Ανταπόκριση: PRO-PAIN « Ήλθαν, Είδαν, Νίκησαν!» Special Guests: The Crucifier/Skybinder Live In Athens @ An Club, Πέμπτη 13/06/2019

Συντάκτης: Nikos Mathiopoulos

Για τις φωτογραφίες ευχαριστούμε την φίλη Μαρία «Ιέρεια των Λάιβ» Σκάγκου

Skybinder

21:45 Η Αθηναϊκή πενταμελής Metalcore μπάντα μπήκε πολύ δυναμικά στην σκηνή. Μας παρουσίασε με περίσσιο ενθουσιασμό πέντε κομμάτια καλής ποιότητας Metalcore. Τα Killer-δυναμίτες κομμάτια από τον επερχόμενο δίσκο τους τα έπαιξαν όντας άνετοι πάνω στην σκηνή μπροστά σε εξήντα νοματαίους (κυρίως φίλοι και συγγενείς- ελάτε ρε παιδιά να δείτε και κανένα support!) Κατανοητό πάντως η χαμηλή προσέλευση του κόσμου, κάτι η κούραση της καθημερινής, κάτι ότι θα έβγαιναν αργά οι PRO-PAIN δυστυχώς δεν είχε μαζευτεί κόσμος. Παρόλο που ο ήχος τους ήταν καλός ήχος, τα ντραμς ήταν λίγο πιο χαμηλά σε ορισμένα σημεία. Παρόλα αυτά μας άρεσαν αρκετά και οι ίδιοι γούσταραν το ίδιο με εμάς! Αναμένουμε το νέο δισκάκι τους, που αν κρίνω από το live, σίγουρα θα τα «σπάει»!

Setlist - Skybinder

1. The Pretender

2. Daggers

3. Deadweight

4. Anchored

5. Building Walls

The Crucifier

Το δεύτερο Αθηναϊκό support αποτελούμενο από τέσσερα μέλη ξεκίνησε στις 22:15 για να μας παίξει ωμό μπροστά σε εκατό άτομα ώμο ακατέργαστο Thrash. Αν εξαιρέσεις τα δύο τελευταία κομμάτια του σετ τους και την εκτιμούμενη συνολική προσπάθεια των παιδιών, ο ήχος δυστυχώς δεν ήταν και πολύ με το μέρος τους με αποτέλεσμα να μην γίνει ο απαραίτητος «χαμούλης» από κάτω.

Setlist - The Crucifier

1. Happy Faced Man

2. Governmental Slavery

3. Within Insanity

4. TV Truths Vileness

5. Problems

6. Retarted

7. Open Your Eyes

8. Drive Intense

PRO-PAIN

Το ρολόι να δείχνει 23:15, πλέον και ήδη 250 άτομα να έχουν προσέλθει στον χώρο (ένας σχετικά αναμενόμενος αριθμός να είμαστε ειλικρινείς). Υποδεχόμαστε τα «Gunια της Νέας Υόρκης» υπό τους ήχους της χορωδιακής εισαγωγής ! Μία εισαγωγή που σε παραπέμπει σε υπερπαραγωγή αμερικάνικης ταινίας! Ο κιθαρίστας με Sepultura t-shirt «και τα ρέστα». Ο τραγουδιστής Gary Meskil -μορφή, ηγέτης του γκρουπ, ίδιος και απαράλλακτος όλα αυτά τα χρόνια! Κρατάμε λοιπόν την ανάσα μας μετά την πομπώδης εισαγωγή και..μπουμ!! Η μπάντα εισβάλλει με συνοπτικές διαδικασίες με το «καταπελτικό» groovato και gangsta NYHC ! Ο ήχος πολύ δυνατός-«μπόμπα» (οι εμβοές στα αυτιά μας εξασφαλισμένες!). «Πωρωμένοι» οι ίδιοι σε αυτό που κάνουν. Το κοινό να «πωρώνεται» σιγά –σιγά. Ειδικά, από το “Stand Tall” και μετά ήταν «σαρωτικοί». Πυροβόλα τα «όπλα της Νέας Υόρκης»! Οι Slayerικές ριφάρες τους σε συνδυασμό με το ωμό hardcore τους, δημιουργούσαν μία εκρηκτική ατμόσφαιρα , που ήταν όλα «τσίτα»!

