Ανταπόκριση: The KVB, Strawberry Pills & Data Fragments @ Fuzz Live Music Club – Σάββατο 11/05/2019

Πέμπτη εμφάνιση για το αγαπημένο δίδυμο των Βρετανών dark wavers The KVB στην Αθήνα (και δεύτερη στο Fuzz), κι εμείς δε θα μπορούσαμε να λείπουμε αυτή, ειδικά εφόσον τους άνοιγαν και τα δικά μας παιδιά, οι Strawberry Pills, των οποίων, χαρήκαμε πολύ, που ήμασταν και καλεσμένοι, κιόλας. Για αυτό, ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή:

Οι πόρτες του χώρου, θα άνοιγαν στις 20:00. Εγώ έφτασα εκεί, κατά τις 20:50, και μπαίνοντας, αντίκρισα την απογοητευτική εικόνα καμιάς δεκαριά ατόμων, αλλά λέω, εντάξει, νωρίς είναι ακόμα. Κάνα μισάωρο αργότερα, στις 21:22, είχε φτάσει η ώρα, για το πρώτο support, να εμφανιστεί. Αυτό, ήταν το post punk τρίο των Data Fragments, οι οποίοι, εμφανίστηκαν από το πουθενά πριν κάνα χρόνο, και βρέθηκαν ξαφνικά, να ανοίγουν γνωστές ξένες μπάντες (εκτός από τους The KVB, τους Second Still, στην πρώτη τους επίσκεψη, πέρυσι τον Ιούνιο, στο Death Disco, τους Trisomie, στη δεύτερη τους επίσκεψη, τον Οκτώβριο, στο Temple, τους Soviet Soviet, στη δεύτερή τους επίσκεψη, τον Δεκέμβριο, στο Death Disco), ενώ μέσα στον Απρίλιο, έκαναν διπλή παρουσίαση πρώτων δίσκων, με τους εξαιρετικούς Ghostland, καθώς και οι δύο μπάντες, κυκλοφόρησαν αντίστοιχα, το πρώτο τους άλμπουμ, από τη Geheimnis Records. Ανέβηκαν, λοιπόν, στη σκηνή, μπροστά σε καμία σαρανταριά άτομα και ξεκίνησαν το σετ τους, μέσα σε καπνό και με το μπάσο να ακούγεται δυνατά εξαρχής. Η φωνή του τραγουδιστή, από την άλλη, ήταν λίγο πιο κάτω από το αναμενόμενο, με αποτέλεσμα να χάνεται – όχι μόνο από τον μπασίστα, αλλά και από την κιθάρα του τραγουδιστή πχ. Βέβαια, όχι πως αυτό μας πείραξε, καθώς η φωνή του τύπου, ακούγεται εξάλλου, τόσο δήθεν. Μετά το πρώτο κομμάτι, μάς ευχαρίστησαν και είπαν πως είναι οι Data Fragments.

Όσο τα κομμάτια προχωρούσαν και αυτό το πάλευαν, όσο μπορούσαν, φαινόταν ξεκάθαρα πως η μουσική τους, ε, μόνο πρωτότυπη δεν ήταν. Είπαμε, άλλο να έχεις επιρροές, άλλο να ακούς όμως τα τραγούδια μιας νέας, κιόλας, μπάντας, και να ψάχνεσαι να σκεφτείς με ποιο κομμάτι των Cure ή των Joy Division μοιάζει… Κρίμα, θλιβερά διαπιστευτήρια μιας νέας μπάντας, που μάλλον, δεν έχει να καταθέσει τίποτα καινούργιο, τίποτα πρωτότυπο, τίποτα πρωτοποριακό, τίποτα νεωτεριστικό, τίποτα συγκλονιστικό, απλώς αναμασάει παρελθοντικές επιτυχίες άλλων, μεγάλων. Για αυτό και φτάνεις αν δικαιολογείς όσους είχαν αγοράσει το εισιτήριό τους, αλλά προτίμησαν να έρθουν αργότερα. Γιατί κι εγώ που πήγα νωρίς, βαρέθηκα. Εντελώς μονότονοι και μονοδιάστατοι, έπαιζαν συνεχώς το ίδιο πράγμα, το κάθε επόμενο κομμάτι, ίδιο με το προηγούμενο.

