από Theodore Kritikos
'Εχω ψιλοβαρεθεί να σχολιάζω την επικρατούσα νοοτροπία σχετικά με την προσέλευση στις συναυλίες. Οπότε δεν είναι και τόσο παράδοξο που το Κύτταρο δε γέμισε κόσμο (και χόρτο) για χάρη των ηγετών του doom/sludge metal, Eyehategod. Με 5 καθοριστικά για το ιδίωμα που υπηρετούν full-lengths στις αποσκευές τους, ένα τέτοιο live ήταν αδιανόητο να χαθεί. Συν το γεγονός ότι την headline εμφάνιση των Αμερικανών θα την πλαισίωναν οι εγχώριοι Gomgoma, μπάντα ίδιου μουσικού προσανατολισμού.
Στις 21:00, λοιπόν, οι πόρτες ανοίγουν και το μαγαζί υποδέχεται τον μικρό αριθμό των παρευρισκομένων. Μισή ώρα αργότερα, στην σκηνή εμφανίζεται το opening act, οι Gomgoma, εκπρόσωποι doom/sludge metal ηχητικού προσανατολισμού, που σε διάρκεια 40 περίπου λεπτών προσφέρουν ατόφια απόλαυση (και ξυλίκι). Απίστευτα προβαρισμένοι και δεμένοι, με άψογη σκηνική παρουσία και έναν frontman δυναμίτη να ερμηνέυει off-stage, πλαισιωμένοι από κρυστάλλινο ήχο και διαθέτοντας εξαιρετική επικοινωνία με το κοινό, αποτελούν την καλύτερη δυνατή αρχή του αποψινού live. Παρουσιάζουν έξι κομμάτια, όλα αξιοπρόσεκτα και απίστευτα εγκεφαλικά (σ.σ.: Αυτά ήταν, με σειρά, τα ''Party Harakiri'', ''Unsubtle Void'', ''Brethren of Uffern'', ''Cherish Shambhala'', ''Unworldly Antimatter'' και ''Ill Earth''). Αν εμφανιστούν κάπου κοντά σας, σπεύστε!
Εικοσάλεπτο change-over και τα πάντα είναι έτοιμα για να ξεκινήσει η εκτόξευση σαπίλας σε όλη την Αχαρνών/Ηπείρου. ''Agitation! Propaganda!'', απόλυτο χάος με το καλησπέρα. Εξ' αρχής αντιλαμβάνομαι πως δεν υπάρχει περίπτωση να βγω ζωντανός από το live. Το ''Lack of Almost Everything'' επιβεβαιώνει τις υποθέσεις μου, ενώ η σκατίλα αιωρείται από πάνω μας μέσω του ''New Orleans is the New Vietnam''. Χασισάκι και χαρά το ''30$ Bag'', βρωμιά και κακό το ''Parish Motel Sickness'', βλέπω-τη-ζωή-να-περνάει-μπροστά-από-τα-μάτια-μου το ''Blank/Shoplift''. Η υπερένταση καλά κρατεί στο ''Medicine Noose'' και στα ''Sisterfucker (Part I)'' και ''Sisterfucker (Part II)'' γίνεται το σώσε. Το ''Zero Nowhere'' προλειαίνει το έδαφος για το ΒΡΩΜΟΞΥΛΟ που λαμβάνει χώρα κατά τις εκτελέσεις των ''Dixie Whiskey'' και ''Revelation/Revolution''. Χρόνος για να πάρεις δυο ανάσες δεν υπάρχει, το ''Take as Needed for Pain'' φροντίζει για αυτό, προτού γίνει κάτι παραπάνω από απλά της καραπουτανάρας στο ''Jack Ass in the Will of God''. Οι τίτλοι των κομματιών είναι όλα τα λεφτά, ε; Πανδαιμόνιο επικρατεί στο ''Framed to the Wall'' και κάπου εκεί παράτησα τις σπουδές μου και έγινα πυγμάχος. Ο λόγος φυσικά για τα ''White Nigger'' και ''Serving Time in the Middle of Nowhere'' (σ.