Ανταπόκριση: Elder, Half Gramme Of Soma & Bonzai @ Temple – Παρασκευή 07/06/2019

Πρώτη Παρασκευή του Ιουνίου, κι εμείς βρεθήκαμε στο αγαπημένο Temple, για να παρακολουθήσουμε την τελευταία του διοργάνωση συναυλίας ξένης μπάντας, για αυτή τη σεζόν, η οποία δεν ήταν άλλη από τους Αμερικανούς στονεράδες Elder, η οποία ήρθαν για δεύτερη φορά στα μέρη μας, τρία χρόνια μετά την πρώτη και ακριβώς μία μέρα πριν αρχίσει ο καλοκαιρινός συναυλιακός χαμός. Φυσικά, δεν ήμασταν μόνοι μας εκεί, αφού πλήθος κόσμου, συνέρρευσε από νωρίς στον χώρο, για να τους παρακολουθήσει. Ας πιάσουμε, όμως, τα πράγματα, από την αρχή και ας τα δούμε αναλυτικά:

Η βραδιά θα ξεκινούσε με τους Θεσσαλονικιούς ψυχεδελικούς στονεράδες Bonzai, οι οποίοι, είναι μια σχετικά νέα μπάντα (από το 2015) και φέτος, κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, με τίτλο ‘Seeds To The Roots’. Έχουν ήδη ανοίξει αρκετές γνωστές μπάντες (Kalamata, Sasquatch κ.ά.) σε συναυλίες τους, στη Θεσσαλονίκη, αυτή εδώ, όμως, η φορά, ήταν σημαντική, όχι μόνο απλώς επειδή opening act για άλλη μια φορά, και μάλιστα στους Elder, μια σημαντική μπάντα του είδους, αλλά επειδή ήταν η πρώτη τους εμφάνιση στην Αθήνα, η οποία κατ’ εμέ, κρίθηκε επιτυχής. Φτάνοντας στον χώρο, οι Bonzai έπαιζαν ήδη και μάλιστα δυνατά, αφού ακούγονταν απ’ έξω, ακόμα. Τετράδα, με ντράμερ, μπασίστα, κιθαρίστα και τραγουδιστή με κιθάρα.

Ενώ ο ήχος τους ήταν υψηλής έντασης, τα κομμάτια ήταν αργών / κανονικών ταχυτήτων, με θετικό το γεγονός πως τα φωνητικά, δε χάνονταν μέσα στην υψηλή ένταση. Στόνερ έπαιζαν τα παιδιά και μάλιστα καθόλου κακό – το τονίζω αυτό, μιας και δεν είμαι ιδιαίτερα φαν του είδους, οπότε για να λέω πως δεν ήταν κακό, στους φανς, ίσως μεταφράζεται και ως πολύ καλό – θα το επιβεβαίωναν, πιστεύω, και τα 150-180 άτομα που ήταν από κάτω. Νεανική φωνή, ακουστική ευκρίνεια στίχων. Ευχαρίστησαν τον κόσμο, καθώς και τους διοργανωτές, και μίλησαν λίγο και για τον δίσκο τους. Πολύ ωραίοι, αξίζουν και μπορούν να σαπορτάρουν και ακόμα μεγαλύτερα ονόματα του είδους, πιστεύω. Ωραίες κιθάρες και συνθέσεις – ειδικά για το είδος που παίζουν. Πρόλαβα, συνολικά, 5-6 κομμάτια τους (δεν ξέρω πόσα έπαιξαν, ίσως 8; Όσα έχει ο δίσκος, δηλαδή;). Τελείωσαν στις 22:10, εν μέσω θερμών χειροκροτημάτων και δικαίως. Θα θέλαμε να τους ξαναδούμε, σύντομα, στην Αθήνα.

