Ανταπόκριση: Manowar / Rhapsody of Fire / Imperia / Battleroar @ Πλατεία Νερού, Παρασκευή 14/06/19

By Nikos Mathiopoulos

Ενώ έχω υπολογίσει να είμαι γύρω στις 18:30 Πλατεία Νερού με το αμάξι, σαν τον κλασσικό νόμο του Μέρφυ, να έχει δύο αυτοκινητιστικά στον δρόμο, να έχουμε φράξει εντελώς από την κίνηση και να φτάνω καταϊδρωμένος μία ώρα μετά, με αποτέλεσμα να μην προλάβω Batlleroar και τους μισούς Imperia. Εντάξει για τους μεν στεναχωρήθηκα λίγο γιατί ήθελα να δω την «μικρή» επική τους μάχη και λέω λίγο γιατί σίγουρα θα τους ξαναδούμε στο μέλλον. Για τους δε δυστυχώς δεν μπορώ να πω κάτι αντίστοιχο. Πέρα από τις αλλεπάλληλες προσπάθειες της τραγουδίστριας (που είχε βάλει μάλιστα και κάτι πρόχειρο πάνω της) για ενθουσιασμό και προτροπές για πάρτυ διάθεση, λέγοντας μας ότι θα ηχογραφηθεί το τελευταίο κομμάτι, η μπάντα ήταν σχετικά β’ κατηγορίας epic symphonic power metal και όλοι το μυαλό μας το είχαμε πότε να περάσει η ώρα να τελειώνουν ή να κάνουμε καμιά βόλτα κλπ. Εγώ τρία κομμάτια πρόλαβα από αυτούς.

Ο ήλιος πλέον εκείνη την ώρα δεν ήταν τόσο δυνατός και από κόσμο θα λέγαμε ότι θα είχε σίγουρα πάνω από χίλια άτομα. Βέβαια, η προσέλευση του κόσμου ήταν αδιάκοπη όποτε τα νούμερα είναι με όσον το δυνατόν μία καλύτερη προσέγγιση. Παρόλα αυτά για την ιστορία και μόνο παραθέτονται τα παρακάτω setlist των δύο πρώτων support μπαντών που έπαιξαν εκείνη την ημέρα.

Battleroar – Setlist

Siegecraft
Chronicles of Might
Valkyries Above
Battleroar

Imperia- Setlist

Touch of Your Hand
Like Rain
Mysted by Desire
Broken (When Silence Cries)
Let Down
Fear Is an Illusion
Secret Passion
Unspoken Words
The Calling

Αφού η ώρα έχει πάει 20:30 βγαίνουν οι «μάγοι» του συμφωνικού μέταλ Rhapsody Of Fire. Στο ωριαίο σετ τους έπαιξαν τα πιο γνωστά τους κομμάτια με αξιοπρέπεια και με άρτια τεχνική κατάρτιση εξιστορώντας, στους γύρω στις πέντε με έξι χιλιάδες κόσμο που είχε μαζευτεί εκείνη την ώρα, περιπέτειες φαντασίας με ιππότες, ξίφη και δράκους. Οι κιθάρες τους έμοιαζαν αρκετά με Dio εποχής “Holy Diver”, κάτι που μου έκανε ωραία εντύπωση παρόλο που δεν είμαι καθόλου φαν της μπάντας. Στο τέλος της ημέρας όμως, παρόλο που στο είδος τους μπορεί να είναι κορυφαίοι, δεν κατάφεραν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και την προσοχή μας και είχαν την μοίρα, που έχουν συνήθως τα support που παίζουν αμέσως κάτω από πολύ μεγάλα ονόματα. Με λίγα λόγια τα πιο λιτά σκηνικά, η λιγότερη ώρα στην διάθεσή τους, ο πιο χαμηλός ήχος, το μεγάλο διάλλειμα μέχρι να βγουν οι Manowar ( μιάμιση ώρα! ), όλα αυτοί οι παράγοντες σε συνδυασμό συνετέλεσαν στο να ξεχαστούν αμέσως οι Rhapsody Of Fire, που αν μη τι άλλο σε κλειστό χώρο σίγουρα θα είναι πιο αποδοτικοί!