Επίσης, και τα ηλεκτρονικά, ήταν πιο κάτω, στον ήχο, από την κιθάρα και το μπάσο. Μετά το τέταρτο, μάθαμε από τον τραγουδιστή, πως θα ακολουθήσουν άλλα δύο κομμάτια τελευταία, και ύστερα, οι Strawberry Pills, και φυσικά, οι The ΚVB, ‘για αυτούς ήρθατε, εξάλλου’ – και καλά, χιουμοριστικά, μα είναι η αλήθεια, ας έχουν, όμως, χάρη, που έπρεπε να δούμε και αυτούς, πρώτα. Το πέμπτο κομμάτι, κάπως πήγε να διαφοροποιηθεί, μουσικά, αλλά φυσικά, δεν τα κατάφερε. Αυτοί, καθ’ όλοι τη διάρκεια του σετ τους, ήταν ακίνητοι κι ακούνητοι (κι αμίλητοι, αν εξαιρέσεις τις κάνα δυο φορές, που μίλησε ο τραγουδιστής), σαν να βαριούνται τη ζωή τους. Δεν χτίζονται, όμως, έτσι, οι καριέρες, με τη βαρεμάρα, τα πεσμένα μούτρα, την έλλειψη επικοινωνίας με το κοινό, την ακινησία, και τα ύφη. Και μάλιστα με φτωχό καλλιτεχνικό υλικό. Να ήταν οι τεράστιοι τραγουδοποιοί, να πω οκ, λογικό να την έχουν ψωνίσει, αλλά εδώ, δε δικαιολογείται τίποτα, με κανένα τρόπο και για κανένα λόγο.

Ήταν λες και τους έφεραν με το ζόρι να παίξουν, λες και  εκτελούσαν ποινή δικαστηρίου, με έκφραση σαν να τους έχουν βασανίσει πριν ή σαν να τους σκότωσαν τη μάνα. Κρίμα. Για αυτούς, εμείς τι είχαμε, τι χάσαμε. Σπάνια δε θα μου αρέσει μια μπάντα που κάνει support, ειδικά εγχώρια και αγγλόφωνη, αλλά όταν αυτό συμβαίνει, δε μπορώ παρά να πω αλήθειες και μόνο αλήθειες. Μετά το πέμπτο κομμάτι, ο τραγουδιστής μάς ευχαρίστησε ξανά, και συνέχισαν με το έκτο και τελευταίο, του οποίου το τέλος, ήταν και το highlight της εμφάνισής τους, αφού είχε ενδιαφέροντα ριφαρίσματα και κάποια ξεσπάσματα. Τελείωσαν ακριβώς μισή ώρα μετά την έναρξη, στις 22:52, ευχαρίστησαν και ευχήθηκαν καλή συνέχεια.

Η συνέχεια, φυσικά, άνηκε στο πραγματικό support της βραδιάς, στους αγαπημένους Strawberry Pills, οι οποίοι, δε θα ήταν υπερβολή να πούμε, πως όχι μόνο ήταν καλύτεροι από τους πρώτους (δεν τίθεται καν θέμα, επ’ αυτού), αλλά ότι συναγωνίστηκαν επάξια και τους The KVB, τους πρωταγωνιστές της βραδιάς, με εμένα, να του απολαμβάνω ακόμα περισσότερο και να πιστεύω πως αν οι Strawberry Pills, ήταν το main act, η βραδιά, θα ήταν ακόμα πιο υπέροχη.

Πέραν όμως αυτών των σκέψεων, να πούμε πως οι Strawberry Pills, επανήλθαν δυναμικά, προ λίγων μηνών, ύστερα από μια φάση παύσης 6 (!) ολόκληρων ετών, κάτι, όμως, το οποίο δεν έχει να λέει κάτι, αφού ξεκίνησαν πάλι, σαν να μη σταμάτησαν ποτέ και το απέδειξαν ήδη, με τα νέα τους singles, Verbal Suicide και Icarus, αλλά και με τις ζωντανές τους εμφανίσεις – η πρώτη, έλαβε χώρα στις 22/03 στο Death Disco, και όποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για το φανταστικό αυτό ντουέτο, μπορεί να διαβάσει την ανταπόκριση που είχα γράψει για εκείνη τη βραδιά, όπου όλα περιγράφονται αναλυτικά, για το ντουέτο, την ιστορία και την πορεία αυτού και των μελών του.

