by Πάνος Σταυρουλάκης
Λίγες μέρες πριν, βρεθήκαμε ξανά, στον αγαπημένο μας χώρο του Temple, για την επιστροφή των Σουηδών black metallers Grá, στη χώρα μας, 2,5 χρόνια μετά την προηγούμενη. Όλοι οι fans είχαν κατακλύσει από νωρίς τον χώρο και η βραδιά ήταν κάτι παραπάνω από εκρηκτική! Ας τα δούμε, όμως, όλα, αναλυτικά:
Τη βραδιά θα ξεκινούσαν οι Nihilism, οι οποίοι από solo project, έγιναν πέρυσι, full band και από ότι διάβασα, πριν λίγο καιρό, κυκλοφόρησαν και το πολύ καλό, πρώτο άλμπουμ τους. Εκείνη τη μέρα, θα απουσίαζε, κιόλας, ένα μέλος τους. Δυστυχώς, δεν τους πρόλαβα καθόλου, την Πέμπτη, παρ’ όλα αυτά, άκουσα πως ήταν εξαιρετικοί. Ανανεώνω το ραντεβού μου μαζί τους, για την επόμενη φορά, η οποία ελπίζω πως δε θα αργήσει. Μέχρι τότε, ας ακούσουμε όλοι τον δίσκο τους:
Η συνέχεια, άνηκε στους ιστορικούς Order Of The Ebon Hand. Ευτυχώς, έφτασα πριν αρχίσει το σετ τους, και έτσι μπόρεσα να τους απολαύσω. Μεγάλη μπάντα με μεγάλο παρελθόν, διεθνώς αναγνωρισμένη και αξιοσέβαστη, παρά τις όχι πολλές δισκογραφικές τους κυκλοφορίες, καθώς και το διάστημα το οποίο παρέμειναν ανενεργοί. Έχουν ανοίξει πολλές, επίσης μεγάλες, μέταλ μπάντες, στις επισκέψεις τους στην Ελλάδα και αυτό έκαναν και με τους Grá. Προσωπικά, τους είχα ξαναδεί άλλη μια φορά μόνο, όταν τον Δεκέμβριο του 2017, άνοιξαν τους Wolves In The Throne Room, στο Gagarin, και από τότε μου είχαν τραβήξει την προσοχή, μιας και δυστυχώς, δεν τους γνώριζα νωρίτερα.
Η πεντάδα, ανέβηκε στη σκηνή γύρω στις δέκα παρά και ξεκίνησαν με πολύ υψηλή ένταση ήχου, μεν, αλλά με εκπληκτική απόδοση άψογων κομματιών τους, δε. Μετά το δεύτερο κομμάτι, ο τραγουδιστής μάς καλησπέρισε και συνέχισε στο τρίτο κομμάτι, με τα φοβερά, σάπια φωνητικά του, τα οποία βρήκα εκπληκτικά, ειδικά στις φάσεις όπου εκφέρονταν σαν ομιλία / απαγγελία, όπως στις αρχές κάποιων τραγουδιών. Πεντακάθαρα ντραμς και πολύ καλός ήχος γενικά, ενώ κάποιες δεύτερες φωνές είχαμε κι από τον μπασίστα. Στο τρίτο κομμάτι, εξαιρετικά τα κιθαριστικά ριφς, τα οποία το εξύψωσαν ακόμα περισσότερο, καθώς ο τραγουδιστής, προς το τέλος, είχε πέσει κάτω, παριστάνοντας τον νεκρό, κάτι που εντάσσεται στα γενικότερα πλαίσια θεατρικότητας, η οποία διακατέχει τη μπάντα και πάνω στην οποία έχει επενδύσει, προφανώς, αφού πέρα από τέτοιες κινήσεις μέρους της performance τους, επί σκηνής, είχαν επιμεληθεί πολύ και τα κομμάτια του ενδυματολογικού, αλλά και το μακιγιάζ.
