by Πάνος Σταυρουλάκης
Μία από τις αγαπημένες, ‘μικρές’ μπάντες του ελληνικού κοινού, επέστρεψε στη χώρα μας για πέμπτη φορά μέσα σε οχτώ χρόνια. Ο λόγος για τους Ρώσους Motorama, οι οποίοι επανήλθαν στην Ελλάδα για συναυλίες, με αφορμή την προώθηση του νέου τους δίσκου ‘Many Nights’. Έτσι λοιπόν, στην Αθήνα, κανονίστηκε η βραδιά τους στο Death Disco, όπου είχαν παίξει και τις δύο προηγoύμενες φορές τους, το 2015 και το 2016 αντίστοιχα, την Παρασκευή 15/03/2019. Επειδή, όμως, γρήγορα έγινε sold out, προστέθηκε άλλη μία, την προηγούμενη μέρα, την Πέμπτη 14, οπότε κι εμείς, δε θα μπορούσαμε να λείψουμε από εκεί (καθώς η Παρασκευή ήταν ήδη κλεισμένη για την εμφάνιση του Jozef Van Wissem, στο Temple, οπότε, αν δεν γινόταν πρόσθεση της δεύτερης βραδιάς, δε θα τους βλέπαμε τους Motorama). Ας τα δούμε, όμως, αναλυτικά:
Το άνοιγμα της βραδιάς, είχε αναλάβει να κάνει το synth pop αθηναϊκό ντουέτο των Marva Von Theo, το οποίο, το είχα ξαναδεί μια φορά, πριν ενάμιση χρόνο, όταν στον ίδιο χώρο, είχε ανοίξει τη Molly Nilsson, στην τελευταία της επίσκεψη εδώ. Τότε, δεν τους είχα ξανακούσει ούτε σαν όνομα, αλλά έκτοτε, συχνά πυκνά βλέπω πως συμμετέχουν σε διάφορα live της πόλης και αυτό είναι σίγουρα πολύ θετικό, ενώ το αξίζουν, γιατί στο μεταξύ, κυκλοφόρησαν και τον πρώτο τους ολοκληρωμένο δίσκο, ο οποίος είναι πραγματικά πολύ αξιόλογος. Το πρόγραμμα ανέφερε πως θα έβγαιναν στις 21:10. Τους πρόλαβα ένα εικοσάλεπτο αργότερα, όταν και τελικά έφτασα στο Death Disco (όπου στο μεταξύ, έχουν παίξει αρκετές φορές, από ότι έχει πάρει το μάτι μου).
Μπορεί να τους πρόλαβα σε 6-7 κομμάτια, μέχρι τις 22:00, σχεδόν, που τελείωσαν, αλλά στη διάρκεια αυτή, ήταν απολαυστικοί. Ο ήχος τους καλός και δυνατός, τα φωνητικά καθαρά, η μουσική τους εξαιρετική. Εδώ να πούμε, πως το ντουέτο απαρτίζεται από τη Μάρβα Βούλγαρη στα φωνητικά (κυρίως, γιατί κατά τα αλλά, είχε και πλήκτρα, σε ένα είδος οργάνου που δεν έχω ξαναδεί, κρεμασμένο επάνω της) και τον Θοδωρή Φοινίδη, στο synthesizer και στους προηχογραφημένους ήχους, από τις οποίους αποτελούνται τα κομμάτια τους, στη ζωντανή τους εκτέλεση. Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται μεταξύ electro pop και synth wave, ενώ δεν ξεφεύγει και από άλλους χρωματισμούς ειδών, οι οποίοι, ως έκπληξη, εμφανίζονται ξαφνικά, και έτσι τα κομμάτια τους, γίνονται σκοτεινά, ρυθμικά, χορευτικά, αγγίζουν gothic, electro, trip hop πεδία και το αποτέλεσμα, είναι εξαιρετικό.
Χάρηκα που τους είδα μετά από τόσο καιρό, όχι μόνο επειδή είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα η μουσική τους δουλειά (κάτι αντίστοιχο, ως προς αυτό που παίζουν, είναι και το project Colorgraphs, που είχε ανοίξει τους Algiers και στον ήχο, μοιάζουν πολύ και είναι και τα δύο άξια για να τα ακούσετε), αλλά επειδή μετά από ενάμιση χρόνο, έχει βελτιωθεί πολύ και η σκηνική τους παρουσία, νιώθουν άνετα επί σκηνής και αυτό φαίνεται, με τη Μάρβα να περφορμάρει άνετα και τον Θοδωρή να παίζει σαν να μην υπάρχει αύριο (σε αντίθεση με το τρακαρισμένο ντουέτο που είχαμε δει πριν ενάμιση χρόνο).. Μπράβο τους. Χαίρομαι και για την εξέλιξη τους, και για την ωραία εμφάνιση που μας χάρισαν, η οποία περιείχε και τραγούδια από τον δίσκο τους, αλλά και μερικά νέα. Θα χαρώ πολύ να τους ξαναδώ σύντομα, ενώ δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το γεγονός πως αποτέλεσαν ιδανικό support για τους Motorama, κάτι για το οποίο πρέπει αν συμφωνεί και το υπόλοιπο κοινό που τους παρακολούθησε.