Έτσι λοιπόν, στις 22:08, τα φώτα έσβησαν, στο video wall, άρχισαν να προβάλλονται σκιές και δύο λεπτά αργότερα, ο Αντώνης και η Valisia, τα δύο μέλη των Strawberry Pills, ανεβαίνουν τη μεγάλη σκηνή του Fuzz, με τον κόσμο να έχει αυξηθεί και να έχει φτάσει γύρω στα 170 άτομα, γεγονός ευχάριστο αν και όχι και τόσο ικανοποιητικό, για μια εκ των καλύτερων εγχώριων μπαντών – αλλά πότε ο μέσος Έλληνας θεατής, είχε σωστή καλλιτεχνική αντίληψη;

Είπα για τη μεγάλη σκηνή, γιατί επιτέλους, έπαιξαν σε μια τέτοια (αν και είχαν ξαναπαίξει πριν χρόνια, όταν πχ είχαν ανοίξει τους The Soft Moon, στην πρώτη τους επίσκεψη στη χώρα μας, στο Gagarin, το 2013), όπως και τους έπρεπε, με τη Valisia, να έχει μεγάλη έκταση να αλώσει, με τη μοναδική της performance, η οποία και συνόδευε την εκτέλεση των κομματιών, και είναι μία από τις must-see, για όποιον δεν έχει τύχει ποτέ να την παρακολουθήσει.

Στα 29 λεπτά που βρέθηκαν στη σκηνή, κατάφεραν να κερδίσουν το κοινό (πράγμα αναμενόμενο), το οποίο, όντας αποκαρδιωμένο από το προηγούμενο support, δεν ήξερε τι να περιμένει από αυτό. Όταν, όμως, αντιλήφθηκε την τεράστια δυναμική του, αφέθηκε να παρασυρθεί από τις σκοτεινές, μινιμαλιστικές τους μελωδίες και από τον χείμαρρο συναισθημάτων που εξέφραζε το ντουέτο μέσω της υπέροχης μουσικής τους.

Ο ήχος, βρισκόταν σε εξαιρετικά επίπεδα, ενώ τα φώτα, ήταν ιδανικά για τους Strawberry Pills, αφού το ροζ, το μωβ και το γαλάζιο, ταίριαζαν με τη μουσική τους, ενώ η Valisia, έκανε παιχνίδι με τις σκιές των φωτών, καθώς και το video wall, κάνοντας την όλη εμπειρία πολύ οπτικοακουστική. Ο Αντώνης, μετά το δεύτερο κομμάτι, είπε: ’Ευχαριστούμε πολύ, είμαστε οι Strawberry Pills’, ενώ μετά το έκτο: ‘Προηγήθηκαν οι Data Fragments, ακολουθούν οι The KVB. Ευχαριστούμε πολύ, που ήρθατε νωρίς, να μας δείτε’. Στο υπόλοιπο διάστημα, μετακινούταν κι ο ίδιος, μπρος-πίσω, ενώ έκανε τα μαγικά του με την κιθάρα του.

Στο πέμπτο κομμάτι, τη σήκωσε και φώναζε κιόλας, μέσα της, ενώ στο τέλος του σετ, ήρθε μπροστά, τη σήκωσε και την έριξε κάτω, ανάποδα, με τον ήχο να τελειώνει μετά από λίγο. Μην παραλείψω, όμως, να αναφέρω, πως στο δεύτερο και στο έβδομο κομμάτι, συνόδευσε τη Valisia στα φωνητικά, με δεύτερες, ενώ στο έξι, συνείσφερε από μικροφώνου, με ψιθύρους.

