από Maria Sarantou
Μία από τις πρώτες συναυλιακές βραδιές που ξεκίνησαν να διοργανώνονται και η πρώτη της συντάκτριας. Για όλους μας αυτή η βραδιά, κύλισε όμορφα με την μαγεία του ελληνικού ροκ να πλανάται γύρω μας μαζί με την δροσιά της νύχτας στον όμορφο χώρο της Τεχνόπολης.
Στην κατάσταση προσοχής που βρισκόμαστε λόγω κορωνοϊού, η διοργάνωση ήταν άψογη: προσωπικό εξυπηρετικό και με όλα τα προαπαιτούμενα, χώρος προσεγμένος με τις υπάρχουσες συνθήκες και ο αριθμός των παρευρισκόμενων ο ενδεδειγμένος. Όλα ήταν όπως έπρεπε. Και το έπρεπε έσβησε σεμνά και βγήκε στο φως το θέλω, όταν στον αέρα διαχύθηκε η διάθεση του κόσμου που ερχόταν και που ήταν συντονισμένη στις όμορφες μουσικές που προσμονούσαν να ακούσουν.
Τρία από τα συγκροτήματα – σταθμοί του ’80 και του ’90, τις δεκαετίες που γράφτηκε ένα σημαντικό μέρος της ιστορίας της ελληνικής ροκ σκηνής, είχαμε την χαρά να ακούσουμε και να τραγουδήσαμε με νοσταλγία μαζί τους. Κι εκείνοι μας χάρισαν και κάποια καινούργια τους κομμάτια. Το κάθε συγκρότημα παρουσίασε ένα σαρανταπεντάλεπτο πρόγραμμα και στο τέλος όλοι μαζί μοιράστηκαν για λίγο τη σκηνή, προσφέροντάς μας μια μουσική όαση διάρκειας τριών τραγουδιών.
Η μουσική ενέργεια της βραδιάς ξεκίνησε με τους Magic de Spell, με όλους τους μουσικούς να είναι δοτικοί και ακόμα περισσότερο ο τραγουδιστής τους. Τραγουδήσαμε μαζί τους το Τέρμα το διάλειμμα, Διακοπές στο Sarajevo, Νίψον Ανομήματα, Κυρ. Παντελή και πολλά ακόμα από την δισκογραφία τους.
Στο τέλος με χαρά μοιράστηκαν μαζί τους το νέο της κυκλοφορίας ενός ντοκιμαντέρ με τίτλο «Διασχίζω τον κόσμο και φλέγομαι» και το οποίο θα εξιστορεί την μουσική πορεία του συγκροτήματος.
Οι Ενδελέχεια πήραν έπειτα την σκυτάλη της μουσικής νοσταλγίας με τραγούδια όπως: Κατάδικος, Εδώ θα λέγεσαι Μαρία, Διαμαντένια Προβλήτα, Δεν είμαι αυτός που θες, Τι τραγούδι να σου πω.
Το συγκρότημα των Ενδελέχεια, μοιράστηκε μαζί μας και ένα νέο τους τραγούδι, το Πρέσσα.
Κι από το μουσικό χρονοντούλαπο βγήκαν στο τέλος τα Υπόγεια Ρεύματα που μας έπαιξαν τραγούδια της πορείας τους σε ακόμα πιο ροκ εκδοχές και μας άρεσαν πολύ: Μου αρέσει να μην λέω πολλά, Σαν φως, Ασημένια Σφήκα, Σαν έρημα καράβια, την υπέροχη διασκευή της Ρόζας και ένα νέο τους τραγούδι από το άλμπουμ τους που αναμένεται να κυκλοφορήσει τον χειμώνα.
Και το φινάλε της βραδιάς ήταν μαγικό, όταν και τα τρία συγκροτήματα ανεβήκαν στην σκηνή και μας πρόσφεραν την όμορφη ενέργεια τους μέσα από μια διασκευή σε ελληνικό στίχο του Which side are you on, του Βουτιά από ψηλά των Ενδελέχεια και την υπέροχη ποίηση της Κατερίνας Γώγου στο Εμένα οι φίλοι μου των Magic de Spell.
Ήταν μια υπέροχη μουσική βραδιά: τραγουδήσαμε, χειροκροτήσαμε, νοσταλγήσαμε και ονειρευτήκαμε όλοι μαζί στην μεγάλη «πλατεία» της Τεχνόπολης. Κι αν λόγω των συνθηκών δεν χόρεψαν τα κορμιά μας όσο θα το θέλαν, δεν μας έλειψε πολύ, γιατί είχαμε δώσει ήδη το μερίδιο στην ψυχή και στην φωνή μας.
Φωτογραφίες: Μαρία Σαράντου