Και ενώ η αμφίεσή τους, παραπέμπει σε μια πιο παλιακή μέταλ εμφάνιση, η μουσική τους είναι εξαιρετικά σύγχρονη, παρ’ όλο που εξακολουθεί να είναι μια σπονδή στο οργιώδες, ποιοτικό, βαθύ μπλακ μέταλ. Προσωπικά, μου άρεσε πολύ ο πληκτράς που έχοντας το κεφάλι του καλυμμένο με μαύρο μαντήλι και το πρόσωπό του, με μια λευκή, θεατρική, ανέκφραστη μάσκα, φαινόταν σαν να ήταν στον κόσμο του (με την καλή έννοια), ενώ οι κινήσεις του έμοιαζαν σαν να έπαιζε στη λυρική ξέρω ‘γω – πόσο θεούλης. Μετά το πέμπτο κομμάτι, είχαμε ξανά ευχαριστίες, πριν παίξουν το έκτο και τελευταίο, στις αρχές του οποίου, το κοινό συμμετείχε, δείχνοντας πως γούσταρε. Τελείωσαν στις 22:20, σχεδόν σαράντα λεπτά μετά, δηλαδή, με το κοινό να τους χειροκροτεί θερμά κι εκείνους, ευγενικότατους, να μάς ευχαριστούν και να μάς καλούν να υποδεχτούμε τους Gra, στη συνέχεια.
Είκοσι λεπτά αργότερα, έφτασε η ώρα να υποδεχτούμε την τιμώμενη μπάντα της βραδιάς, τους Gra, οι οποίοι, εν μέσω ενός μικρού intro, καμπανών που ακούγονταν, και φλόγες μικρές, πάνω στη σκηνή, ένα μαύρο πανό με το όνομά τους, στο πίσω μέρος της σκηνής, καθώς και άλλα δύο, με σύμβολα, σε όρθια διάταξη, στις άκρες της σκηνής, ανέβηκαν σε αυτή και πήραν τις θέσεις τους. Η τετράδα ξεκίνησε το σετ της με το ‘Necrology Of The Witch’, αποτελούμενη από ντράμερ, τραγουδιστή με την κιθάρα του, μπασίστα και κιθαρίστα, ο οποίος χάριζε και δεύτερες φωνές. Τα ντραμς, αρκετά heavy, η φωνή του τραγουδιστή, έφτανε σε σημεία συριγμού, Οι κραυγές του, όμως, ήταν λίγο χαμηλά, για υτό και μετά το πρώτο κομμάτι, ζήτησε να ανέβει λίγο ο ήχος του και μόλις αυτό έγινε, όντως υπήρξε βελτίωση.
Μετά το δεύτερο κομμάτι, απηύθυνε χαιρετισμό στην αθήνα, λέγοντας πως είναι μεγάλη τιμή το να βρίσκονται εδώ, ευχαρίστησε για την παρουσίας μας, αλλά και τη διοργάνωση, που τους έφερε ξανά στην Ελλάδα. Πρόσθεσε, ακόμα, πως γνωρίζουν πως η επόμενη ημέρα θα ήταν εργάσιμη, αλλά προσκάλεσε όποιον θέλει, σε ένα κοντινό μπαρ που θα πήγαιναν στη συνέχεια, και σε άλλο ένα, που θα πήγαιναν την επομένη. Το τρίτο, ένα, ας το πούμε, heavy / black metal κομμάτι, ένας ηχητικός ογκόλιθος, αφιερώθηκε σε εμάς. Στο τέταρτο, μας πήγε στον νέο δίσκο και έδωσε την εξήγηση του τίτλου του, που σημαίνει πόλεμος, ο οποίος ΄σημαίνει τα πάντα’. Ακραία φωνή και πραγματικό μπλακ μέταλ. Το πέμπτο ήταν πιο ρυθμικό, μα η φωνή του, σαν να χόλωνε, λίγο, κάπου.
