Ανταπόκριση: «Μια βραδιά έκρηξη!» Mondo Generator, Supersoul Live @ AnClub!, Athens, 11/02/2020

Είμαι της άποψης ότι καθημερινές είναι καλό να πηγαίνει ο κόσμος σε συναυλίες. Εκτός, ότι «σπάει» ευχάριστα την ρουτίνα της εβδομάδας είναι και κάτι διαφορετικό εν τέλει από το να πας για ένα τετριμμένο καφέ. Πόσο μάλλον όταν έχεις την ευκαιρία να δεις τον Nick Oliveri, ο ένας εκ των θρυλικών Kyuss, να παίζει ζωντανά μπροστά σου! Η Τρίτη της 11^ης του Φλεβάρη ήρθε να επιβεβαιώσει τα λόγια μου λοιπόν, αφού το Sinavlia.gr ήταν στο An Club!, προκειμένου να απολαύσει τους Mondo Generator, το “Boogie Van” όχημα, του “Βασιλιά του Δρόμου» Nick Oliveri και την παρέα του!

Όλα ξεκίνησαν σε χαλαρή διάθεση και παράλληλα φασαριόζικα γύρω στις 21:30 όταν οι δικοί μας Supersoul ανέβηκαν πάνω στη σκηνή. Ωραία τίμια μπάντα, πολύ καλή η προσπάθεια τους και δείχνουν να είναι αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν. Το Αθηναϊκό Heavy Blues/Rock n Roll κουαρτέτο μας παρουσίασε κομμάτια από το πολύ δυνατό ντεμπούτου άλμπουμ τους “Faith Bender”. Κέρδισαν επάξια το χειροκρότημα του (δυστυχώς ) λίγου κόσμου που είχε έρθει εκείνη τη βραδιά!

Αφού αράξαμε για κανένα εικοσάλεπτο η ώρα 22:30 σχεδόν, όπου αρχίζουν να εκτοξεύονται οι γρήγορες νότες των Mondo Generator. Γρήγορο ξεκίνημα-«μπάσιμο» τύπου «σε πιάνω από τα μούτρα» με το ολοκαίνουργιο “Nowhere Man”, όπως αρμόζει σε μία τέτοια είδους μπάντα άλλωστε. Συνέχεια με γρήγορο παίξιμο με το “13^th Floor” από το “Cocaine Rodeo” ντεμπούτο τους και έναν Oliveri σκυφτό, αινιγματικό και προσηλωμένο σε αυτό που κάνει-μία «ηρεμία πριν την καταιγίδα» όπως αποδείχτηκε παρακάτω…

Ο ήχος αρχικά ήταν λίγο «βαβουριάρικος» και λίγο «μπουκωμένος» σε σημεία που δεν άκουγες τέλεια την κιθάρα και τα φωνητικά. Αλλεπάλληλα Punk Rock χτυπήματα, όπου δέσποζε το μπάσο, με το δικό τους “F.Y.I.F.”, έως ότου να «πέσει» η πρώτη διασκευή που όλοι περιμέναμε “Gonna Leave You” των μεγάλων Queen Of The Stone Age. Αναμενόμενο από εκείνο το σημείο, ο κόσμος να αρχίζει να ζεσταίνεται και να μπαίνει πιο γρήγορα στοκλίμα. Κινητικότητα επίσης έβλεπες και από τη μπάντα με το να την βλέπεις να «τζαμάρουν» κιθάρα και μπάσο μαζί! Κάπου εκεί ξεκίνησαν τα πρώτα κεφάλια να κουνιόνται πιο ρυθμικά…

Συνέχεια, με το πολύ δυνατό και με αυτή την «πονηράδα» στη μπασό γραμμή, “Turboner”, από το νέο δίσκο ‘Fuck It!”. Από το επίσης καινούργιο, πολύ γρήγορο “Up Against The Void” ο ήχος είχε βελτιωθεί, είχε καθαρίσει λίγο, με αποτέλεσμα να είναι πιο οξύς και να τους ταιριάζει πολύ καλύτερα. Μαζί με το “Shawnette” υπήρχε δυναμισμός σε όλα τα όργανα με τα drums να ξεχωρίζουν αλλά το μπάσο να εξακολουθεί να έχει την υπεροχή και να επικρατεί. Σε εκείνο το σημείο, διαδραματίστηκε ένα ωραίο στιγμιότυπο αληθινού Αμερικάνικου στυλ, όταν τα μέλη της μπάντας είχαν κολλήσει στα ηχεία, με έναν κιθαρίστα πεσμένο στα γόνατα εκστασιασμένο!

