από Maria Sarantou
Ήταν πράγματι ένα μεγάλο πάρτι! Η συναυλία των Gogol Bordello στον χώρο της Τεχνόπολης εξελίχθηκε με την χαρούμενη διάθεση του κόσμου σε μια αυτοσχέδια γιορτή. Ξεκίνησε ακριβώς στην 21:00 με ένα gypsy punk-διονυσιακό ρυθμό να αναγγέλλει την είσοδο του συγκροτήματος.
Ο κόσμος είχε μαζευτεί στον κεντρικό χώρο μπροστά στην σκηνή και περιφερειακά, αλλά κατά την διάρκεια της βραδιάς μετατοπίστηκαν σχεδόν όλοι στο κέντρο. Όλο το συγκρότημα και ειδικά ο τραγουδιστής Eugene Hütz, ήταν μέσα στο τρελό κέφι που παρότρυνε και παράσερνε τους παρευρισκόμενους.
Ξεκίνησαν δυναμικά το πρόγραμμά τους και ήδη από την αρχή ο frontman καθοδηγούσε το κοινό να συμμετέχει: “screaming” τους φώναξε και ούρλιαζαν μαζί του κατά την διάρκεια του «I Would Never Wanna Be Young Again». Στην συνέχεια «Not Α Crime», «Immigrant Punk» και στους ήχους του «My Companjera» ο Hütz ξεκίνησε να αποχωρίζεται μέρος του ρουχισμού του, πρώτα το τζόκεϊ και ύστερα την καλοκαιρινή μπλούζα του. Από ότι φάνηκε ήταν μια μελετημένη απόφαση, αφού από το μπουκάλι το κρασί που έπινε περιστασιακά, αρκετό το γεύτηκε το κορμί του, αποτέλεσμα του άγριου ρυθμού που κινούταν στην σκηνή. Την κιθάρα, όταν δεν έπαιζε τις χορδές της, την είχε κρεμασμένη στην πλάτη του, σαν ένας αμετανόητος ταξιδιώτης.
Σχεδόν όλα τα μέλη του συγκροτήματος πέρασαν από τις άκρες της σκηνής ανεβάζοντας την αδρεναλίνη στα ύψη, άλλος με την κιθάρα του, άλλη με τα φωνητικά της και άλλος με το τσιγγάνικο παίξιμο του βιολιού.
Οι αναφορές προς την Ουκρανία ήταν πολλές, τόπος καταγωγής του τραγουδιστή, που εξέφραζε δυναμικά την συμπαράστασή του στον δοκιμαζόμενο από τον πόλεμο λαό. Στο πίσω μέρος της σκηνής υπήρχε ένα τεράστιο πανό με μια υψωμένη γροθιά και με μεγάλα γράμματα η λέξη «SOLIDARITINE».
Χωρίς σταματημό έπαιζαν τα κομμάτια, «Through Τhe Roof 'Ν' Underground», «Saboteur Blues» και στους ήχους του «Immigraniada» ρώτησε γελώντας το κοινό αν κουράστηκε. Ήδη έπαιζαν μία ώρα και συνέχιζαν το ίδιο δυναμικά, δίνοντας ρυθμό στο κόσμο με τύμπανα και με σφυρίχτρες.
Όσο παρότρυναν τα μέλη του συγκροτήματος άλλο τόσο το κοινό ακολουθούσε τραγουδώντας. Με τις οδηγίες μέλους του συγκροτήματος, χόρευαν κυκλικά, δίνοντας σήμα στον κόσμο πότε από την μια πλευρά της σκηνής και πότε από την άλλη. Αυτό ήταν ένα παιχνίδι στα τόσα που έπαιξαν εκείνο το βράδυ το συγκρότημα με το κοινό και θα έπαιζαν συνεχώς για όσο διαρκούσε η βραδιά.
Με τα ξεσηκωτικά «Start Wearing Purple», «Sally» και «Pala Tute» έφτασαν στο κλείσιμο της βραδιάς, όμως ο κόσμος δεν τους άφησε να φύγουν τόσο εύκολα. Έτσι, επέστρεψαν για το encore και έπαιξαν άλλα τέσσερα ακόμα κομμάτια. Ο Eugene Hütz έκανε μια ιδιαίτερη μνεία στην Θεσσαλονίκη που είχαν παίξει την προηγούμενη μέρα, αλλά και στο ρεμπέτικο που του έκανε ωραία εντύπωση και μας χάρισε μια υπέροχη εκτέλεση του «Alcohol», μόνο με την φωνή και την κιθάρα του.
Μετά από δύο ώρες η μουσική βραδιά έφτασε στο τέλος της, που ήταν γεμάτη μουσική, χορό, τραγούδι και το κυριότερο με μια όμορφη και δημιουργική τρέλα.
