Ανταπόκριση: Paradise Lost, On Thorns I Lay @ Fuzz Live Music Club, 10.12.23

Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Κουκλάκης

Έχοντας φτάσει 20 λεπτά πριν την προγραμματισμένη ώρα που ανοίγουν οι πόρτες του Fuzz, τρώγοντας παράλληλα την βροχή που είχε ξεκινήσει και το κρύο που έκανε για πρώτη φορά την εμφάνιση του στο φετινό χειμώνα, σκέφτηκα  «τι άλλο μπορεί να πάει στραβά;». Η απάντηση ήρθε από την ουρά που είχε σχηματιστεί έξω από το μαγαζί, σαν ένα φίδι που η άκρη του με βρήκε έξω από την πίσω πόρτα του Fuzz,  σχεδόν ένα ολόκληρο τετράγωνο! Sold out συναυλία ήταν αυτή των Paradise Lost και πιο “Ιcon”-ic  συνδυασμός όλων των προαναφερθέντων δεν θα  μπορούσε να γίνει!!! Αφού κατάφερα και μπήκα on time, βρίσκοντας και ένα καλό πόστο στο μπαρ μπροστά για τις μπυρίτσες μου, απόλαυσα τους δικούς μας  On Thorns I Lay, ένα από τα πιο παλιά συγκροτήματα του είδους, έχοντας επιστρέψει στις doom/death ρίζες του, με αρκετούς  αξιόλογους δίσκους. Ταίριαξαν γάντι στο όλο mood της βραδιάς και με κομμάτια ως επί το πλείστον από τα “Aegean Sorrow” και “Threnos”, πραγματικά τους απόλαυσα και ήταν εξαιρετικοί και πολύ καλή επιλογή για να ξεκινήσει αυτή η βραδιά. Μετά από το αναμενόμενο μισάωρο διάλειμμα, με τον κόσμο να δημιουργεί πλέον το αδιαχώρητο, ήρθε το χαμήλωμα των προβολέων, με τις πρώτες νότες από το "Deus Misereatur"  να προαναγγέλλουν την είσοδο των Paradise Lost για …. νιοστή φορά στη χώρα μας, με την εισαγωγή όμως του  “Embers Fire” αυτή τη φόρα  για την αφετηρία ολόκληρου του “Icon”! Η εκτέλεση του;  Και αυτή άκρως επαγγελματική σα να ακούς το δίσκο από το βινύλιο με τον Nick Holmes χωρίς πολλά λόγια (κλασικά) και με έναν Greg Mackintosh να μαγεύει με τα σόλο του! Είναι πολύ όμορφο να ακούς τραγούδια για πρώτη φορά όπως το “Christendom” ή να απολαμβάνεις το “‘True Belief” για άλλη μια φορά ή το “Colossal Rains” που ταίριαζε με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και εντός και εκτός του χώρου! Ρουφήξαμε όλη τη ζωντανή εκτέλεση του “Icon”  μέχρι την τελευταία του νότα! Νομίζω ο,τι παραπάνω και αν πω θα είναι απλά για να γεμίσω στο άρθρο. Για το λίγο … καθυστερημένο encore, το συγκρότημα είχε προκαθορίσει να παίξει τα  “Sweetness”, “Pity the Sadness” και να τα συνδυάσει με τα πιο «φρέσκα»  “No Hope in Sight” και “Ghosts”, κλείνοντας μια ακόμη πετυχημένη παρουσία τους και αφήνοντας  τους περισσότερους με ένα «γιατί» που μάταια περίμεναν να ακούσουν και τον “As I die”! Όλοι μας  πλέον αναμένουμε σε 2 χρόνια την επετειακή συναυλία για το “Draconian Times”  αν και με τον ρυθμό που έρχονται οι Paradise Lost στη χώρα μας, δεν το αποκλείω να τους δούμε πιο σύντομα! Setlist : Embers fire Remembrance Forging Sympathy Joys of the Emptiness Dying Freedom Widow Colossal Rains Weeping Words Poison True Belief Shallow Seasons Christendom Encore: Sweetness Pity the Sadness No Hope in Sight Ghosts