Ανταπόκριση: Sunnata & Weedpecker @ Death Disco – Πέμπτη 07/03/2019

26,22,373,414.705872

Doom και stoner, σε ένα δυναμικότατο double bill εκ Πολωνίας ερχόμενο, απολαύσαμε την προηγούμενη Πέμπτη, στο γνωστό μέρος του Ψυρρή, στο Death Disco, προερχόμενο από τους Sunnata και τους Weedpecker, στην κοινή τους, ευρωπαϊκή περιοδεία, η οποία έφερε για πρώτη φορά τις δυο μπάντες από τα μέρη μας, αμέσως μετά το live τους στη Θεσσαλονίκη, την προηγούμενη μέρα και στη Σόφια, δύο μέρες πριν. Ας δούμε όμως τη βραδιά αναλυτικά:

Το πρόγραμμα έδινε άνοιγμα πορτών στις 20:30. Από ότι έμαθα, άνοιξαν ένα τέταρτο αργότερα. Μια χαρά. 21:20, ανέβηκαν στη σκηνή οι Sunnata. Περίμενα πως θα γινόταν το αντίθετο, αλλά ενημερώθηκα πως έγινε μια τράμπα της τελευταίας στιγμής. Προσωπικά, λόγω, κλασικών καθυστερήσεων των ΜΜΜ, έφτασα στον χώρο ένα μισάωρο αργότερα, χωρίς να ξέρω για τη σκάντζα των μπαντών, αλλά και ούτε για το πότε οι Sunnata είχαν ξεκινήσει. Παρ’ όλα αυτά, μπήκα αμέσως στο κλίμα – ήδη από τον δρόμο, μιας και ακούγονταν μέχρι έξω, αφού είχα ρίξει και μπόλικες ακροάσεις στον περυσινό, τελευταίο τους δίσκο, ο οποίος με ξετρέλανε. Για τα επόμενα 40 λεπτά, είχα τη χαρά να τους απολαύσω στη σκηνή, όπου έβγαζαν απίστευτο πάθος και ενεργητικότητα, σαν να έπαιζαν στο Rockwave, ξέρω ‘γω, και όχι μπροστά σε 40 – 50 άτομα (ναι, τόσα μόνο, δυστυχώς).

25,25,359,396.792969

Η ατμόσφαιρα μέσα στο venue, ήταν σχεδόν αποπνικτικά, αφού μάλλον η μπάντα, είχε βάλει κάτι τύπου λιβάνια να καίγονται. Ο ήχος σε υψηλή ένταση και η τετράδα αμείλικτά να δίνει πόνο στο μικρό ακροατήριο. Η φωνή του τραγουδιστή ήταν ένα τσικ πιο χαμηλά, αλλά ούσα τόσο καλή, με μεγάλες εκτάσεις και ύψη, η οποία ξέφευγε από αυτό που αποκαλούμε κλασική μέταλ φωνή (γεγονός που καταδεικνύει πως ο τύπος μπορεί να τραγουδήσει πολλά πράγματα), δεν υπήρχε κανένα θέμα. Τα ντραμς δυνατά, ο μπασίστας φοβερός και ο κιθαρίστας συνείσφερε στα φωνητικά (κάτι που ήδη είχαμε εντοπίσει από τον δίσκο, την ύπαρξη δεύτερης φωνής δηλαδή, όπως, ας πούμε, στο κομμάτι ‘Outlands’). Ένα μαύρο πανό, αναρτημένο όπισθέν τους, είχε το όνομα της μπάντας επάνω τους. Μαύρη ήταν και η ατμόσφαιρα από το αργόσυρτο σλαντζοντούμ που έπαιζαν και το οποίο λατρεύω

