Φωτογραφική ανταπόκριση : Νίκος Μαθιόπουλος
Γυρίζοντας το χρόνο τρία χρόνια πίσω, το χειμώνα του 2019 όταν βγαίνοντας από τον ίδιο γνώριμο χώρο του Gagarin, είχε μόλις τελειώσει η συναυλία για την 30
η επέτειο του “Operation:Mindcrime”. Εκείνη τη στιγμή και αφού ήμουν εκστασιασμένος από αυτό το αριστούργημα που το άκουσα από την original φωνή του δίσκου, σκέφτηκα ότι θα ήθελα πολύ να ακούσω σε μια παρόμοια κατάσταση και το “Empire”! Ναι ναι ξέρω θα μου πείτε : «γιατί το Rage for order που είναι και αυτό δισκάρα δε θες?». Το θέλω και αυτό, αλλά σαν «φλώρος»(!) μεταλας δεν ντρέπομαι να πω ότι ο δίσκος που με έβαλε στα ακούσματα των Queensryche είναι το “Εmpire”, όταν μάλιστα έβλεπα τα βιντεοκλίπ του από το παλιό, καλό, ορθόδοξο ΜΤV, με το μαλλί του Tate να ανεμίζει σε όλα τα clips! Μαλλί να ανεμίζει πλέον δεν είδαμε αλλά την 30
η επέτειο (32 για την ακρίβεια) του “Εmpire” σε συνδυασμό με το “Rage for Order”, δε θα την έχανα με τίποτα!
Μπαίνοντας στο χώρο του Gagarin, είχαν ξεκινήσει οι θεσσαλονικείς Emerand Sun για ζέσταμα. Τίμιοι, χρόνια στο χώρο του Μεταλ παίξανε power –heavy metal από όλη την πολύχρονη πορεία τους. Η αλήθεια είναι ότι το κοινό δεν έπιασε ποτέ το σφυγμό τους, αλλά στο τέλος τους χάρισε απλόχερα το χειροκρότημα. Εμένα στα αυτιά μου ήταν μια ευχάριστη νότα πριν το κυρίως μενού!
To ρολόι έδειχνε 21:45 και οι πρώτες νότες από το “Walk in the Shadows” ήταν γεγονός. Ένας ευδιάθετος Tate, με το γνωστό μαύρο γυαλί – σήμα κατατεθέν του πλέον, εμφανίζεται στη σκηνή μαζί με το συγκρότημα του και το “Rage for Order” ξεκινάει μονοκοπανιά! Η φωνή του καλύτερη ακόμα και από την προηγούμενη φορά που τον είχα ακούσει (η αλήθεια είναι ότι το είχα άγχος πως θα εμφανιστεί μετά και τα προβλήματα υγείας που είχε το καλοκαίρι) λεπτό με λεπτό με το ζέσταμα των φωνητικών χορδών γινόταν και καλύτερη και το γεμάτο (όχι ασφυκτικά ευτυχώς) Gagarin άρχισε να συμμετέχει σύσσωμο σε κάθε τραγούδι του δίσκου! “I Dream in Infrared”, “The Killing Words” και “London”, έδωσαν περισσότερο ώθηση στον κόσμο και αυτό είχε αντίκρισμα καi στην μπάντα που γούσταρε ακόμη περισσότερο. Στο “Surgical Strike” έγινε αναφορά για τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία και το σετ ολοκληρώθηκε με το συναισθηματικό “I Will Remember”.
Με ένα 25λεπτο διάλειμμα για να πάρει κάποιες ανάσες και μια παράκληση από τον Tate να μην καπνίζει κανένας (λογικό) μέσα στον κλειστό χώρο, η μπάντα επιστρέφει και η αντίστροφη μέτρηση για ολόκληρο το “Empire” έχει ξεκινήσει….
“Best I Can” λοιπόν και το κλίμα ζεστάθηκε για τα καλά, με τον κόσμο να είναι ακόμη πιο ενεργός και να τραγουδάει σχεδόν όλα τα κομμάτια και όχι μόνο τα ρεφραίν! "The Thin Line" για την συνέχεια με τον Tate να μας επιβεβαιώνει ότι είναι και κάλος σαξοφωνίστας και η βραδιά μας παρασέρνει με τα “Jet City Woman”, “Another Rainy Night” (που ταίριαζε στη βροχερή εκείνη τη βραδιά Αθήνα) και στο “Empire” τραγουδάνε ακόμα και οι τοίχοι του Gagarin! Ο Tate δείχνει να το απολαμβάνει, η φωνή του καταπληκτική και το συγκρότημα επίσης δείχνει και βγάζει πολύ ένταση! Μέτα από έναν όμορφο πρόλογο ήρθε το τραγούδι που (κακά τα ψέματα) τους έκανε παγκόσμια γνωστούς. Μια από τις ομορφότερες μπαλάντες που έχουν γραφτεί, κατέκλυσε τον χώρο με τις νότες της. Το “Silent Lucidity” παρέσυρε όλους σε συναισθήματα και στον γραφών του έφερε ευχάριστες αναμνήσεις γιατί με αυτό κοίμιζε επί πολλά χρόνια κάθε μέρα τα μικρά τότε παιδιά του. Κλείσιμο με το "Anybody Listening?" και με αυτή την κομματάρα έκλεισε και τυπικά ο δίσκος, όχι όμως και το live!
Φανερά χαρούμενος με αυτό που συνέβαινε στο χώρο και το ευχάριστο κλίμα, ο Τate και η παρέα του δε μας άφησαν παραπονεμένους και μας χάρισαν μια μικρή έκπληξη! Το encore περιείχε και τα τρία κομμάτια που ο Tate εναλλάσσει στην περιοδεία του! Το συναισθηματικό "Last Time In Paris", τον φοβερό "Take Hold Of The Flame" και το αναπάντεχο "Queen Of The Reich"στο οποίο και επικράτησε πα-νι-κος!
Αν φύγαμε ικανοποιημένοι; Ναι! Αν θα ξαναπηγαίναμε σε επόμενο live του Geoff Tate; Πάλι ναι! Στα 63 του ο καλλιτέχνης κλείνει στόματα και βάζει κάτω πολύ μικρότερους του! Αξίζει να πούμε επίσης τον πολύ καλό ήχο που είχε στο χώρο καθ’ όλη την διάρκεια του σετ.
Μέχρι την επόμενη περιοδεία του λοιπόν (πότε είπαμε έχει επέτειο το “Promise Land”?)….. Take Hold!
by Ερωτόκριτος Μιχαήλ
