by Πάνος Σταυρουλάκης
Τρίτη 9 του Απρίλη, με άστατο καιρό κι εμείς κατηφορίσαμε προς το αγαπημένο Temple, στο Γκάζι, να δούμε τους Καναδούς Suuns, οι οποίοι επισκέπτονταν τη χώρα μας για δεύτερη φορά, πέντε ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη, στο Plissken του 2014. Αυτή τη φορά, υπήρχε και ένας παραπάνω λόγος, για να τους δει κανείς, και αυτός ήταν οι επίσης Καναδοί Scattered Clouds, οι οποίοι συνοδεύουν τους Suuns στην ευρωπαϊκή τους περιοδεία και θα έρχονταν στα μέρη μας για πρώτη φορά. Πάμε να τα δούμε, όμως, όλα, αναλυτικά:
Τη βραδιά, θα ξεκινούσε το electronic duo των The Rattler Proxy, οι οποίοι, θα ανέβαιναν στη σκηνή στις 21:15 και για ένα μισάωρο. Προφανώς, υπήρξε καθυστέρηση, αφού εγώ, έφτασα καθυστερημένος, στις 22:00, κι εκείνοι, ακόμα έπαιζαν, πράγμα που έκαναν ως τις 22:15 και που σημαίνει πως η καθυστέρηση, ήταν μισάωρη. Πρόλαβα τα δύο τελευταία τους κομμάτια, τα οποία έπαιξαν μπροστά σε ελάχιστο κόσμο. Είχα ξαναδεί τους RP, άλλες δύο φορές, μία όταν είχαν ανοίξει τους Drab Majesty, στην πρώτη τους εμφάνιση στην Αθήνα, στο Death Disco, τον Μάιο του 2017, και επτά μήνες αργότερα, τον Δεκέμβρη, στην αντίστοιχη πρώτη των Boy Harsher, στο Temple. Δε θυμόμουν τίποτα από τις εμφανίσεις τους και απορούσα για αυτό. Την Τρίτη το βράδυ, όμως, πήρα την απάντησή μου.
Αυτό, λοιπόν, συνέβη, επειδή μου ήταν αδιάφοροι. Δύο τύποι, ο ένας στα πλήκτρα, ο άλλος στα φωνητικά, εντελώς χιπστεράδες (όχι –απλώς- εξωτερικά, αλλά κυρίως μουσικά), με τα φωνητικά να είναι εκνευριστικά και πειραγμένα και να φτάνουν μέχρι και κακό σημείο, όταν ανέβαζε τη φωνή του ο τύπος, που με το γυαλί ηλίου, ήταν στα γόνατα, στο εμπρόσθιο μέρος της σκηνής και τραγουδούσε, όσο ο άλλος, πίσω, ήταν με την κουκούλα και επί των ηλεκτρονικών. Πέρα από το ότι τα φωνητικά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, όταν ανεβαίνουν, όπως είπαν, μοιάζουν με παιδικά, γεγονός που δε συγκινεί κανέναν. Τα κομμάτια τραβούν πολύ, χρονικά και μαζί με το τέλος του σετ, φτάνει και η λύτρωση από τη χιπστεριά. Ούτε ένα ευχαριστώ από μέρους τους και χλιαρό χειροκρότημα από το ελάχιστο κοινό. Ένα ήταν σίγουρο: κι αυτή τους η εμφάνιση, θα περνούσε στη λήθη του μυαλού μου –και δικαίως.
Ένα τέταρτο μετά, στις 22:30 (με τους χρόνους να έχουν πια χαθεί, αφού ήταν να βγουν στις 22:00), έφτασε η ώρα των Scattered Clouds, οι οποίοι, ήταν επίσης ντουέτο (παρ’ όλο που κανονικά είναι τρίο) και ήρθαν για πρώτη φορά στα μέρη μας, με τον σκοτεινό, πειραματικό τους ήχο, ένεκα της περιοδείας των Suuns, στην οποία και ήταν καλεσμένοι να συμμετέχουν. Τα δύο μέλη, ανέβηκαν στη σκηνή και πήραν τις θέσεις τους, ο ένας πίσω από τα ντραμς και ο άλλος, πίσω από το μικρόφωνο, δίπλα από τα πλήκτρα και με την κιθάρα επάνω του. Αυτός, λοιπόν, ο οποίος είχε και εμφανή διαφορά ηλικίας με τον άλλον (προς τα πάνω), ξεκίνησε με λαρυγγισμούς στο μικρόφωνο, οι οποίοι είχαν ηχώ, κάτι το οποίο είχαν και τα φωνητικά του, στη συνέχεια. Η φωνή του, μάλιστα, θύμιζε πολύ εκείνες μεγάλων (ή και όχι τόσο), new wave μπαντών των ‘80s. Στοιχεία της μουσικής εκείνης της περιόδου, έφερε και η κιθάρα του. Τα ντραμς ήταν χαλαρά, γενικά, ενώ η μουσική τους, σίγουρα είχε ρυθμό.
