Ανταπόκριση: Eric Burdon and The Animals live @ Ηρώδειο-Ακρόπολη, Athens, 27/09/2019

Φωτογραφική ανταπόκριση: Νώντας Εμμανουήλ

Την ζεστή φθινοπωρινή νύχτα της 27ης του Σεπτέμβρη επρόκειτο να διαδραματιζόταν μία από τις πιο σημαντικές συναυλίες της σεζόν ενός, από τους πιο εμβληματικούς καλλιτέχνες στην ιστορία της ροκ, του μοναδικού Eric Burdon. Ευτυχώς, τα τελευταία δύο με τρία χρόνια έχει αντιστραφεί η κατάσταση κατά 180 μοίρες, όσον αφορά τα συναυλιακά δρώμενα που συμβαίνουν στο Ηρώδειο.  Αυτός ο ιστορικός χώρος δεν φιλοξενεί μόνο πολιτιστικά events, αμιγώς συνυφασμένα με θέατρο και εναλλακτικά είδη μουσικής, αλλά μπορεί πλέον και μάλιστα με τεράστια επιτυχία, να ανταπεξέλθει και σε ροκ κονσέρτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, αποτέλεσε η συναυλία του μεγάλου Eric Burdon. Εμένα, η χαρά μου διπλή, διότι όχι μόνο θα έβλεπα επιτέλους, αυτό τον θρύλο αλλά θα έκανα και την παρθενική μου επίσκεψη μέσα στο Ηρώδειο!   

Με δέκα λεπτά καθυστέρηση λοιπόν και αφού είχαμε πιάσει τις θέσεις μας, ξεκίνησε αυτό το ταξίδι της soul funk και jazz rock blues σε αυτόν τον ονειρικό χώρο. Σε funky ρυθμούς ξεκίνησε να παίζει η μπάντα το intro, κάτω από την επιβλητική σκιά της Ακρόπολης. Μέσα σε ένα σχεδόν sold out, από ένα κοινό με μέσο όρο ηλικίας γύρω στα 45, Ηρώδειο υποδεχτήκαμε με το θερμό χειροκρότημα μας αυτό τον σπουδαίο καλλιτέχνη. Ο ίδιος εισέβαλε με αγέρωχο αργό και βαρύ βήμα όπως και η φωνή του, φορώντας τα χαρακτηριστικά μαύρα Rayban γυαλιά ηλίου του, χαιρετώντας μας όλους σε χαλαρό αέρινο ύφος.

Ο ήχος ήταν πολύ καθαρός και με διαύγεια καθόλη την διάρκεια της συναυλίας. Το ίδιο και η άρθρωση του Eric Burdon όταν τραγούδαγε, όπου καταλάβαινες σχεδόν κάθε στίχο! Ανεπανάληπτα τα τραγουδιστά “Some times i feeeel” και τα Allriighht blues ξεσπάσματα του, του την ώρα που τραγουδούσε! Ο 78 ετών παρακαλώ, Eric Burdon ήταν τρομερός, στεκόταν εκεί να τραγουδάει μέσα σε ένα φοβερό χώρο και εμείς να προσπαθούμε να πιστέψουμε στα μάτια μας! Η φύση του καλλιτέχνη μου θύμισε αρκετά (και λόγω ηλικίας) τον Ray Charles.  Να βλέπεις να «χορεύουν» τα σαξόφωνα και το τρομπόνι υπό τους blues rock ήχους του Burdon και ο ίδιος μαζί τους σε σέξι ρυθμό. Ένα απολαυστικό θέαμα! Μετά τα τρία πρώτα κομμάτια και αφού ζέστανε την φωνή του, έκανε μια μικρή παύση για να μας χαιρετήσει στα ελληνικά «Γεια σου Αθήνα!!!» λέγοντας μας ότι είναι ευτυχία να παίζει σε ένα τόσο θαυμάσιο κοινό σε αυτόν τον αρχαίο χώρο και προλογίζοντας μας το αισθαντικής ερμηνείας του “Anything”, λέγοντας μας ότι όταν το είχε γράψει ήταν πολύ μαστουρωμένος! Αλλοιωμένη απειρό ελάχιστα από τον χρόνο,  η δυναμική της φωνής του, στην τρομερή εκτέλεση “When I Was Young”. Ένα τραγούδι-ύμνος που θα μας προετοίμαζε καταλλήλως για αυτό που θα ερχόταν αμέσως μετά, ακούγοντας τους funky Jazz ρυθμούς και τα highlight έκτασης  «α α α» της φωνής του στο “Soul Of A Man”! 