Η συνέχεια άνηκε στους στονεροροκάδες Half Gramme Of Soma, τους οποίους και ανακάλυψα προ διετίας, όταν έβγαλαν τον πολύ ωραίο, τρίτο τους δίσκο ‘Groove Is Back’. Δυστυχώς, τότε, δεν είχα καταφέρει να τους δω σε κάποια από τις ζωντανές παρουσιάσεις του δίσκου, αλλά ευτυχώς, έκατσε καλά και τους πέτυχα πέρυσι, καθώς προστέθηκαν ως opening act στους Lucifer, στην πρώτη τους επίσκεψη στη χώρα μας, στο Gagarin, τον Νοέμβριο, οπότε και τους είδα επιτέλους και έχω να πω πως μου άρεσα πολύ (στα πλαίσια του είδους, πάντα). Ανέβηκαν στη σκηνή στις 22:28, έπαιξαν ένα τρίλεπτο intro και πέρασαν κατευθείαν στο πρώτο τους κομμάτι, από τα οκτώ που έπαιξαν – ουσιαστικά, έπαιξαν ολόκληρο τον τελευταίο τους δίσκο (οκτώ κομμάτια), με τυχαία σειρά και με ένα από τα κομμάτια να λείπει και τη θέση του να έχει πάρει ένα νέο, ακυκλοφόρητο.

Εξαιρετικοί, με καταιγιστικές ταχύτητες, κυρίευσαν τη σκηνή του Temple. Η φωνή του τραγουδιστή, ήθελε ένα ελάχιστο ανέβασμα, γιατί ο δυνατός ήχος της μουσικής, την έκανε να χάνεται λίγο. Η τετράδα, αποτελούμενη από κιθαρίστα, ντράμερ, μπασίστα και τραγουδιστή, έχει γράψει ήδη χιλιόμετρα στο κοντέρ της εγχώριας heavy σκηνής (από το 2011), αλλά και στα live δρώμενα, και αυτό φαίνεται και στην άνεσή τους, πάνω στη σκηνή, όπου δεν κολλούν πουθενά και ρημάζουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Πάντα μοναδική η εξαιρετική χροιά του τραγουδιστή, ενώ η μουσική τους, φέρει διάφορές παραλλαγές που προκαλούσαν στο κοινό από headbanging μέχρι τρελό χορό. Ωραιότατοι, γκρουβάτοι, καλοδουλεμένοι, τους απόλαυσα ιδιαίτερα. Ευχαρίστησαν και καληνύχτισαν στα καίρια σημεία κι αποχώρησαν στις 23:14, έχοντας αφήσει εξαιρετική εικόνα, ενώ η επιλογή τους ως support, δεν ήταν τυχαία, αφού είχαν ανοίξει ξανά τους Elder, προ τριετίας, στο An Club, στην πρώτη τους εμφάνιση στη χώρα μας, και μάλλον, είχαν ταιριάξει από τότε!

Στις 23:33, είχε φτάσει πλέον η ώρα για τους πρωταγωνιστές της βραδιάς, τους Elder, οι οποίοι και επέστρεψαν τρία χρόνια μετά την πρώτη τους επίσκεψη στην Αθήνα, για μία ακόμα συναυλία, η οποία και θα έκλεινε την ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Εδώ να πούμε, πως κανονικά, θα είχαν έρθει άλλη μια φορά, πριν 1,5 χρόνο, στο Desertfest 2017, τον Οκτώβρη του 2017, αλλά μαζί με μερικές ακόμα μπάντες, είχαν ακυρωθεί΄, δυστυχώς οι εμφανίσεις τους, λόγω ανωτέρας βίας, η οποία μεταφράζεται σε τότε απεργίες των αεροπορικών εταιριών ή κάτι συναφές τέλος πάντων, κάτι το οποίο οδήγησε τους Έλληνες φανς, να τους περιμένουν με ακόμα μεγαλύτερη λαχτάρα, πράγμα που έκαναν εμφανές, αφού μέχρι την ώρα που η μπάντα ανέβηκε στη σκηνή, καμία τριακοσαριά άτομα, είχαν κατακλύσει το Temple.