Οι PRO-PAIN ήταν «ψαρωτικοί», διεκδικητές και τα αφεντικά της σκηνής! Ειδικά, μετά το “Deathwish” έγινε ο χαμός στο κοινό! Στην αρχή ήμουν κάγκελο μπροστά για να ανάψουν λίγο τα αίματα, ότι πιο αναζωογονητικό στο τέλος μιας εξαντλητικής μέρας, να ακούς ωραίο «γκρούβι» ήχο. Στο μισάωρο έπεσε η πρώτη μεγάλη «χιτάρα» το “In For The Kill” ένα «τέρμα» δυνατό κομμάτι που σε ξεσηκώνει! Το κοινό να γουστάρει για τα καλά πλέον. Όλοι να κοπανιούνται μπροστά ανελέητα! Παίζει ένας να μου έσπασε ένα πλευρό (που λέει ο λόγος), «έφαγα» πάντως μια «καλή», αλλά έτσι πρέπει! Τα «Αμερικανάκια» από κάτω να ξεδίνουν με τον χορό τρέξιμο και όλοι να χοροπηδάνε μπροστά! Στο 45λεπτό αρχίσανε και τα stagediving (αναμενόμενο).

Στα 50 λεπτά του σετ έγινε μία άτυπη παύση για χαλάρωση με χαιρετισμό και συνεχείς προτροπές του τραγουδιστή για maximum hardcore δόση! Έπειτα, μπήκε ένα πιο χαλαρό κομμάτι για τα δικά τους δεδομένα εννοείται! Ωστόσο η «Θρασίλα» ήταν στο έπακρο! Οι τύποι είναι φοβεροί, σε ξεσηκώνουν ολόκληρο! Βέβαια λίγοι πλακωνόντουσαν εντελώς στο τέλος με το “Jhonny black”. Ύστερα, στην ώρα πάνω έπαιξαν το “State Of Mind” . Ανυπομονούσα όπως όλοι μας για αυτό, που όταν «έπεσε», το κατά ευχαριστηθήκαμε, γιατί το έπαιξαν τέλεια!

Περιττό να πω ότι είναι πολύ δυνατή μπάντα, κρίμα που έχουν χαμηλή δημοτικότητα, αλλά δίνουν ωραία live, που πραγματικά μπορείς να τα σπάσεις! Στα 60 λεπτά αφού ο Gary έκανε τα απαραίτητα παιχνίδια με το κοινό, παρόλο που ο κόσμος φώναζε να παίξουν και άλλο, αυτοί μας αποχαιρέτησαν βγάζοντας την καθιερωμένη αναμνηστική φώτο για το fb αφήνοντας μας λιγάκι «σύξυλους» που λέμε! Έπρεπε να παίξουν λίγο παραπάνω, ο κόσμος το ήθελε, αλλά εντάξει η αλήθεια είναι ποσό να παίξουν, δεδομένου κιόλας και του χαμηλού εισιτηρίου. Θα ήταν κάτι σαν χάρη να έπαιζαν περισσότερο, απλά το πήγαν «σερί»!

Ξεκινήσαμε ντοπαρισμένα τον Ιούνη λοιπόν, με τον πιο δυνατό τρόπο με μία πολύ δυνατή μπάντα «τα πιστόλια της Νέας Υόρκης» που φλέρταραν αρκετά το βράδυ της Πέμπτης στο Αν club με την minimal πλευρά του Thrash. Χωρίς πολλά- πολλά δηλαδή, απλά με μία in your face attitude. Παρόλα αυτά, θα την πω την αμαρτία μου, ότι ήθελα το “Time” αλλά ας όψεται until next time! Εκεί θα είμαστε!

Setlist - Propain