Στον χώρο του An Club, που έχει να αφηγηθεί αμέτρητες μουσικές ιστορίες, γίναμε κι εμείς μέρος αυτών, την Πέμπτη 10 Μαρτίου, με πρωταγωνιστές τους
Tango with Lions και
Night Knight.
Το story ως ένα σημείο γνωστό. Οι πόρτες άνοιξαν στις 20:00 και ροκ νότες άρχισαν να περιπλανιούνται στο ημίφως του άδειου χώρου, από τα μεγάφωνα. Τα μουσικά όργανα λαμποκοπούσαν περήφανα κάτω από τα φώτα της σκηνής, περιμένοντας εκείνους που θα τους έδιναν, για άλλο ένα βράδυ, ζωή.
Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται, παρέες να βρίσκονται, ομιλίες γέμισαν τον χώρο. Μια νέα ιστορία ξεκίνησε να αποτυπώνεται στην ατμόσφαιρα.
Η αίθουσα γέμισε και η πλοκή άρχισε να εξελίσσεται στις δέκα παρά, όταν οι
Tango with Lions βγήκαν πρώτοι στην σκηνή, κάνοντας ένα δυνατό ξεκίνημα με το
Slippery Road. Η αισθησιακή και καθόλου επιτηδευμένη φωνή της Κατερίνα Παπαχρήστου, μαζί με τις νότες που ξεχύθηκαν από τα μουσικά όργανα της υπόλοιπης μπάντας, μας μετέφεραν σε τόπους σαγηνευτικούς και φιλήδονους.
Η ποικιλομορφία που έχουν στα μουσικά όργανα και η έμφαση που δινόταν αντίστοιχα στα τραγούδια , έδωσε ένα ιδιαίτερο underground μουσικό αποτέλεσμα.
Μας κράτησαν μαγεμένους για παραπάνω από μια ώρα με τα τραγούδια που έπαιξαν και από τους δύο δίσκους τους:
On the floor, People Stare, A Long Walk, Obituary, News, House on Fire, Sad Bug Blue Eyes, αλλά και με τα δύο νέα τους κομμάτια που ακούσαμε. Στο τέλος, αφιέρωσαν την επιτυχία τους
In a Bar στους
Night Knight, παραδίδοντας σεμνά το σκηνικό για την επόμενη μουσική πράξη.
Κι έτσι, στις έντεκα και κάτι, μένοντας και ζωηρεύοντας το κλίμα που είχε ήδη διαμορφωθεί, ξεκίνησαν οι νυχτερινοί ιππότες την μουσική τους μάχη, με όπλα τους τα ντραμς, τις κιθάρες, το μπάσο και με μπροστάρη την ροκ φωνή του Σεραφείμ Γιαννακόπουλου.
Ο πότε ερωτικός και πότε άγριος ήχος των εγχόρδων και ο αδάμαστος ήχος των ντραμς, μας καθήλωσαν για μια ώρα και νιώσαμε τις εκφάνσεις του classic rock μέσα από μπαλάντες έως ελαφρώς ρυθμικά κομμάτια.
Ακούσαμε, εκτός από το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου τους «God is a Motherfucker», σχεδόν όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του:
Between my Legs, Crystal Rivers, Us, Story of a fool, Hang my out to Dry, Nadia, Born Again, Turned Back Blues.
Ο τραγουδιστής, σχετικά ομιλητικός με το κοινό, έκλεισε έξυπνα την βραδιά, λέγοντας πως ήρθε η ώρα για το encore, οπότε και ακούσαμε να ερμηνεύουν το «Hey Hey, My My» του Neil Young.
Ήταν περασμένες δώδεκα όταν τέλειωσε η συναυλία και με τον απόηχο των χειροκροτημάτων μας, πλανιόταν ακόμα στον χώρο η μουσική χημεία των δύο συγκροτημάτων και το πολύ ταιριαστό μουσικό τους αποτέλεσμα .
Ποιοι ήταν οι άγγελοι και ποιοι οι δαίμονες; Τα λιοντάρια του τάνγκο ή οι νυχτερινοί ιππότες; Στην τελική, δεν έχει σημασία, γιατί στην αέναη μουσική τους “μάχη” που παρακολουθήσαμε, θα μείνουν στην μνήμη μας ανεξίτηλες και οι δύο μπάντες.
by Maria Sarantou