22,25,381,416.262268

Εξαιρετικά ηχητικά ξεσπάσματα, μακρόσυρτα δεύτερα φωνητικά και μεγάλα, σε διάρκεια, απολαυστικά κομμάτια – στα οποία, ο ήχος της φωνής του τραγουδιστή, τελειοποιήθηκε ύστερα από λίγο. Μπλε σταθερά φώτα και λίγο – αλλά καλοί – ακροατές, που γούσταραν φοβερά, από κάτω. Όλα αυτά, μέχρι και ένα μισάωρο μετά τις δέκα, όπου έχοντας συμπληρώσει την αξιοπρεπή διάρκεια της μίας ώρα και δέκα λεπτών επί σκηνής (και όχι καμία ξεπέτα με σαραντάλεπτο πχ, όπως είθισται, τελευταία, ειδικά σε τέτοια περίπτωση που θα ‘μπορούσαν’, ένεκα και της ύπαρξης δεύτερης μπάντας), με επτά (είπαμε, είναι μεγάλα) κομμάτια, τα οποία κάλυψαν αντιπροσωπευτικά και τους τρεις δίσκους τους, , αποχώρησαν καταχειροκροτούμενοι, πράγμα λογικό, αφού η εμφάνισή τους ήταν υπέροχη και πολύ τίμια.

21,25,397,435.941467

Ένα εικοσάλεπτο αργότερα, ανέβηκαν στη σκηνή οι Weedpecker, επίσης από τη Βαρσοβία, σαν να βγήκαν από αρκετές δεκαετίες πριν (τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με τη σκηνική τους εμφάνιση): Μακριά φριζαριστά μαλλιά, χρωματιστά και λουλουδάτα πουκάμισα, παντελόνια – καμπάνες παλιακή αισθητική – με το που τους βλέπεις, καταλαβαίνεις κατευθείαν τι μουσική θα παίξουν, κι ας μην τους είχες ξανακούσει ποτέ, όπως εγώ καλή ώρα (κι ας έχουν βγάλει ήδη τρεις δίσκους).

24,25,399,430.029541

Για τα επόμενα 50 λεπτά, οι Weedpecker, έμελλε να μας απασχολήσουν με τις στονερογκαρατζοντουμποστπανκιές τους – ένας ηχητικός συνδυασμός των προαναφερθέντων ειδών, που μπλέκονταν μεταξύ τους με αρκετά ενδιαφέροντα τρόπο. Με μεγάλες και εμφανείς διαφορές από τους Sunnata (και στο μουσικό κομμάτι, και στο στυλιστικό, αλλά και στο της performance), σε κάνουν να απορείς για το με τι κριτήρια επιλέχθηκαν να κάνουν tour μαζί (μπας και ανήκουν στην ίδια δισκογραφική;). Αντίθετα, λοιπόν, με το πρώτο act, οι Weedpecker, χαρακτηρίζονται από μια ‘ραθυμία’ και γενικότερη χαλαρότητα, πράγμα λογικό, από τη μουσική που παίζουν, χωρίς βέβαια, να λείψουν κάποιες μικρές εξάρσεις, όταν λάμβαναν χώρα και οι αντίστοιχες, στα κομμάτια τους, τα οποία εκτελούνταν το ένα μετά το άλλο, λουσμένα σε κόκκινα, κίτρινα και πράσινα φώτα, γεγονός που ενέτεινε τα όποια ψυχεδελικά στοιχεία, αυτά και οι εκτελεστές τους, διέθεταν.

24,23,412,444.384521

Με επτά κομμάτια κι αυτοί (το ένα μάλιστα, cover των Queen – στοιχείο έκπληξης, ομολογουμένως, κάλυψαν τον πρώτο και τον τρίτο δίσκο (τον ομώνυμο και τον ‘ΙΙΙ’, που κυκλοφόρησε πέρυσι τον Γενάρη), αφήνοντας εντελώς στην απ’ έξω τον ‘ΙΙ’ (γιατί ρε παιδιά, στο πηγάδι κατούρησε; – μ’ αρέσει που σε πρόσφατη συνέντευξη τους, δήλωσαν πως αν μπορούσαν να κάνουν τον τρίτο καλύτερο, θα το έκαναν, αλλά δεν, και τώρα δεν, καταλαβαίνετε). Η εμφάνισή τους ήταν ευχάριστη, αλλά για εμένα, όχι κάτι το ιδιαίτερο. Όχι επειδή ευθύνονταν αυτοί (απαραιτήτως), απλώς εγώ δεν είμαι τόσο αν αυτών των ειδών. Τουλάχιστον, ούτε κουράστηκα, ούτε βαρέθηκα (ιδιαίτερα), ακούγοντάς τους, πράγμα θετικό, αν και κακά τα ψέματα, από κομμάτι σε κομμάτι, δεν διέκρινες και φοβερές ηχητικές διαφοροποιήσεις… Στο μεταξύ, σίγουρα δεν ήμουν ο μόνος μη τρελαμένος, αφού χλιαρές αντιδράσεις παρατήρησα και στους υπόλοιπους παρευρισκόμενους, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων έκοψα ως (τύπου) μεταλλάδες, άρα λογικό, ταυτίστηκαν μαζί μου τα παιδιά.