Ανέβηκαν, λοιπόν, στη σκηνή, έχοντας στις αποσκευές τους τον τέταρτο, πολύ καλό τους δίσκο ‘Reflections Of A Floating World’, του 2017. Στήθηκαν με περίεργη διάταξη, με τον πληκτρά στα αριστερά, τον μπασίστα στη μέση, τον τραγουδιστή με την κιθάρα του, στα δεξιά, και τον ντράμερ, πίσω, κλασικά. Ο κόσμος ζητωκραύγαζε από κάτω, ενώ ο τραγουδιστής είπε: ‘Καλησπέρα Αθήνα, χαιρόμαστε που είμαστε πίσω, ευχαριστούμε πολύ που ήρατε’ και ξεκίνησαν δυναμικά και ορχηστρικά, με ψυχεδελικά βίντεο πίσω τους, στο video wall, τα οποία και έμελλε να συνεχίσουν μέχρι το τέλος του σετ τους, χωρίς τον παραμικρό λόγο , κατ’ εμέ, αφού τίποτε δεν προσέφεραν στο συναυλιακό δρώμενο, ενώ η μουσική τους (και το είδος αυτής), ούτως η άλλως δεν διαθέτει τα όσα πρέπει, ως βάση, για να τής προσφέρει κάτι παραπάνω το visual κομμάτι. Τέλος πάντων. Η φωνή του τραγουδιστή, ήταν αρκετά πιο κάτω από τη μουσική. Το κακό είναι πως ακουγόταν και εφηβική, και αρκετά υποδεέστερη της studio version της, γεγονός που από την αρχή προϊδέασε για την αρχή συνέχεια, ως προς αυτό. Η μουσική τους, κινούταν στο στόνερ βέβαια, με ολίγο ντουμάρισμα και βαριά τύμπανα. Ο ήχος, δεν ήταν μόνο κακός στα φωνητικά, αλλά και στη μουσική, αφού εκεί, όντας ψηλά, την αλλοίωνε. Μετά το δεύτερο κομμάτι, ο τραγουδιστής ευχαρίστησε και είπε πως ανυπομονούσαν να έρθει το τέλος του τουρ τους, για να έρθουν στην Ελλάδα. Το κοινό, έδειξε μεγάλη λατρεία προς τα πρόσωπά τους και εκδηλώσεις αγάπης μέσω κραυγών, καθ’ όλη τη διάρκεια του σετ, κάτι το οποίο, μού προξένησε απορία.

Γενικά, η μουσική τους είναι καλή – για αυτό ήθελα να τους δω και ζωντανά, άλλωστε, αλλά τελικά, εκεί ήταν που αυτό που έπαιζαν, ακουγόταν απλώς σαν φασαρία, μάλλον αυτό έγινε, όμως, λόγω της έντασης του ήχου. Από την άλλη, τα φωνητικά (όσο ακούγονταν), δε σε άγγιζαν καθόλου, έτσι χαμηλά που ήταν, κάτι το οποίο τα έκανε να μοιάζουν και άσχετα της μουσικής. Εν ολίγοις, όλο το στουντιακό συναίσθημα, απουσίαζε πλήρως. Τα κομμάτια τους, όπως ξέρουμε, είναι μεγάλης διάρκειας τα περισσότερα, για αυτό και στο σύνολο, σε όλο το σετ τους, έπαιξαν οκτώ κομμάτια. Η σύνθεση του σέτλιστ αποτελούταν από κομμάτια των δύο τελευταίων τους δίσκων, ενώ σε κάποια από αυτά που επέλεξαν να παίξουν, υπήρχαν μεγάλα ορχηστρικά μέρη. Στη συνέχεια, είπαν πως θα παίξουν κάτι παλιότερο, κι εκεί, άρχισαν πια να κουράζουν, αφού γίνονταν επαναλαμβανόμενοι, μιας και τα τραγούδια έμοιαζαν πολύ μεταξύ τους γενικά, αλλά και τα επί μέρους σημεία αυτών. Πραγματικά, ενώ ψιλοβαριόμουν από την αρχή, στη συνέχεια κουράστηκα και βαρέθηκα πολύ.