Μισή ώρα αργότερα, και ενώ ο λιγοστός κόσμος, είχε αυξηθεί (όχι κάτι τρομερό, 80-100 άτομα πρέπει να ήμασταν, συνολικά), είχε φτάσει η στιγμή να υποδεχτούμε στη σκηνή τους Motorama (τα τρία μέλη αυτών, αφού η κοπέλα, τα τελευταία χρόνια, για άγνωστο λόγο, δε συμμετέχει στις περιοδείες). Έτσι, λοιπόν, είχαμε τον ντράμερ, τον τραγουδιστή με την κιθάρα του και τον πληκτρά, επίσης με την κιθάρα του. Πριν ξεκινήσουν, απηύθυναν και χαιρετισμό, λέγοντας ‘Καλησπέρα, είμαστε οι Motorama από τη Ρωσία, σας ευχαριστούμε που ήρθατε’. Συνέχισαν, παίζοντας το ‘You & The Others’, από τον τελευταίο, περυσινό τους, υπέροχο δίσκο, εκεί όπου έριξαν και το βάρος τους, βέβαια, όπως ήταν λογικό. Έτσι, τον έπαιξαν ολόκληρο (εκτός από ένα τραγούδι), χωρίς όμως να παραλείψουν το απαραίτητο πέρασμα και από την υπόλοιπη δισκογραφία τους. Και οι άλλοι τέσσερις, προηγούμενοι δίσκοι τους τιμήθηκαν, με πέντε κομμάτια από τον πρώτο, πολλών αγαπημένο, δίσκο, ‘Alps’ (ο οποίος ουσιαστικά τους σύστησε στο ευρύ κοινό), δύο από τον δεύτερο, τον ‘Calendar’, ένα από τον τρίτο, τον ‘Poverty’ και τρία από τον τέταρτο, τον ‘Dialogues’, φτάνοντας έτσι, το σύνολο των 20 κομματιών που παίχτηκαν κατά το βράδυ της Πέμπτης, στο στέκι του Ψυρρή.
Μπορεί να ακούγονται πολλά τα 20 κομμάτια, αλλά δεν είναι, αφού τα τραγούδια των Motorama, είναι μικρής διάρκειας. Έτσι, το ένα διαδεχόταν το άλλο, σε μια συνεχή ροή που και το κοινό απολάμβανε, και η μπάντα, αφού με το πέρασμα της ώρα, γινόμασταν αμφότεροι πιο εκδηλωτικοί, με το κοινό να χορεύει και το τραγουδιστή να ρίχνει δύο – τρεις φορές μέρος του drum kit κάτω, χωρίς αυτό να πτοεί κανέναν ή να ανακόπτει την πορεία του σετ τους. Είχαν δυνατά ντραμς, πολύ καλό ήχο και καθαρά φωνητικά (παρ’ όλο που στη συνέχεια, αυτά ψιλοχάθηκαν, αλλά επανήλθαν – γενικώς, τα φωνητικά του τραγουδιστή των Motorama, δεν φημίζονται για την καθαρότητά τους, ειδικά στα live, αλλά νομίζω πως είναι χαρακτηριστικό της μπάντας, έτσι όπως είναι). Ο τραγουδιστής, μάλιστα, ενάλλασσε την κιθάρα του με ένα άλλο, άγνωστο, έγχορδο όργανο, ενώ συχνά πυκνά έσκυβε και χαρχάλευε τα πετάλια του. Η ροή του live ήταν η δέουσα και η ώρα περνούσε χωρίς να το καταλάβουμε, με το κοινό να περνάει καλά, πράγμα στο οποίο βοήθησε και η χαλαρότητα από άποψη προσέλευσης (την επόμενη μέρα πχ, πρέπει να σαρδελοποιήθηκαν λίγο).
