόβαλλαν την μουσική διάθεση του κάθε κομματιού. Τα τραγούδια εναλλάσσονταν από χαμηλό - ρομαντικό tempo με τις γλυκές φωνές και όμορφες παρουσίες της Charlotte Savary και της IDIL, σε δυναμικό και χορευτικό από τους ράπερ Mattic και Raashan Ahmad. Ο μουσικός κυματισμός έπαιζε ευχάριστα με την διάθεσή μας που μας ξεσήκωνε αργά και σταθερά με τις γυναικείες φωνές, ενώ με τους ράπερ ο μουσικός καταιγισμός έφτασε στην κορυφή.
Στην βραδιά, την τιμητική του είχε ο τελευταίος δίσκος του Wax Tailor “By Any Beats Necessary”, παίζοντας σχεδόν τα μισά τραγούδια του, ενώ ενδιάμεσα ταίριαξαν κομμάτια από τις προηγούμενες δουλειές του: Bleed away, For the worst, The Chase, Sit and listen, αλλά και τα Say Yes και Que Sera.
Με μια πολύ δυναμική εκτέλεση του I had a woman έκλεισε η συναυλία πριν ξαναβγούν έπειτα πάλι στην σκηνή με τις επευφημίες και τα χειροκροτήματα του κόσμου και συνέχισαν για αρκετή ώρα ακόμη το μουσικό πρόγραμμά τους, παίζοντας συνολικά για σχεδόν δύο ώρες.
Η χαρούμενη διάθεση όλων των μουσικών και η δυνατή παρουσία των ράπερ μας χάρισαν μια ξεχωριστή βραδιά που ήταν αμοιβαία πάνω και κάτω από την σκηνή. Μετά τα δικά μας χειροκροτήματα, και εμείς το κοινό εισπράξαμε το δικό τους ευχαριστώ όταν και οι εννιά μουσικοί και τραγουδιστές υποκλίθηκαν όλοι μαζί στο τέλος της μουσικής παράστασής τους.
Την μουσική μας βραδιά, στο ρόλο του support , την άνοιξε ο DJ MCD (Δημήτρης Κρητικός). Με το καπελάκι του, μονάχος πάνω στην σκηνή και με έναν χαλαρό κόσμο, που όσο περνούσε η ώρα γέμιζε τον χώρο, μας ζέστανε όπως έπρεπε - σε χαμηλή φωτιά - με ξένα αλλά και με ελληνικά τραγούδια που μας προϊδέασαν με τον τρόπο τους για την μουσική μας συνέχεια και το ζεστό μας χειροκρότημα τον ευχαρίστησε για αυτό.
Η σκηνή ήταν σχεδόν έτοιμη από την αρχή. Τα ντραμς πίσω αριστερά περίμεναν την σειρά τους, όπως οι θέσεις για τα άλλα μουσικά όργανα και μικρόφωνα. Μετά από μερικές αλλαγές και λίγο μετά τα 22:00, τα φώτα χαμήλωσαν και μέσα από ένα θερμό χειροκρότημα εμφανίστηκε ο Wax Tailor.
Τα επόμενα λεπτά γνωρίσαμε τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας του που τον πλαισίωνε και όσο προχωρούσαν τα τραγούδια μάθαμε όλο το μέγεθος της μουσικής ομάδας με τις τραγουδίστριες και τους ράπερ που εμφανίζονταν σταδιακά πάνω στην σκηνή.
Ο Wax Tailor με το καπέλο του πίσω από τα deck του, βρίσκονταν στο κέντρο και γύρω του τριβέλιζαν με μουσικοχορευτική διάθεση οι υπόλοιποι μουσικοί. Τα ντραμς αριστερά έδιναν ένα extra ρυθμό στην χορευτική μουσική και μπροστά τους ο κιθαρίστας με το χαρακτηριστικό άφρο μαλλί έδινε επιδέξια τις νότες του. Δεξιά ένα ηλεκτρικό τσέλο σε αεροδυναμικό σχήμα ( κατά πρώτο λόγο -σε δεύτερο άλλαζε με μια ηλεκτρική κιθάρα) και τα δύο φλάουτα πήραν ζωή από τους επιδέξιους μουσικούς τους και με τις νότες τους χρωμάτιζαν υπέροχα τα τραγούδια. Ο τσελίστας ιδιαίτερα ευδιάθετος και αεικίνητος μαζί με την φλαουτίστρια με τον ασταμάτητο χορό της, έδιναν την δικιά τους παράσταση, καθώς συνομιλούσαν θεατρικά σε κάποια κομμάτια.
Πίσω το video wall, δεν σταμάτησε να μας δείχνει εικόνες που είτε χόρευαν μαζί με τα τραγούδια είτε υπόβαλλαν την μουσική διάθεση του κάθε κομματιού. Τα τραγούδια εναλλάσσονταν από χαμηλό - ρομαντικό tempo με τις γλυκές φωνές και όμορφες παρουσίες της Charlotte Savary και της IDIL, σε δυναμικό και χορευτικό από τους ράπερ Mattic και Raashan Ahmad. Ο μουσικός κυματισμός έπαιζε ευχάριστα με την διάθεσή μας που μας ξεσήκωνε αργά και σταθερά με τις γυναικείες φωνές, ενώ με τους ράπερ ο μουσικός καταιγισμός έφτασε στην κορυφή.
Στην βραδιά, την τιμητική του είχε ο τελευταίος δίσκος του Wax Tailor “By Any Beats Necessary”, παίζοντας σχεδόν τα μισά τραγούδια του, ενώ ενδιάμεσα ταίριαξαν κομμάτια από τις προηγούμενες δουλειές του: Bleed away, For the worst, The Chase, Sit and listen, αλλά και τα Say Yes και Que Sera.
Με μια πολύ δυναμική εκτέλεση του I had a woman έκλεισε η συναυλία πριν ξαναβγούν έπειτα πάλι στην σκηνή με τις επευφημίες και τα χειροκροτήματα του κόσμου και συνέχισαν για αρκετή ώρα ακόμη το μουσικό πρόγραμμά τους, παίζοντας συνολικά για σχεδόν δύο ώρες.
Η χαρούμενη διάθεση όλων των μουσικών και η δυνατή παρουσία των ράπερ μας χάρισαν μια ξεχωριστή βραδιά που ήταν αμοιβαία πάνω και κάτω από την σκηνή. Μετά τα δικά μας χειροκροτήματα, και εμείς το κοινό εισπράξαμε το δικό τους ευχαριστώ όταν και οι εννιά μουσικοί και τραγουδιστές υποκλίθηκαν όλοι μαζί στο τέλος της μουσικής παράστασής τους.