σ.: Αρχίζω και ξεμένω από politicaly incorect φρασεολογία), ακολουθούμενα από το απρόσμενο ''Worthless Rescue''. Η slow-tempo εισαγωγή του ''Blood Money'' είναι για ενέσεις, με περιεχόμενο οποιαδήποτε απαγορευμένη ουσία μπορεί να βρει κανείς. Μην ανησυχείς, αν σε ρωτήσουν γιατί κατέληξες έτσι, δικαιολογήσου με το ''Nobody Told Me'' και, αφού τους σπάσεις στο ξύλο, σύναψε ειρήνη μαζί τους (σ.σ.: Καπνίζοντας φυσικά κάτι παράνομο), έχοντας για τεκμήριο αθώωσης το up-tempo ''Peace Through War (Through Peace and War)'' (σ.σ.: Puns intended). Το main-set κλείνει με το ''Run It Into the Ground'', μια άλλη μορφή ηρωίνης (σ.σ.: Πέσαμε στα βαριά...). Κανονικά εκεί θα τελείωνε το εδώ παρουσιαζόμενο live, αλλά το αρκετά αυξημένο κοινό (σ.σ.: Κάπου εκεί αντιλαμβάνομαι τον ικανοποιητικότατο αριθμό προσέλευσης-headliners γαρ...) απαιτεί λίγη σαπίλα ακόμα. Η μπάντα επιστρέφει για encore, λοιπόν, το οποίο αποτελείται από τα ''Left to Starve'' και ''Masters of Legalized Confusion''. Μετά το μόνο που θυμάμαι είναι να ξυπνώ στο taxi στο δρόμο για την επιστροφή. Βέβαια, ο αψεγάδιαστος ήχος, η μπουρλότο σκηνική παρουσία του σχήματος και η ειλικρινέστατη επικοινωνία του με τον κόσμο (σ.σ.: O frontman, Mike Williams, πραγματικά, δε γνωρίζω τι καλώς εννοούμενα σκατά έχει μες στο κεφάλι του... Όχι πως ο κιθαρίστας και ιδρυτής, Jimmy Bower, πάει πίσω) μου έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη. Εκτός αν έχω πεθάνει και απλά οι σκέψεις μου γίνονται ένα με το σύμπαν-ή κάτι τέτοιο περίεργο τέλος πάντων. Μπα, αφού πονάνε τα άκρα μου, ζωντανός είμαι.
Set list
Agitation! Propaganda!
Lack of Almost Everything
New Orleans Is the New Vietnam
30$ Bag
Parish Motel Sickness
Blank / Shoplift
Medicine Noose
Sisterfucker (Part I)
Sisterfucker (Part II)
Zero Nowhere
Dixie Whiskey
Revelation/Revolution
Take as Needed for Pain
Jack Ass in the Will of God
Framed to the Wall
White Nigger
Serving Time in the Middle of Nowhere
Worthless Rescue
Blood Money
Nobody Told Me
Peace Thru War (Thru Peace and War)
Run It Into the Ground
Encore:
Left to StarveMasters of Legalized Confusion
Άρρωστο live. H διοργάνωση Catch the Soap Productions χαίρει συγχαρητηρίων, τόσο για την επιλογή να επενδύσει σε μια τέτοια μπάντα, όσο και για την αυστηρή τήρηση του timetable. Όλα ήταν στην εντέλεια, με αποτέλεσμα άλλη μια συναυλία να μετατραπεί σε εμπειρία ζωής. Οι Eyehategod, από την άλλη, απέδειξαν γιατί είναι οι ηγέτες του sludge/doom metal. Αν δε κατάλαβες από τη παρούσα ανταπόκριση για τί σαπίλα κάνουμε λόγο, παράτα το, δε θα το αντέξεις. Α, και κάτι άλλο. Φέτος για διακοπές θα κατευθυνθώ προς New Orleans, Louisiana μεριά.
(Η φωτογραφία είναι από την σελίδα τους στο Facebook)