 Έπαιξαν επτά κομμάτια συνολικά (τον Μάρτιο, ήταν έντεκα, αλλά λογικό τώρα, το σετ να ήταν πιο περιορισμένο), εκ των οποίων, το ένα ήταν το ‘Sad Eyes’, ένα από τα λίγα τραγούδια που είχαν βγάλει στην πρώτη τους περίοδο, για αυτό και το κοινό φάνηκε να το αναγνωρίζει και να αλαλάζει, τα δυο νέα τους singles που προανέφερα, καθώς και τέσσερα νέα, ακυκλοφόρητα ακόμα, κομμάτια, υποθέτω από την ολοκληρωμένη τους δουλειά, που αργά ή γρήγορα, θα έχουμε την χαρά και την τιμή να ακούσουμε.

Το κοινό κατευχαριστήθηκε την εμφάνιση των Strawberry Pills (και πώς θα μπορούσε να μην, άλλωστε;), η οποία και ολοκληρώθηκε στις 21:37 και τι καλύτερο από αυτό! Για όσους, λοιπόν, θέλουν να τους ξαναδούν, να πούμε πως θα εμφανιστούν την Κυριακή 9 Ιουνίου στη Γεωπονική Σχολή, στα πλαίσια του ετήσιου μουσικού φεστιβάλ Αναιρέσεις, στην τρίτη του, φετινή μέρα, μαζί με Λένα Πλάτωνος, Vagina Lips & Space Manifesto.

Ένα τέταρτο αργότερα, όλα ήταν έτοιμα στη σκηνή, για να ανέβουν σε αυτή, οι The KVB. Τους υποδεχτήκαμε, λοιπόν, ως κοινό, που είχε αυξηθεί αρκετά (σε σχέση με πριν, γιατί κατά τα άλλα, συνολικά πρέπει να έφτασε τα 350-400 άτομα), στις 22:52. Αρχικά, να πούμε πως οι The KVB, ξεκίνησαν την πορεία τους σαν solo project του Nicholas Wood, το 2010, και ένα χρόνο αργότερα, εντάχθηκε και η Kat Day, κι έτσι, μετατράπηκε σε ντουέτο. Από το 2010 κιόλας, μπήκαν δυναμικά στη δισκογραφία, έχοντας κυκλοφορήσει 6 ολοκληρωμένους δίσκους  (με πιο πρόσφατο, τον περυσινό ‘Only Now Forever’, με την οποίο και περιοδεύουν αυτή την περίοδο και με αυτόν που μας ήρθαν, ξανά, τώρα), και αμέτρητα eps, singles, splits, remixes και reduxes. Γενικώς, δηλαδή, μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία, έχουν δώσει πολλές δουλειές τους στη δημοσιότητα, ασχέτως αν κάποιες δεν ήταν τόσο καλές όσο άλλες, ενώ περιοδεύουν συνεχώς.  Αυτά, τα λέω για να υπογραμμιστεί το γεγονός πως είναι δυο παιδιά που προσπαθούν ακατάπαυστα να κάνουν αυτό που αγαπούν: να φτιάχνουν και να παίζουν μουσική, η οποία κινείται στα όρια της new / dark wave και της indie, δίνοντας έναν νέο αέρα στο είδος.

Και για να ανατρέξουμε και λίγο στη συναυλιακή ιστορία του ντουέτου, στα μέρη μας, να πούμε πως οι The KVB, μάς επισκέφθηκαν τώρα για πέμπτη φορά, μέσα σε επτά χρόνια, κάτι που αποδεικνύει πως έχουν δημιουργήσει μια στενή σχέση με το αθηναϊκό κοινό. Η πρώτη τους φορά, ήταν τον Απρίλιο το 2012, στο Tiki Bar. Ακολούθησε η δεύτερη, ενάμιση χρόνο μετά, τον Νοέμβριο του 2013, στο Death Disco και ακριβώς έναν χρόνο μετά, η τρίτη, τον Νοέμβριο του 2014, πάλι στο Death Disco. Μετά από ένα κενό δύο ετών, έρχονται για τέταρτη φορά, τον Ιανουάριο του 2017, σε μεγάλο χώρο πλέον, αυτόν του Fuzz, κάτι που επανέλαβαν αυτή, την πέμπτη φορά, σχεδόν δυόμισι χρόνια μετά. Προσωπικά, τους ανακάλυψα αρχές του 2015 και έλεγα ‘κρίμα που τους έχασα, αφού έπαιξαν πριν κάνα δίμηνο, αλλά δεν τους ήξερα΄. Ο καιρός πέρασε και ανακοινώθηκε η επίσκεψή τους στο Fuzz, για τον Γενάρη του 2017, αλλά συνέπεσε ίδια μέρα με την πρώτη (και μοναδική, έως σήμερα), επίσκεψη των Ρώσων Human Tetris, στο Death Disco, υπό τη διοργάνωση του Plissken. Είχα διχαστεί πολύ, για το πού έπρεπε α πάω, αλλά εν τέλει, αποφάσισα να πάω στους Human Tetris, αφού τόσα χρόνια και δεν είχαν έρθει και υπέθετα πως θα ήταν δύσκολο να ξανάρθουν και έπεσα μέσα. Ενώ, έλεγα, οι The KVB, ήδη, κλείνουν τώρα, 4 φορές, άρα δε μπορεί να μην ξανάρθουν και είχα δίκιο.