Μετά κι από αυτό, είπαν πως είχαν άλλο ένα, το οποίο και θα ήταν το τελευταίο τους. Ευχαρίστησαν τον κόσμο που ήρθε, τους διοργανωτές και τον τύπο που ήταν υπεύθυνος για τα βίντεο, ενώ έκλεισαν λέγοντας πως ελπίζουν να μάς ξαναδούν σύντομα. Μετά το ξεσπασματικό τέλος αυτού του κομματιού, το οποίο εμπεριείχε και πολλή φωνή, έτσι δυνατή. ευχαρίστησαν ξανά και αποχώρησαν, όλοι τους καλούσαν πίσω κι εκείνοι ανταποκρίθηκαν, επιστρέφοντας για encore, με τον τραγουδιστή να λέει: ‘Ευχαριστούμε Αθήνα, επειδή σας αγαπάμε, λέμε να παίξουμε άλλο ένα, κάτι το οποίο έκαναν, με εκείνον να βγάζει αγριοφωνάρες. Όπα ρε φίλε, στάκα. Πόση απογοήτευση πια από αυτή τη συναυλία; Από κάτω, το κοινό προφανώς, διαφωνούσε (αφού αγκάλιασε τα πάντα σε σχέση με τη μπάντα, όπως και το νέο κομμάτι που έπαιξαν από το νέο τους ep) και κοπανιόταν μέχρι το τέλος του κομματιού, οπότε και είχαμε ξανά ευχαριστίες και αποχωρήσεις, με το ρολόι να δείχνει 01:04, κι εγώ, να φεύγω καθόλου ευχαριστημένος (πράγμα όχι και τόσο συχνό), σε αντίθεης με το κοινό, που έφυγε καταχαρούμενο και αυτό είναι που μέτρησε, τελικά, πως η πλειοψηφία, πέρασε καλά και γούσταρε.

Συμπερασματικά, η συναυλία κρίνεται επιτυχημένη από την προσέλευση του κόσμου, αλλά σύμφωνα με αυτόν, και ως προς το μέρος της εμφάνισης των Elder, με το οποίο εγώ διαφωνώ και απορώ πώς υφίστανται ήδη 13 χρόνια, όταν παίζουν έτσι στο live (θα μου πεις, στους δίσκους δε φαίνεται αυτό). Τα opening acts ήταν εξαιρετικά και ως προς την επιλογή τους, αλλά και ως προς την απόδοσή τους και για εμένα, αυτά έσωσαν τη βραδιά από ένα πλήρες φιάσκο. Ο ήχος, δεν ήταν καλός, σε γενικές γραμμές, ενώ τα φώτα, ήταν χάλια, μόνο κόκκινο και μπλε, καταστρέφοντας τα πάντα. Μια κακή συναυλία, μια κακή βραδιά, από όλες τις απόψεις, με ελάχιστες θετικές εξαιρέσεις. Ας ελπίσουμε να μην ξαναζήσουμε αντίστοιχες.

SETLIST:

1) Compendium
2) Thousand Hands
3) Lore
4) Weißensee
5) Sanctuary
6) Dead Roots Stirring
7)The Falling Veil

8) Gemini

Σημείωση συντάκτη: Ελλείψει φωτογράφου από το site μας, τη μέρα της συναυλίας, οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, είναι δικές μου, ερασιτεχνικές, τραβηγμένες από το κινητό. Απολογούμαστε και ευχαριστούμε για την κατανόηση.

___

Κείμενο και φωτογραφίες, για το sinavlia.gr, από τον Πάνο Σταυρουλάκη.

*

Tags from the story
, , ,
More from Πάνος Σταυρουλάκης

Ανταπόκριση: Sem, The Man & His Failures, Church Of The Sea @ Death Disco – Πέμπτη 07/06/2019

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα βραδιά, βρεθήκαμε την πρώτη Πέμπτη του Ιουνίου, στην...
Read More