Συνολικά, δεν ξέρω που να τους κατατάξω, γιατί ναι μεν παραπέμπουν στα ‘80s ξεκάθαρα, αλλά στο σήμερα, μάλλον δεν στέκει πολύ αυτό που πρεσβεύουν (με τον τρόπο που το κάνουν), για αυτό και η κατηγοριοποιήσεις, καθίστανται δύσκολες. Νομίζω πως κινούνται στα πλαίσια minimal και new wave. Εντύπωση, βέβαια, προκαλεί και το γεγονός πως οι Suuns, επέλεξαν μια τέτοια μπάντα αν τους συνοδεύσει στην περιοδεία, με την οποία έχουν χαώδεις μουσικές αποστάσεις και που ε, δεν τη λες και τόσο ενεργή, με έναν μόνο μισάωρο δίσκο, που έχουν βγάλει ως τώρα, κι αυτόν, προ τετραετίας. Παρ’ όλο που από κάτω, είχε πολύ κόσμο, πλέον, εκείνοι φαίνονταν άνετοι και συνέχιζαν. Μετά το δεύτερο, μάλιστα, ο τραγουδιστής είπε ‘Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε. Είμαστε οι Scattered Clouds και είναι η πρώτη μας φορά στην Ελλάδα και ευχαριστούμε για αυτό, τους Suuns που μας έχουν μαζί τους'.
Συνέχισαν το σετ τους, το οποίο είχε κάποια ενδιαφέροντα σημεία, αλλά γενικά, δεν ήταν να κόβεσαι κιόλας. Ακούγοντας τον δίσκο τους, και πάλι δεν είναι να κόβεσαι, αλλά νομίζω πως η ακρόασή του, σε τραβάει περισσότερο από τη ζωντανή εμφάνιση της μπάντας. Αξιοσημείωτες ήταν οι μαγκιές που έκανε ο τύπος με την κιθάρα, καθώς και το πώς ο ντράμερ πήγαινε από αργές ταχύτητες, σε πιο γρήγορες. Έπαιξαν και ένα cover, και μετά από αυτό, ο τύπος είπε ‘Ευχαριστούμε και ευχαριστούμε ξανά και τους Suuns, που μας έχουν μαζί τους. Ευχαριστούμε. Αυτό είναι το τελευταίο μας τραγούδι. Σας ευχαριστούμε πολύ’. Ύστερα από αυτό, τελείωσαν στις 23:03, μετά από μισή ώρα, έχοντας παίξει έξι κομμάτια και έχοντας τόση ώρα από πάνω τους, σταθερό, κόκκινο και μόνο, φωτισμό. Εισέπραξαν ένα αξιοπρεπές χειροκρότημα και αποχώρησαν, χωρίς να έχουν προκαλέσει φοβερές συγκινήσεις στο κοινό, το οποίο πλέον, περίμενε πια, ανυπόμονα, τους Suuns.
Ένα μισάωρο αργότερα, στις 23:30, η ώρα είχε πια φτάσει και η τετράδα των Suuns, ανέβηκε στη σκηνή, αποτελούμενη από τον ντράμερ, τον πληκτρά, τον τραγουδιστή και τον κιθαρίστα. Ο τραγουδιστής, ξεκίνησε να αφήνει λαρυγγισμούς στο μικρόφωνο, ενώ ένα τύπου Intro, ακουγόταν υποτονικά από πίσω. Ο ντράμερ, ξεκίνησε, χτυπώντας πρώτα τα τύμπανα με την παλάμη του. Ο προηγούμενος, αρχίζει να τραγουδάει κανονικά, με πεντακάθαρη, σεξουαλικής ατμόσφαιρας, φωνή, επάνω σε επαναλαμβανόμενα μπιτάκια, κάτω από γαλάζια φώτα, και μπροστά από ένα κοινό που ήδη είχε αρχίσει να λικνίζεται, σιγά σιγά. Συνεχίζει, εναλλάσσοντας κιθάρα με ένα μίνι πληκτροφόρο όργανο που περνάει από τον ώμο του. Ο πληκτράς, υπεύθυνος για τα ηλεκτρονικά και το συνθεσάιζερ, έδινε πόνο, κάτι στο οποίο, δεν έμεινε πίσω και ο ντράμερ, ο οποίος ανταποκρινόταν άψογα στις απαιτήσεις των περίπλοκων ενορχηστρώσεων των τραγουδιών τους, στα οποία, το κράμα ήχων το οποίο παρήγαγαν οι τέσσερίς τους, ήταν πραγματικά εντυπωσιακό, ειδικά στη ζωντανή του εκτέλεση. Ένα οργιώδες κλίμα, είχε ήδη αρχίσει και δε θα άφηνε ούτε τους πάνω στη σκηνή, ούτε τους κάτω από αυτήν, μέχρι το τέλος της βραδιάς.