Ακούσαμε μέχρι και το Punk ‘n’ Roll “Invisible Like the Sky“ από τη σόλο καριέρα του Oliveri, έως ότου βροντήξουν, σαν εξάτμιση από Τσόπερ μηχανή, οι πρώτες νότες του μεγαλοπρεπούς riff του “Green Machine”! Μία διασκευή από τους «πατέρες» του γνήσιου dessert Καλιφορνέζικου stoner rock. Ένα τραγούδι ύμνος, που έχει γαλουχήσει γενεές-γενεών από rockers! Φυσικά εκεί έγινε ο πρώτος χαμός! Όσοι ήμασταν στο AnClub!, οι λεγόμενοι Kyuss guys - όπως μας αποκάλεσε ο Oliveri, γουστάραμε τρελά και το αποδείξαμε με γερό headbanging και φωνακλάδικο – «γηπεδικό» sing along! Αυτό που είχε σημασία εκείνη την ώρα ήταν ότι περνάγαμε καλά!

Έχουμε φτάσει στη μέση του σετ πια με το “Kyuss Dies!”, ένα κομμάτι που σε παρέπεμπε σε πιο Danzig καλές εποχές αλλά σε πιο Punk στυλ. Τρομερό το σημείο ειδικά, λίγο μετά το bluesy σόλο της κιθάρας, με το Sabbathiκής μαεστρίας “Sabbath Bloody Sabbath” και “Sabotage” era κόψιμο στη μέση. Αμέσως μετά να το διαδέχεται ένα καλπάζουν riff παίρνοντας τα όλα στα διάβα του . Μακράν το καλύτερο κομμάτι του σετ. Μου άρεσε πολύ! Πολύ Καλιφορνέζικο στυλ με τη Fu Manchu «γκρούβα».

Αφού έγινε ένα μικρό διάλειμμα, για δύο γουλιές προθέρμανσης, από μπύρα, ήρθε ξανά η ώρα του “Fuck It!”. Ο καινούργιος δίσκος μου θυμίζει αρκετά QOTSA και Nirvana με μία μίξη από Stooges, Torche, Melvins μέχρι τους Hives και τους Υeah Yeah Yeahs! Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει ένα πολύ ωραίο μελωδικό σημείο στη μέση. Ίσως η πιο μελωδική ήρεμη στιγμή του live. Παρόλα αυτά ήταν καλό και αρκετά διασκεδαστικό track.

Το “I Never Sleep” αν και ήταν «παραγγελιά» μου φάνηκε λίγο αδιάφορο. Ευτυχώς που τα επόμενα ανέστρεψαν την κατάσταση μια και ήταν ένα μίνι αφιέρωμα στις πρώην μπάντες του Oliveri με αποκορύφωση της τριλογίας το “You Think I Ain't Worth a Dollar, but I Feel Like a Millionaire”, όπου οι στριγκλιές πήγαιναν σύννεφο, ευχαριστώντας όλους τους Kyuss-QOTSA fans. Θα έλεγε κανείς ότι θα ήταν παράτολμο να παίζουν τα πιο αργά κομμάτια των προαναφερθέντων μιας και δεν θα ταίριαζαν στο στυλ τους. Σε αυτό το ωραίο ξέσπασμα, μπάντα και πρώτες σειρές από το κοινό, έδιναν πόνο. Πολύ καλοί οι Mondo Generator, ικανότατοι να σε κουνήσουν από την θέση σου, με highlight την απόδοση του drummer που βάραγε ασταμάτητα σαν μηχανή!

Το ασταμάτητο χειροκρότημα από τον κόσμο που ζητούσε επισταμένως για encore απέδωσε με τις καλύτερες προϋποθέσεις! Όταν ξαναβγήκαν ακολούθησε ένας πανζουρλισμός και ένα αξιομνημόνευτο ξέσπασμα του Oliveri με ασταμάτητες τσιρίδες, φορώντας την Cro Maggs μπλούζα του και έχοντας μόνος του το μικρόφωνο. Αν μη τι άλλο αν δεν είναι αυτός rock’n’ roll persona τότε ποιος θα είναι; Τρελάθηκε ο καραφλός! Όπως σωστά παρατήρησε και ο φωτογράφος μας του Sinavlia.gr Τηλέμαχος Κουκλάκης, θύμισε τον G G Allin στην τρέλα και στην γραφικότητα! Άλλη φοβερή μορφή και εκείνος!

23:27 ήταν η ώρα που ξεκίνησαν να παίζουν το encore. Έκλεισαν το show με το “The Last Train” από τον καινούργιο δίσκο. Ένα καλό και ώριμο κομμάτι με ήχο πιο δεμένο και γεμάτο με λίγες απώλειες στα δεύτερα φωνητικά. Τρία κομμάτια σύνολο για encore με καλύτερο φυσικά το τελευταίο. 23:37 η ώρα που ακούστηκε η τελευταία νότα. Από τις δυνατές συναυλίες - ότι έπρεπε ειδικά για καθημερινή, που σε στέλνουν σπίτι σου με χαμόγελο. Στη προκειμένη περίπτωση και με μία κρυφή επιθυμία για επανένωση του Oliveri με τους πρώην συμπαίκτες του και επίσκεψη από τα μέρη μας ξανά.