Ύστερα άρχισε να παραληρεί ο ίδιος. Του είχαν κάνει εντύπωση τα ηλεκτρικά καλώδια που ήταν περασμένα μέσα από τα μάρμαρα. Ίσως αυτό επειδή, σε μία συνέντευξη του το είχε λίγο άγχος, ότι η συναυλία στο Ηρώδειο μπορεί να ήταν ζώνη ναρκοπεδίου για αυτόν, υποστηρίζοντας ότι αυτός ο χώρος σχεδιάστηκε για ακουστικά μέρη μόνο φωνής και οργάνων. Ως ότου μπήκε το “Fool” βέβαια και ξεχάστηκαν όλα! Το κοινό να βαράει  όλοι μαζί ρυθμικά παλαμάκια στο κομμάτι! Μία αξέχαστη εμπειρία να ακούς και να βλέπεις αυτή τη θρυλική φωνάρα να «μπλουζάρει»! Ο Burdon, με το μαύρο παντελόνι και την πουκαμίσα του, άνετος πια, να μας  συστήνει την μισή μπάντα την ώρα που έπαιζαν αυτό το φοβερό blues σόλο στη κιθάρα και έκαναν αυτό το ευφάνταστο  «τζαμάρισμα» στο συγκεκριμένο κομμάτι. Αμέσως μετά να το διαδέχεται το “Mother Earth”. Ένα τραγούδι που πριν την λήξη του κοκκάλωνες από τα απότομα σταματήματα της φωνής του Eric Burdon!

Στο “Darkness Darkness”, ο Burdon μας έκανε πλάκα, λέγοντας μας ότι δεν το θυμόταν παρόλο που ήταν αγαπημένο του, κάνοντας έτσι ένα ολόκληρο Ηρώδειο να γελάει και αποφορτίζοντας παράλληλα την «βαριά» ατμόσφαιρα. Ένα funky κυρίως κιθαριστικό τραγούδι με ωραίους στίχους “Emptiness Loneliness Get away My pain My Sorrow”, γραμμένο για τον φίλο του Τζέσι Κομπαγιάν, λέγοντας μας ότι τον σκέφτεται…Το επόμενο τραγούδι είναι πολύ γνωστό στην Ελλάδα και για αυτό το παίζει εδώ. Κυρίες και κύριοι: το “Woman of the Rings”! Αφιερωμένο σε εμάς και γραμμένο από τα 70’s. Καθηλωτικός ο Burdon, όπου «γέμιζε» όλο το Ηρώδειο με τη φωνή του σε αυτό το τραγούδι! Ένα φοβερό ρεφραίν, που θύμιζε λίγο “L.A. Woman” από Doors.

Σειρά στο σετ με το αξέχαστο “The Night”. Ένα αλήτικο και «πιασάρικο» κομμάτι των The Animals, ιδανικό για live, θυμίζοντας στις μελωδίες κάπως, παλιές 80’s χρυσές στιγμές του άλλου «θείου» Ozzy. Το κοινό σε έξαρση, να χειροκροτεί όλη την ώρα και να χτυπάει παλαμάκια με ρυθμό. Μία άψογη εκτέλεση, από μία «φωνάρα» δυνατή! Μέχρι να αποκατασταθεί ένα μικρό τεχνικό «θεματάκι» στα φώτα, ο Burdon φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία να μας εξιστορήσει, ότι πρωτοείδε την Αθήνα όταν καλέστηκε από τη Μελίνα Μερκούρη. Του έκανε εντύπωση τα μάτια της και η εσωτερική δυναμή της και ότι δεν θα τη ξεχάσει ποτέ. Μετά  είπε να δώσουμε ένα μεγάλο χειροκρότημα για αυτήν, κερδίζοντας ωραία και έξυπνα, τον χαμένο χρόνο μέχρι της λύσης του τεχνικού ζητήματος.