33,25,390,405.198303

Σε εξαιρετική ώρα, λίγο μετά τις εντεκάμιση, κατέβηκαν από τη σκηνή και η βραδιά έληξε ευχάριστα και στη σωστή ώρα. Συμπερασματικά, ενώ περάσαμε πολύ καλά, απολαύσαμε και τις δύο μπάντες (λιγότερο η περισσότερο), το στενάχωρο ήταν η τραγικά μικρή προσέλευση. Ίσως φταίει το γεγονός πως ήταν Πέμπτη (βέβαια, τελείωσαν σε πάρα πολύ καλή ώα, αλλά φίλοι διοργανωτές, όταν πάρα πολλές φορές τα ωράρια υπερβαίνουν τα κοινώς αποδεκτά, ο θεατής, όντας καμένος με τον χυλό, φυσάει και τον γιαούρτι και επιλέγει πολλές φορές να μην πατήσει καθόλου σε συναυλία που θέλει, αν είναι σε καθημερινή, παρά να έρθει, να πληρώσει, να δύο ένα – δυο support και μόλις είναι αν βγει η μπάντα που γουστάρει ή στη μέση του σετ της, να αναγκάζεται να φύγει για να προλάβει τα μέσα ή να μένει, και να δίνει εικοσάευρα σε ταξί μετά), ίσως η τιμή του εισιτηρίου στην πόρτα, το οποίο από πολλούς θεωρήθηκε υψηλό και μάλιστα για μια τέτοια συναυλία. Τέλος πάντων, σημασία έχει πως όσοι ήμασταν εκεί, περάσαμε πολύ καλά. Μπράβο στις μπάντες για τι αξιοπρεπείς τους εμφανίσεις, την ευγένειά και την ταπεινότητά τους, καθώς και στην εξαιρετική διοργάνωση που όλα τα έκανε καλά, στους τεχνικούς, μιας και είχαμε πολύ καλό ήχο και φώτα και ελπίζουμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε συχνά, τέτοια ωραία, σπάνια, μικρά λαιβάκια, με τις σωστές συνθήκες.

SETLISTS:

Sunnata

1) Lucid Dream

2) Long Gone

3) Path

4) Outlands

5) The Ascender

6) Hollow Kingdom

7) Fomalhaut

*

Weedpecker

1) Rise

2) Above

3) Liquid Sky

4) Son and Daughter

5) Embrace

6) Don’t Trust Your Elephant / Berenjena Pipe

7) Molecule

*

Σημείωση συντάκτη: Δυστυχώς, τη συγκεκριμένη ημέρα, δεν υπήρχε διαθέσιμος φωτογράφος από το site μας, οπότε οι φωτογραφίες της ανταπόκρισης είναι δικές μου, ερασιτεχνικές, από κινητό. Απολογούμαστε και ευχαριστούμε για την κατανόηση.

_____

Κείμενο και φωτογραφίες, για το sinavlia.gr, από τον Πάνο Σταυρουλάκη.

__

More from Πάνος Σταυρουλάκης

Η Hindi Zahra επιστρέφει στην Ελλάδα!

Ενάμιση χρόνο μετά τη διθυραμβική, πρώτη εμφάνισή της στο Θέατρο Παλλάς, η...
Read More