Φοβεροί προηχογραφημένοι ήχοι και κουδουνίσματα που παρέπεμπαν σε αλυχτίσματα σκύλων. Σκοτεινοί, χορευτικοί, σεξουαλικοί, ναρκωτικοί και clubίστικοι. Μετά το πέμπτο κομμάτι, μας ευχαρίστησαν. Στο έκτο, τραγούδησαν και οι δύο εγχορδοφόροι. Στο όγδοο, τα φωνητικά βγήκαν σαν απαγγελία. Κυμβαλισμοί ακούγονταν και η ευφυία του ήχου, δε μπορούσε να κρυφτεί. Νεανική φωνή και εμφάνιση, αλλά ωριμότατοι μουσικά και γενικά και μπράβο τους! Ο μπασίστας, ενάλλασσε μπάσο με κιθάρα και έδινε δεύτερη φωνή, όπου χρειαζόταν. Μετά το εντέκατο, ο τραγουδιστής είπε ‘Ευχαριστούμε πολύ, Αθήνα’. Στο δωδέκατο, δεύτερες φωνές είχαμε από τον ντράμερ! Ύστερα από αυτό, άφησαν τα όργανά τους και αποχώρησαν, για να επιστρέψουν σχεδόν αμέσως για το encore, αφού πρώτα, είχαν ευχαριστήσει ξανά. Όταν επανήλθαν, ευχαρίστησαν τους RP, τους SC και ‘όλους εμάς, τους όμορφους ανθρώπους’, που πήγαμε στη συναυλία τους. Ωραία και σωστή κίνηση, από μέρους του(ς).
Ακολούθησε το δέκατο τρίτο και τελευταίο κομμάτι, με μασημένα εισαγωγικά φωνητικά από τον ντράμερ, στην αρχή και συνέχεια από τον τραγουδιστή, με τέλος ψυχεδέλειας, στις 00:47, ευχαριστώντας μας πολύ, όλους, ξανά και έχοντας αφήσει το πλήθος, εμφανώς ικανοποιημένο. Παρά το γεγονός πως δεν είναι απόλυτα ευδιάκριτο, εξαρχής και εύκολα χαρακτηρίσιμο το είδος μουσικής που πρεσβεύουν, θα λέγαμε πως βρίσκονται μέσα στα ευρύτερα indie πλαίσια και στο alternative rock, ξεφεύγοντας όμως από αυτό, με club, drone, metal στοιχεία να εμπλουτίζουν τον ήχο τους, καθιστώντας τους δύσκολους στην κατηγοριοποίηση, μα σίγουρα, πολύ θελκτικούς στην ακρόαση (το έχουν κάνει με τέσσερις δίσκους, ήδη, και με τις λοιπές τους κυκλοφορίες), αλλά και στην εμφάνιση, όπως απέδειξαν κιόλας, το βράδυ της Τρίτης.
Συμπερασματικά, η βραδιά κρίνεται αρκετά επιτυχημένη, αφού οι Suuns, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και ξεσήκωσαν το πλήθος, ενώ επέτρεψαν και σε ένα νέο μέρος του κοινού της χώρας μας, να τους γνωρίσει – άσχετο, αλλά εμένα μου έφεραν κατά νου έναν συνδυασμό από The Soft Moon & Sonic Jesus. Οι Scattered Clouds, συμπαθείς, αλλά όχι κάτι το αξιοπρόσεκτο, ενώ οι The Rattler Proxy, περίττευαν, και σαν προσθήκη τρίτου act στη βραδιά, αλλά και ως προς το act καθ’ αυτό. Ο κόσμος ήταν πολύ ικανοποιητικός στην προσέλευση, αλλά το χρονοδιάγραμμα πήγε πολύ πίσω, με αποτέλεσμα η βραδιά να τελειώσει λίγο πριν τη μία, σε ημέρα εργάσιμη (και η ίδια, και η επομένη) και με τα ΜΜΜ, να έχουν τελειώσει από τις 12. Αυτό, ήταν και το πιο αρνητικό σημείο της βραδιάς. Κατά τα άλλα, περιμένουμε σύντομα, νέα επίσκεψη των Suuns, στα μέρη μας, και ίσως και σε μεγαλύτερο χώρο, με περισσότερο κόσμο. Το αξίζουν. Ακόμα, ο ήχος ήταν υψηλός, αλλά καθαρός, ενώ τα φώτα, δεν παρουσίασαν κάποια πρωτοτυπία - αντιθέτως, βύθισαν τους καλλιτέχνες σε σκοτεινές φάσεις,με σταθερούς και ανάλλαγους φωτισμούς. Πέραν και αυτών, περάσαμε πολύ όμορφα και αυτό μετράει και θα θυμόμαστε.
Σημείωση συντάκτη: Η ανταπόκριση δημοσιεύεται με καθυστέρηση, λόγω τεχνικών προβλημάτων μου. Επίσης, εκείνη την ημέρα, δεν υπήρχε διαθέσιμος φωτογράφος από το site μας, για αυτό και οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, είναι δικές μου, ερασιτεχνικές, από το κινητό. Απολογούμαστε και ευχαριστούμε για την κατανόηση.
_
Κείμενο και φωτογραφίες, για το sinavlia.gr, από τον Πάνο Σταυρουλάκη.
*