Μπορεί, λοιπόν, να τους έχασα και τότε, αλλά τώρα, ήταν η ευκαιρία μου, ειδικά, εφόσον έπαιζαν και με λατρεμένους Strawberry Pills. Εδώ να πούμε και το εξής ωραίο κουλό: Οι Strawberry Pills, είχαν ανοίξει ξανά τους The KVB, στη δεύτερη επίσκεψή τους, τον Νοέμβριο του 2013, στο Death Disco, λίγο πριν οι πρώτοι, περάσουν στη φάση παύσης τους. Αναρωτιέμαι αν συζήτησαν μαζί τους στα παρασκήνια και αν οι The KVB τους θυμούνταν! Κάτι παράδοξα που συμβαίνουν, ε; Γιατί θα μπορούσαν πχ, οι Τhe KVB, να είχαν κανονιστεί για 2-3 μήνες πριν και όλο αυτό να μην είχε γίνει, αφού οι Strawberry Pills δεν είχαν επαναδραστηριοποιηθεί ακόμα. Οπότε, δεν ήθελα να τους χάσω φέτος. Ντάξει, δε λέω πως και τόσα χρόνια, ήταν από τα φανατικά μου ακούσματα στο σπίτι μου πχ, αλλά είχα διακρίνει αυτό το ενδιαφέρον ‘κάτι’, στη μουσική τους, και ήθελα πολύ να τσεκάρω αν το βγάζουν και ζωντανά.

Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησαν το σετ τους, λίγο πριν τις έντεκα,, με εκείνον στην κιθάρα, κι εκείνη στα πλήκτρα και στα ηλεκτρονικά- και οι δυο, με μικρόφωνα. Από πίσω τους, το video wall, στο οποίο προβάλλονταν διάφορα βίντεο , αισθητικής παρόμοιας με τον τραγουδιών τους – για αυτό, άλλωστε, και ταίριαζαν μαζί τους και δε λέμε πως ήταν περιττά. Αντιθέτως, προσέδιδαν στη μουσική! Τα φωνητικά, τα είχε αναλάβει εκείνος, με την άλλη, να δίνει δεύτερες φωνές, όπου χρειαζόταν. Ήδη από το τέλος του πρώτου τραγουδιού, άρχισαν και οι δυο τις ευχαριστίες και φαίνονταν τόσο άνετοι και χαρούμενοι, αποδεικνύοντας πως νιώθουν άνετα στη χώρα μας, έχοντας αποκτήσει ισχυρό δεσμό με το ελληνικό κοινό. Είχαν δημιουργήσει ένα πολύ ενδιαφέρον setlist, στο οποίο συνδύασαν κομμάτια από πολλά σημεία της δισκογραφία τους, ρίχνοντας, ίσως, λίγο παραπάνω βάρος, στον τελευταίο τους δίσκο, όπως ήταν και λογικό, άλλωστε.

