by Maria Sarantou
Το τελευταίο Σάββατο των Αποκριών στο Gagarin, δεν ακούστηκαν λόγω των ημερών βραζιλιάνικες μουσικές, αλλά διασκεδάσαμε και χορέψαμε σε ρυθμούς από την Τζαμάικα και από την Αφρική.
Η συναυλία άρχισε λίγο μετά τις 22:30 με τους Blend Mishkin & Roots Evolution. Από το ξεκίνημά τους, ο κόσμος που είχε αρχίσει να κουνιέται ρυθμικά, μέσα σε λίγη ώρα χόρευε στον dub ρυθμό τους και την μια ώρα που κράτησε το πρόγραμμά τους.
Η ενέργεια της μπάντας ανατροφοδοτούσε την reggae μουσική τους με τα φωνητικά, τα ρετρό πλήκτρα και τον ρυθμικό τόνο της τρομπέτας.
Ήταν ιδανική η έναρξη της βραδιάς και ο ρόλος του συγκροτήματος στην διάθεσή μας ήταν παραπάνω ενός support σχήματος, μιας και μας έφτιαξε και μας πυροδότησε για την μουσική συνέχεια.
Με την εκρηκτική afro funk μουσική της εγγλέζικης κολεκτίβας, συνεχίσαμε τον χορό μας τις δύο επόμενες ώρες. Οι London Afrobeat Collective, ανέβηκαν στην σκηνή λίγα λεπτά μετά τις δώδεκα, έχοντας μπει ήδη η Κυριακή και η ζωντάνια της πολυμελούς μπάντας μας συνεπήρε από την αρχή. Και αυτό ήταν φυσικό, καθώς η χαρά της αφρικάνικης μουσικής βρίσκεται στους ήχους των τυμπάνων που χτυπάνε και συντονίζονται με την καρδιά και τα συναισθήματά μας.
Αμέτοχοι δεν μπορούσαν να μείνουν ούτε τα μέλη της μπάντας, καθώς χόρευαν στα μουσικά τους διαλείμματα ή έπαιζαν και χόρευαν παράλληλα: από τον σαξοφωνίστα, μέχρι τους μουσικούς και των άλλων πνευστών αλλά και των εγχόρδων και κυρίως η τραγουδίστρια που δεν σταμάτησε στιγμή να είναι συντονισμένη με τον ρυθμό των τραγουδιών τους.
Από τα κομμάτια τους που ακούσαμε, που ήταν από το τελευταίο τους άλμπουμ αλλά και επερχόμενες δουλειές τους, νιώσαμε την δυναμική της afrobeat μουσική τους. Συνδυαστικά με το μικρό αποκριάτικο κλίμα που υπήρχε στον κόσμο (με μάσκες και φωτιζόμενα γυαλιά), αλλά και την ασημένια μπέρτα που φόρεσε κάποια στιγμή ο σαξοφωνίστας, όσοι ήμασταν εκεί νιώσαμε ευχαριστημένοι από το αυτοσχέδιο πάρτι που εξελίχθηκε η συναυλία στο Gagarin.
Η συναυλία άρχισε λίγο μετά τις 22:30 με τους Blend Mishkin & Roots Evolution. Από το ξεκίνημά τους, ο κόσμος που είχε αρχίσει να κουνιέται ρυθμικά, μέσα σε λίγη ώρα χόρευε στον dub ρυθμό τους και την μια ώρα που κράτησε το πρόγραμμά τους.
Η ενέργεια της μπάντας ανατροφοδοτούσε την reggae μουσική τους με τα φωνητικά, τα ρετρό πλήκτρα και τον ρυθμικό τόνο της τρομπέτας.
Ήταν ιδανική η έναρξη της βραδιάς και ο ρόλος του συγκροτήματος στην διάθεσή μας ήταν παραπάνω ενός support σχήματος, μιας και μας έφτιαξε και μας πυροδότησε για την μουσική συνέχεια.
Με την εκρηκτική afro funk μουσική της εγγλέζικης κολεκτίβας, συνεχίσαμε τον χορό μας τις δύο επόμενες ώρες. Οι London Afrobeat Collective, ανέβηκαν στην σκηνή λίγα λεπτά μετά τις δώδεκα, έχοντας μπει ήδη η Κυριακή και η ζωντάνια της πολυμελούς μπάντας μας συνεπήρε από την αρχή. Και αυτό ήταν φυσικό, καθώς η χαρά της αφρικάνικης μουσικής βρίσκεται στους ήχους των τυμπάνων που χτυπάνε και συντονίζονται με την καρδιά και τα συναισθήματά μας.
Αμέτοχοι δεν μπορούσαν να μείνουν ούτε τα μέλη της μπάντας, καθώς χόρευαν στα μουσικά τους διαλείμματα ή έπαιζαν και χόρευαν παράλληλα: από τον σαξοφωνίστα, μέχρι τους μουσικούς και των άλλων πνευστών αλλά και των εγχόρδων και κυρίως η τραγουδίστρια που δεν σταμάτησε στιγμή να είναι συντονισμένη με τον ρυθμό των τραγουδιών τους.
Από τα κομμάτια τους που ακούσαμε, που ήταν από το τελευταίο τους άλμπουμ αλλά και επερχόμενες δουλειές τους, νιώσαμε την δυναμική της afrobeat μουσική τους. Συνδυαστικά με το μικρό αποκριάτικο κλίμα που υπήρχε στον κόσμο (με μάσκες και φωτιζόμενα γυαλιά), αλλά και την ασημένια μπέρτα που φόρεσε κάποια στιγμή ο σαξοφωνίστας, όσοι ήμασταν εκεί νιώσαμε ευχαριστημένοι από το αυτοσχέδιο πάρτι που εξελίχθηκε η συναυλία στο Gagarin.
