Ανταπόκριση: Bullet For My Valentine + Renegade live in athens @ Pireaus 117 Academy, 05/04/2019

By Nikos Mathiopoulos

Φωτογραφική Ανταπόκριση Τηλέμαχος Κουκλάκης

Για όσους δεν το πήραν είδηση την περασμένη παρασκευή έγιναν δυο ισχυροί ανεμοστρόβιλοι στην περιοχή της Πειραιώς, που στο πέρασμα τους δεν άφησαν τίποτα όρθιο! Δεν μιλάμε για κάτι άλλο πάρα τα μουσικά φαινόμενα της εποχής μας που ακούν στα ονόματα των «δικών» πολύ δυνατών Project Renegade και των πολύ μεγάλων Ουαλών, Bullet For My Valentine! Ευτυχώς που το Sinavlia.gr ήταν παρών εκεί για να σας διηγηθεί λεπτομερώς τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνες τις κρίσιμες ώρες!

Project Renegade

Αφού έχουμε φτάσει από τις 20:00, η κοσμοσυρροή που είχε συγκεντρωθεί πριν από εμάς μας «υποψίασε» από την αρχή ότι το live θα ήταν εκρηκτικό! Η πλειοψηφία του κοινού ήταν νεολαία ηλικίας 18-25. Σημάδι καλό ότι το μέταλ είναι «αθάνατο»! Γύρω στις 20:30 βγαίνουν οι δικοί μας Project Renegade αρκετά αγριεμένοι. Από το πρώτο κομμάτι τους, το ιδρυτικό τους μέλος, ο ντράμερ Ody , τρελαμένος από ενθουσιασμό, πέταγε με μανία μπακέτες στον κόσμο! Άλλωστε γιατί να μην είναι ενθουσιασμένος; Αφού μιλάμε για ένα Piraeus Academy sold out, που θα είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει την μουσική της μπάντας του. Απόλυτα δικαιολογημένοι λοιπόν και με καινούργιο δίσκο στις αποσκευές τους το “Order Of The Minus” το Αθηναϊκό κουαρτέτο με γυναικεία φωνητικά μας παρουσίασε ένα σετ από 6 κομμάτια ωραίου και δυνατού σκοτεινού progressive nu metal, που συνδυάζει αρμονικά τον τους Linkin Park με τους Lacuna Coil. Ακόμα και αισθητικά είχαν ομοιότητες με Lacuna Coil, αφού έχουν υιοθετήσει αυτό το «μιλιτέρ» θεατρικό «στυλάκι» με στολές, μάσκες κλπ. Επίσης ο ήχος ήταν πολύ καλός.

Τα παιδιά τα έχω ξαναδεί στο Over The Wall πέρυσι στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου είχαν δώσει μία ωραία εμφάνιση αλλά αυτή τη φορά πραγματικά έδωσαν πόνο! Η Μαριάννα στα φωνητικά ήταν ομιλητικότατη, άκρως επικοινωνιακή, όπως αρμόζει σε μία frontwoman και παραλίγο να «αφήσει τον σβέρκο της κάτω» στο τελευταίο κομμάτι του σετ τους. Άξια μπάντα, που φαινόταν ότι πατάει καλά πάνω στη σκηνή με αυτοπεποίθηση, έχει εμπειρία και αξίζει και ακόμα περισσότερα!

Setlist

1. Liber8

2. Pressure

3. Natural Born Killer

4. One of the Crowd

5. Sylar

6. The New Joker

Γύρω στις 22:00 χαμός από το κοινό να φωνάζει συνεχώς Bulet Bulet ! Όταν βγήκαν επήλθε η «Αποθέωση»! Επικρατούσε ένας πανζουρλισμός! Ο ήχος ήταν πάρα πολύ δυνατός, αλλά όχι σε σημείο να παραμορφώνει χαοτικά, ήταν όπως έπρεπε για μία τέτοια μπάντα. Ίσως τα φώτα θα έπρεπε να ήταν πιο έντονα και πλούσια κατά τη γνώμη μου, ήταν παραπάνω σκοτεινά από ότι έπρεπε. Το κοινό χοροπήδαγε ασταμάτητα , στα τρία πρώτα κομμάτια-δυναμίτες της μπάντας. Ειδικά, στο Your Betrayal με την ωραία εισαγωγή με ντραμς που μου θύμισε το One των Metallica ο κόσμος τραγουδούσε όλους τους στίχους. Oι BFMV επιβλητικοί ήξεραν τι έκαναν, ένας γνήσιος επαγγελματισμός. To βίαιο και ωμό metalcore τους, παρέσερνε τους πάντες. Στο 4 Words (To choke Upon) τα smartphones είχαν πάρει φωτιά!

Η μπάντα, ως headliners αυτή την φορά στην χώρα, μας ήταν εμφανής, από τον τρόπο που έπαιζε , ο ενθουσιασμός της - λες και δεν είχαν ξαναπαίξει σε κοινό, τα έδωσαν όλα! Το συγκρότημα παρόλο που ποιοτικά έχει κάνει μία κοιλιά δισκογραφικά, πρέπει να παραδεχτούμε όλοι ότι είναι μία αμιγώς live μπάντα! Ειδικά, για έναν πιο old school τύπο όπως εγώ , τους βγάζω το καπέλο! Ακούσαμε, όπως ήταν αναμενόμενο, και καινούργιο υλικό από το νέο άλμπουμ τους το «Gravity» αλλά και τέσσερα κομμάτια από το πρώτο δίσκο τους συνολικά.

Φτάνουμε στα μέσα του σετ με μία γνήσια live show rock στιγμή για να γουστάρει ο κόσμος, όπως το drum solo ( ο drummer τους ήταν και μέλος των Pitchshifter κάποια εποχή) και guitar solo αντίστοιχα, για να υποδεχθεί το «πολύ» Scream Aim Fire και με ότι αυτό συνεπάγεται στην αρένα! Ένα τεράστιο wall of death να πιάνει χώρο πάνω από την μισή αρένα και να καταλήγει σε ανελέητο moshpit! Επικές στιγμές! Απίστευτος ύμνος της μπάντας με ριφ σαν το Walk των Pantera. Λίγο πιο χαλαρά στο επόμενο Piece Of Me για ανάσες και αμέσως μετά πάλι η μπάντα να παρασέρνει και να ισοπεδώνει τα πάντα με την απίστευτη ενέργειά της στο πέρασμα της με τα χιτ της No Way Out και Suffocating Under Words of Sorrow (What Can I Do). Εκεί ο κόσμος πια, είχε γίνει ένα «κουβάρι» από το πολύ το moshpit!

Αισίως φτάνουμε στο encore σε λιγότερο από το «προβλεπόμενο» 90λεπτο στα live, αλλά όπως και να είχε, ο κόσμος ήταν πλήρως ικανοποιημένος και αποθέωνε συνεχώς το συγκρότημα από την Ουαλία! Είχα καιρό να δω τόσο πολύ ενθουσιασμένο κοινό, ίσως από τις μέρες του περσινού Rockwave θα έλεγα. Αφού λοιπόν, ο τραγουδιστής Ματ Τακ μας ευχαρίστησε θερμά και ο συμπαίκτης του ο κιθαρίστας Μάικλ Πάτζετ το ίδιο, ανεμίζοντας την ελληνική σημαία, τερμάτισαν τα επίπεδα αφυδάτωσης του κοινού από το πολύ moshpit «πυροβολώντας» μας με τα Tears Don't Fall και το αγαπημένο τους (μου επίσης) «kill em allικό» Waking the Demon.