Ο ήχος τους ακροβατούσε μεταξύ σύγχρονου new wave με εμφανείς ‘80s επιρροές, και post punk με χορευτικά στοιχεία. Βέβαια, έχουν και τη ικανότητα να δημιουργούν πολύ ωραία ηχοτόπια, κάτι στο οποίο βοηθάει και η ισχυρή προσθήκη ηλεκτρονικών στοιχείων. Στα live τους, φυσικά, μεγάλο μέρος της μουσικής τους, είναι προηχογραφημένη. Η κιθάρα, ρυθμική, τάραζε το fuzz (μιας και ο ήχος είναι ψηλά) και τον εσωτερικό μας κόσμο, ενώ εκείνος, τραγουδούσε αισθησιακά, αργά και με τη φωνή του να ακούγεται καθαρά και τους στίχους, να ξεχωρίζουν (σε αντίθεση, ίσως, με την αρχή του σετ, που υπήρχε ένα θεματάκι). Ήρθε και μπροστά, μάλιστα, στην άκρη της σκηνής, πολλές φορές, με την κιθάρα του. Τα φώτα (τα οποία το fuzz έχει βελτιώσει πολύ και καλώς – γενικά, αλλά και για τέτοιες μπάντες, ειδικά, που ο φωτισμός ‘προσθέτει’ πολλά στο οπτικοακουστικό τους show), ήταν οι έξτρα πινελιά που ολοκλήρωνε το live δημιούργημά τους της εκτέλεσης των κομματιών τους, με το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο.

Η κοπέλα σε κάποια φάση, ζεστάθηκε, έβγαλε τη ζακέτα της και μας είπε πως το επόμενο κομμάτι, ήταν νέο – ωραιότατο, θα πω εγώ, είχε και club στοιχεία. Ένα καλό, γενικά, που έχουν τα τραγούδια τους, είναι πως ενώ ανήκουν όλα σε είδη στα οποία δύσκολα χωρούν πρωτοτυπίες, ειδικά στο σύνολο των συνθέσεων μίας μπάντας που εκπροσωπεί τα είδη αυτά, οι The KVB, καταφέρνουν να τα διαφοροποιούν μεταξύ τους και να δίνουν στο κοινό διάφορα υποσύνολα, τα οποία έχουν αρκετές και ενδιαφέρουσες ηχητικές διαφορές, κάτι που τους κάνει να μην οδηγούνται σε μια μονοτονία, πράγμα που πολλές μπάντες παθαίνουν. Μετά το πέμπτο κομμάτι, εκείνος σήκωσε και το ποτήρι του, λέγοντας ‘cheers’, ενώ εκείνη, μάς προέτρεψε να τραγουδήσουμε μαζί τους το επόμενο κομμάτι, αφού οι στίχοι, αναγράφονταν πίσω τους, στο βίντεο. Κάτι ψιλοέκανε το κοινό, ενώ εκείνη, συνόδευσε σαν δεύτερη φωνή, ανά σημεία. Το επόμενο, σύμφωνα  την ίδια, θα ήταν ένα ‘sad love song’, και ήταν αργό, λικνιστικό και έφερνε σε μπλουζ (οι διαφορές που λέγαμε). Να, σε αυτό ας πούμε, που η φωνή του ήταν χαμηλά, για να ταιριάζει με το τραγούδι, ψιλοχανόταν. Εκείνη, ξανάδινε δεύτερες, ενώ από πίσω, έπαιζε ένα official, μάλλον, βίντεό τους.

Μετά το έβδομο, ευχαρίστησαν ξανά και συνέχισαν με το όγδοο, το οποίο ήταν πολύ χορευτικό και σεξουαλικό. Στο τέλος του, εκείνος ξαναβγήκε με την κιθάρα μπροστά και μετά το ένατο, εκείνη, ευχαρίστησε τα δύο supports ονομαστικά και είπε πως ήταν υπέροχα. Μετά το εντέκατο, ευχαρίστησαν ξανά και είπαν πως το επόμενο, θα ήταν το τελευταίο. Το ερμήνευσαν, ευχαρίστησαν, καληνύχτησαν και αποχώρησαν, για να επανέλθουν ύστερα από ένα λεπτό, για το καθιερωμένο encore, λέγοντας ‘ευχαριστούμε, γυρίσαμε’. Ακολούθησε ένα πιο γουειβιάρικο κομμάτι, εντελώς εφηβικό ηχητικά με ωραία, ηλεκτρονικά γυρίσματα. Εκείνος, τρελαμένος, πηγαινοερχόταν στη σκηνή, όσο εκείνη, έδινε πόνο στο συνθ.  Εκείνος, είπε ‘ευχαριστούμε, ευχαριστούμε Αθήνα, είστε η αγαπημένη μας πόλη’, ενώ μία από το κοινό, φώναξε στα ελληνικά ‘τα ίδια λες σε όλους’, κι εκείνος συνέχισε λέγοντας πως το επόμενο, θα ήταν το πραγματικά τελευταίο κομμάτι τους, και όντως ήταν. Πολύς βόμβος, ηλεκτρονικό, με βάρος και σχεδόν industrial. Ύψωσε κιθάρα, την έβγαλε και την έπαιζε έτσι, στον αέρα. Οδηγήθηκαν μαζί σε ένα ντελιριακό μουσικό ξέσπασμα, τελείωσαν προκαλώντας χαμό, μάς ευχαρίστησαν και μάς αποχαιρέτησαν με υψωμένα ποτήρια, στις 23:58, μία ώρα και έξι λεπτά και 14 τραγούδια μετά.