Στο έβδομο, απέκτησε, όμως, ένα νέο, σπηλαιώδες βάθος. Στο όγδοο, επέστρεψαν στον νέο δίσκο, με τη συνοδεία ρυθμικού χειροκροτήματος από το κοινό. Πολλή ένταση, έβγαινε πάνω από τη σκηνή, με τη μπάντα να παραμένει σταθερή στις θέσεις της (σε αντίθεση με το support, που είχε μια κάποια κινητικότητα). Οι Σουηδοί, μπορεί να είναι σταθεροί, μιας κάποιας ηλικίας, αλλά σίγουρα εκπροσωπούν άξια το μπλακ μέταλ. Και μπορεί να έχουν λίγα χρόνια στην πιάτσα και μόλις τρεις δίσκους, αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε καθόλου στο να δείξουν την αξία τους, να καταλάβουν τη θέση τους, στο παγκόσμιο στερέωμα της μέταλ και να αποκτήσουν φανατικούς ανά τον κόσμο, όπως, εξάλλου, και στην Ελλάδα. Μετά το ένατο, ήρθε η απολογία τους για τη χρονική καθυστέρηση, αφού τεχνικά προβλήματα προέκυψαν, τα οποία χρειάστηκαν κάποια ώρα για να επιλυθούν. Κάποιες αλλαγές έγιναν στο ντραμ κιτ, ενώ ο ντράμερ, έβαζε και κάποια προηχογραφημένα μέρη και εισαγωγές, όπως είδαμε και στο δωδέκατο. Οι δεύτερες κραυγές, ήταν εξαιρετικές. Το τέλος ήρθε με το θριαμβευτικό, ξεσπασματικό τελείωμα του δέκατου τρίτου κομματιού, στις 00:06, ενώ ο τραγουδιστής, τέντωσε ψηλά ένα σχοινί με θηλιά στην άκρη του και το σήκωσε ψηλά, καθώς ο ντράμερ, πέταξε τα sticks του στο κοινό, εν μέσω αποθέωσης.
Και έτσι, τελείωσε αυτή η όμορφη βραδιά (με εμάς να τρέχουμε για να προλάβουμε το μετρό), η οποία, συμπερασματικά, κρίνεται επιτυχής. Εξαιρετικοί οι Gra (η λέξη, σημαίνει ‘γκρι’, στα σουηδικά, όπως μας εξήγησε ο τραγουδιστής), οι οποίοι έδωσαν μια πολύ δυνατή συναυλία, αν και προσωπικά, στο σύνολό της, τη βρήκα λίγο μονότονη – ίσως φταίει η επιλογή των κομματιών, ίσως το ότι ήμουν κι εγώ λίγο κουρασμένος και μάλλον όχι για πολλά πολλά. Τα opening acts, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό (το επιβεβαιώνω για το ένα, το άκουσα για το άλλο). Η προσέλευση του κόσμου ήταν ικανοποιητική, θα λέγαμε, ενώ το πρόγραμμα τηρήθηκε σε κανονικά πλαίσια και όλοι μείναμε ευχαριστημένοι.
SETLIST:
1) Necrology of the Witch
2) He Who Comes
3) A Coin for Charon
4) Krig
5) Ramsvarta Tankar
6) Offerrök
7) Döden ser, döden tar
8) The Devil's Tribe
9) Klagan och längtan
10) Kraft
11) Till sörjerskorna
12) Where Shadows Dwell
13) Helfärd (Att dö...)
***
Σημείωση συντάκτη: Επειδή, δυστυχώς, εκείνη την ημέρα, δεν υπήρχε διαθέσιμος φωτογράφος από το site μας, οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, είναι ερασιτεχνικές, δικές μου, τραβηγμένες από κινητό. Απολογούμαστε και ευχαριστούμε για την κατανόηση.
**
Κείμενο και φωτογραφίες, για το sinavlia.gr, από τον Πάνο Σταυρουλάκη.
*