Rhapsody Of Fire - Setlist

Distant Sky

The Legend Goes On

Dargor, Shadowlord of the Black Mountain

The Courage to Forgive

March Against the Tyrant

Rain of Fury

Dawn of Victory

Holy Thunderforce

Master of Peace

Emerald Sword

Έχοντας στην διάθεσή μας λοιπόν ένα τόσο μεγάλο κενό ανυπομονώντας για τους «βασιλιάδες» δεν χάσαμε φυσικά ευκαιρία για βόλτα στον χώρο, συναντήσεις και πειράγματα και κους-κους με παλιούς φίλους και γνωστούς ωσότου την τελική μάχη (;). Περιττό να πω ότι η συγκεκριμένη συναυλία είχε ξεκάθαρα γιορτινή διάθεση και ενωτικό χαρακτήρα. Για του λόγου το αληθές από όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας είχαν έρθει Manowariors, ένα πράγμα όπως ενώνονταν οι φυλές-κράτη στην αρχαία Ελλάδα όταν συνέβαινε ένα πάρα πολύ σημαντικό γεγονός, έτσι και εδώ συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί για να γιορτάσουν τον ερχομό αυτών των τιτάνων που λέγονται Manowar! Πραγματικά, είναι ωραίο να συμβαίνουν τέτοια και μπράβο στην διοργάνωση που κατάφερε να τους φέρει πίσω ύστερα από τόσα χρόνια! Επίσης, συγχαρητήρια αξίζουν στην διοργάνωση και για την οργάνωση και τις υποδομές που υπήρχαν στον χώρο. Για παράδειγμα, η προσθήκη νιπτήρων έξω από τις χημικές τουαλέτες με σαπούνι, νερό, χαρτί ( τα αυτονόητα δηλαδή- αλλά ανύπαρκτα σε άλλες διοργανώσεις) ήταν ένα μεγάλο συν!

Το ρολόι να δείχνει 23:00 και…Manowar!!! Έτσι απλά! Manowar και «ξερό ψωμί!» Θυμηθείτε τις στιγμές που τους ακούγατε μικροί. Σας φαινόντουσαν σαν θεοί σαν απεσταλμένοι μέσα από την μαγεία. Ε! Πιστέψτε με έτσι ήταν! Φαντασιακοί, αγέρωχοι μέσα στον χρόνο, μυθικοί ατέρμονοι ήρωες του πολέμου και της ανδρείας, βγαλμένοι μέσα από έναν μύθο που έπλασαν με μαεστρία, οι ίδιοι όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν περήφανοι και αληθινοί υπηρετώντας αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα να παίζουν επικό μέταλ μέχρι η ψυχή τους να απελευθερωθεί και να συναντήσει τις πύλες της Βαλχαλα! Εντυπωσιακοί! Μας απέδειξαν περίτρανα ποιοι είναι οι βασιλιάδες του μέταλ! Δεν περίμενα να είναι τόσο καλοί να είμαι ειλικρινής!

Τα εντυπωσιακά σκηνικά με όλους αυτούς τους προτζέκτορες, με τις τριήρεις, τις φωτιές, το «ντυμένο» από ανθρώπινο σκελετό drumkit, τους ηθοποιούς-πολεμιστές, τα πυροτεχνήματα και πολλά άλλα δημιούργησαν μία υπερπαραγωγή, ένα αξέχαστο θέαμα! Περάσαμε φανταστικά (και οι περίπου δέκα χιλιάδες που ήμασταν εκεί!) με το δυνατό setlist τους! Ειδικά, εκεί που έπαιξαν σερί όλα τα παλιά τους έγινε ο χαμός! Τα καπνογόνα να διαδέχονται το ένα το άλλο και η τρίχα να είναι κάγκελο! Μεγάλη επίσης ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε, το «Hector's Final Hour” . Ανατριχίλα και δέος στην καταπληκτική ερμηνεία ενός φοβερού Eric Adams που έκλεψε την παράσταση εκείνη την βραδιά!

Highlight επίσης της βραδιάς, όταν ο De Maio τελείωσε τον λόγο του, όπου μας αποθέωνε ξεχωριστά μία-μία πόλη και τον αποθεώναμε και εμείς, ανέβασε πάνω στην σκηνή τους διοργανωτές για να αποτίσει φόρο τιμής και σε αυτούς! Μετά αυθόρμητα (;) περιλούστηκε «κατεβάζοντας» ένα κουτάκι μπύρα και πίνοντας το σαν μανιακός! Μπορεί οι Μanowar να έχουν τα στραβά τους , μπορεί να μην έχουν τα αστρονομικά πόσα και νούμερα σε πωλήσεις και χιλιάδων κόσμου στα live τους, αλλά είναι, ήταν και θα είναι οι επικοί ήρωες της καρδιάς μας! Πέρα από τα εντυπωσιακά σκηνικά και τις όμορφες μουσικές τους έχουν αυτό το ενωτικό πνεύμα που ισοσταθμίζει όλα τα υπόλοιπα! Farewell Manowar!!

Manowar –Setlist

March Of The Heroes Into Valhalla