Συμπερασματικά, η συναυλία στο σύνολό της, ήταν πολύ καλή. Οι The KVB, τελικά επιβεβαίωσαν τις υποψίες μου και ζωντανά, ήταν πολύ καλύτεροι και ελκυστικοί, ακουστικά μιλώντας, σε σχέση με το στούντιο. Επέλεξαν ωραίο σετλιστ με πολλά από τα καλά σημεία της δισκογραφίας τους, κομμάτια, παρουσίασαν ένα ωραίο οπτικοακουστικό show και είχαν πολύ καλή επικοινωνία και με τον κόσμο, ο οποίος τους αγαπά, ακόμα κι αν δεν αποτελείται από πολύ κοινό, ο κόσμος αυτός, μιας και ήμασταν γύρω στα 350 – 400 άτομα, εκείνο το βράδυ, στο Fuzz. Δεν πειράζει, όμως, γιατί όσοι ήμασταν, περάσαμε καλά, παρά το γεγονός πως οι περισσότεροι από το κοινό, δεν εκδήλωναν και πολύ τον ενθουσιασμό τους. Η μπάντα, μπορεί να έπαιξε μια ώρα, αλλά ήταν νορμάλ ο αριθμός των κομματιών τους, τα οποία μας κάλυψαν και ως ποσότητα και ως επιλογή, ενώ δεν είναι και κάτι ασυνήθιστο, η διάρκεια αυτή, για μπάντες του είδους της. Οι Strawberry Pills, ήταν εκπληκτικοί και συναγωνίστηκαν επάξια το main act. Οι Data Fragments, ήταν περιττοί, κατ’ εμέ. Ελπίζουμε να ξανάρθουν οι The KVB, αν και είναι σχεδόν σίγουρο, όπως και να δούμε και πολλές φορές ακόμα, και γενικά, αλλά και έτσι, σε μεγάλες σκηνές και δίπλα σε μεγάλα ξένα ονόματα, τους Strawberry Pills (ή και γιατί να μη συνοδεύσουν και τέτοια γκρουπ σε περιοδείες στο εξωτερικό πχ!), γιατί το αξίζουν (και εμείς, να τους βλέπουμε), σε αντίθεση με τους αδιάφορους Data Fragments.

THE KVB SETLIST:

Only Now Forever

Always Then

In Deep

Afterglow

Awake

On My Skin

Violet Noon

White Walls

Night Games

Never Enough

From Afar

Above Us

Here It Comes

Dayzed

_

Σημείωση συντάκτη: Η ανταπόκριση ανεβαίνει με καθυστέρηση λόγω τεχνικών προβλημάτων. Επίσης, ελλείψει φωτογράφου, οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, είναι ερασιτεχνικές, δικές μου, από κινητό. Απολογούμαστε και ευχαριστούμε για την κατανόηση.

___

Για το sinavlia.gr, κείμενο και φωτογραφίες, από τον Πάνο Σταυρουλάκη.

*

More from Πάνος Σταυρουλάκης

Ανταπόκριση: Blood Ceremony & Bus The Unknown Secretary @ Fuzz Live Music Club – Σάββατο 12/01/2019

Για την πρώτη ξένη συναυλία της χρονιάς, βρεθήκαμε το βράδυ του Σαββάτου,...
Read More