“Stop! hey watch that sound! everybody looks when someone’s down!” αλλεπάλληλές επαναλήψεις του ρεφραίν στο “For What’s It’s Worth” για να μας ετοιμάσει για την πιο blues εκτέλεση του συγκλονιστικού “Ηouse Of The Rising Sun”, που κατά χειροκροτήθηκε από το κοινό! Συνέχεια με groovy διάθεση και χορό στο “Hold On, I’m Comin’”. Να αντικρύζεις ένα γεμάτο Ηρώδειο να χειροκροτεί και να ζητωκραυγάζει! Ήρθε η ώρα του encore, όπου θα έχουμε την απίστευτη τύχη να ακούσουμε την 6λεπτη εκτέλεση του μνημειώδους “Paint It Black”, υπό την συνοδεία βιολιού από τον Καλιφορνέζο κο Μπούκερ και με φόντο ένα κοκκινόμαυρο πεφωτισμένο Ηρώδειο. Mία ψυχεδελικά «άρρωστη» και αψεγάδιαστη εκτέλεση, όπου μέσα από την συγκλονιστική ερμηνεία του Burdon, σε μετέφερε απευθείας πίσω σε εικόνες του Βιετνάμ του ΄69, προκαλώντας ανατριχίλες! To highlight της βραδιάς! Αμέσως μετά o Burdon μας δίνει απλόχερα τα “We’ve Gotta Get Out of This Place”, “Don’t Bring Me Down” και “Bring It On Home to Me” και εμείς να χτυπάμε ρυθμικά τα παλαμάκια μας και να έχουμε σαστίσει ταυτόχρονα σαν τα μάρμαρα του Ηρώδειου, ακούγοντας τα φοβερά σόλος της μπάντας σε τρομπόνι, πλήκτρα και την φωνή «καμπάνα» του Burdon!

Όρθιοι όλοι πια να φωνάζουμε μέσα στον ενθουσιασμό για δεύτερο encore! Δεν πρόλαβε να περάσει ένα λεπτό και όλη ή ιστορία της blues rock σκηνής μέσα σε μία φωνή, βγήκε ξανά να μας παίξει ως επίλογο το βιωματικό του ‘It’s My Life!” Αυτό τον «επαναστικό» ροκ ύμνο των 60’s.

Τα έδωσε όλα ο μοναδικός Eric, με τραγούδι, χορό και χαμόγελα, εξιστορώντας μας για σχεδόν δύο ώρες,  ότι δεν έχει μετανιώσει κάτι στη ζωή του. Ένα δίωρο απολαυστικό,  που ξεπέρασε κατά πάρα πολύ τις προσδοκίες μου! Μία συναυλία ενός τεράστιου βεληνεκούς καλλιτέχνη, που αποθεώθηκε από το κοινό, όπως του αρμόζει, δίνοντας του μία πανέμορφη ανθοδέσμη στο τέλος .

Setlist

  1. Motherless Child (Robert Hicks cover)
  2. Mama Told Me Not to Come (Randy Newman cover)
  3. White Houses
  4. Anything
  5. When I Was Young
  6. Soul of a Man (Blind Willie Johnson cover)
  7. The Fool (Sanford Clark cover)
  8. Mother Earth (Memphis Slim cover)
  9. Darkness, Darkness (The Youngbloods cover)
  10. Woman of the Rings (Eric Burdon song)
  11. The Night (The Animals cover)
  12. For What It’s Worth (Buffalo Springfield cover)
  13. The House of the Rising Sun ([traditional] cover)
  14. Hold On, I’m Comin’ (Sam & Dave cover)

Encore:

  1. Paint It Black (The Rolling Stones cover)
  2. We’ve Gotta Get Out of This Place (The Animals cover)
  3. Don’t Bring Me Down (The Animals cover)
  4. Bring It On Home to Me (Sam Cooke cover)

Encore 2:

  1. It’s My Life (The Animals cover)
More from Nikos Mathiopoulos

Ανταπόκριση: Sad Lovers & Giants @ An Club Παρασκευή 01/03/2019

Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω το sinavlia.gr, το οποίο απαρτίζεται από αξιόλογα...
Read More