Το κοινό, συμμετείχε χορεύοντας, ειδικά στα πιο ‘ανεβαστικά’ κομμάτια (είχε φροντίσει η μπάντα να κάνει ωραίο συνδυασμό στο setlist, με τα πιο ‘βαριά’, και έτσι, άλλαζε συνεχώς και εντελώς, και η διάθεση και ο ρυθμός, πάνω και κάτω από τη σκηνή. Βέβαια, το κοινό φάνηκε αν αναγνωρίζει περισσότερο τα πιο παλιά κομμάτια, και κυρίως εκείνα από τον πρώτο δίσκο, χωρίς όμως να ξενερώνει με τα νεότερα. Έτσι όμορφα, η ώρα πέρασε και σε κάποια φάση, οι Motorama κατέβηκαν από τη σκηνή, για να επανέλθουν ύστερα από λίγο, για το καθιερωμένο encore και τα δύο τελευταία κομμάτια της βραδιάς, με το κοινό λίγο μπερδεμένο βέβαια, για το αν θα επέστρεφαν ή όχι, γεγονός που οδήγησε στο να εξέλθουν του χώρου, κάποιοι, στο μεταξύ. Αφού και τα τελευταία εκτελέστηκαν και εμείς αφεθήκαμε σε ένα κλίμα ευφορίας, οι Motorama ευχαρίστησαν, χαιρέτησαν ευγενικά και αποχώρησαν, χωρίς να έχουν πει πολλά πολλά την τελευταία μιάμιση ώρα και χωρίς να έχουν και την τρομερή επικοινωνία με το κοινό, αλλά αυτό, φαίνεται πως συνέβη λόγω μιας εσωστρέφειας που τους χαρακτηρίζει, παρά λόγω κάποιας ψωνίστικης στάσης, τύπου, για αυτό και κανείς δεν ενοχλήθηκε για αυτό – μην πω πως μάλλον θα το έχουν συνηθίσει, αν τους έχουν ξαναδεί στο παρελθόν. Λίγο πριν τις δώδεκα παρά δέκα, η βραδιά είχε τελειώσει πολύ ευχάριστα και σιγά σιγά, ο κόσμος είχε αρχίσει να φεύγει, με την ώρα λήξης να είναι εξαιρετική και εντός ενός σωστού ωραρίου.
Συμπερασματικά, η πρώτη από τις δύο μέρες εμφανίσεων των Motorama στην Αθήνα, για φέτος, στέφθηκε με επιτυχία. Μπορεί η προσέλευση να ήταν μικρή, αλλά για αυτό, δεν ευθύνεται ο κόσμος, αφού η δεύτερη μέρα προστέθηκε τελευταία στιγμή (Αν είχε ανακοινωθεί διήμερο εξαρχής, ο κόσμος θα είχε μοιραστεί), ενώ η Πέμπτη, ίσως ήταν αποτρεπτικός παράγοντας για μερικούς. Και μπορεί η άφιξη της μπάντας στην Ελλάδα, να έγινε λίγο στενάχωρα, αφού η προγραμματισμένη τους εμφάνιση στην Καρδίτσα, την προηγούμενη μέρα (Τετάρτη 13/03/2019) να ακυρώθηκε, λόγω μη έγκαιρης αναχώρησης της πτήσης τους από τη Μόσχα, εξαιτίας της εκεί κακοκαιρίας, αλλά σίγουρα, το κοινό της Αθήνας, τους αντάμειψε και με το παραπάνω, και την Πέμπτη, αλλά σίγουρα θα έκανε το ίδιο και την επόμενη ημέρα, το πολυπληθέστερο κοινό της sold out Παρασκευής. Πιθανώς, και το του Σαββάτου, στη Θεσσαλονίκη. Στα τεχνικά τώρα, ο ήχος ήταν πολύ καλός, το ίδιο και τα φώτα. Τα ωράρια τηρήθηκαν και σεβάστηκαν τον κόσμο, ενώ το support ήταν άξιο και ιδανικό. Εν ολίγοις, μια πολύ όμορφη βραδιά, με υπέροχες μελωδίες από τους αγαπητούς Ρώσους, οι οποίοι μου θύμισαν τους ομοεθνείς τους Human Tetris, μαζί με κάτι λίγο από Slowdive. Εύχομαι να τους ξαναδούμε σύντομα.
Setlist:
1) You & the Others
2) Heavy Wave
3) Homewards
4) Wind in Her Hair
5) Voice From the Choir
6) Kissing the Ground
7) I See You
8) Empty Bed
9) He Will Disappear
10) No More Time
11) Rose in the Vase
12) This Night
13) Two Stones
14) Ship
15) Alps
16) Second Part
17) Devoid of Color
18) Ghost
19) Hard Times
20) Tell Me
***
Σημείωση συντάκτη: Δυστυχώς, εκείνη τη μέρα, δεν υπήρχε διαθέσιμος φωτογράφος από το site μας, για αυτό και οι φωτογραφίες, είναι ερασιτεχνικές, δικές μου, τραβηγμένες από το κινητό. Απολογούμαστε και ευχαριστούμε για την κατανόηση.
**
Κείμενο και φωτογραφίες, για το sinavlia.gr, από τον Πάνο Σταυρουλάκη.
*
