Ανταπόκριση: Annihilator, Archer Nation, Dreamlord @Piraeus 117 Academy, 15/11/2019

Φωτογραφική Ανταπόκριση: Τηλέμαχος Κουκλάκης

Τηλέμαχος Κουκλάκης είναι ένας νέος επαγγελματίας φωτογράφος με πολύ ταλέντο και όρεξη για δουλειά και είναι πάντα ανοιχτός σε νέες προκλήσεις! Συνιδρυτής του Sinavlia.gr έχει φωτογραφίσει αμέτρητους καλλιτέχνες σπουδαίους και μη, “μεγάλους και μικρούς”. Πρόσφατες δουλειές του, η φωτογραφική ανταπόκριση του Athens Tommorowland event, η φωτογράφιση της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη στο συλλεκτικό εξώφυλλο του ΣΙΝΕΜΑ περιοδικό καθώς και η επίσημη συμμετοχή του στα BLACK & WHITE PHOTOGRAPHY AWARDS 2019.*

Το βράδυ της Παρασκευής που μας πέρασε, είχαμε την ευκαιρία να μεταφερθούμε πίσω στον χρόνο χάριν στον μοναδικό Jeff Waters και την παρέα του. Το χρονικό της βραδιάς βέβαια ξεκίνησε λίγο «στραβά». Για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο οι πόρτες δεν είχαν ανοίξει στην ώρα τους, με αποτέλεσμα να έχει μαζευτεί πάρα πολύς κόσμος απέξω και να υπάρξει μία σχετική ταλαιπωρία από αναμονή στην ουρά. Δεν έφτανε μόνο αυτό, αλλά οι πρώτη support μπάντα, οι εγχώριοι Dreamlord ξεκίνησαν να παίζουν πριν καν μπει ο κόσμος μέσα! Επιπλέον, τα παιδιά λόγω κάποιων τεχνικών προβλημάτων κυρίως στον φωτισμό, δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν ένα σετ παραπάνω από τρία κομμάτια! Συνεπώς, ολοκληρωμένη εικόνα για αυτή την μπάντα, που «θυσιάστηκε» από τον χρόνο, δεν υπάρχει. Από αυτό το λίγο που είδαμε διακρίναμε πάντως, μία ορεξάτη τετραμελής μπάντα ικανή να Thrashaρει δυνατά και το μόνο σίγουρο είναι ότι αν έπαιζαν περισσότερο θα ζέσταιναν τον κόσμο για τα καλά!

Αντιθέτως, από το επόμενο hard rock/heavy metal καλιφορνέζο τρίο τους Archer Nation, που όχι μόνο ήταν ξεκούρδιστοι εντελώς, αλλά η μουσική τους για τον κόσμο ήταν παγερά αδιάφορη και δεν κόλλαγε καθόλου με το υπόλοιπο line up της βραδιάς. Παρόλο που ο ήχος τους έστρωσε προς το μισάωρο του σετ τους, η ίδια η μπάντα έδειχνε να το διασκεδάζει αρκετά, παίζοντας την ξεπερασμένη μουσική τους μπροστά σε τόσο μεγάλο κοινό, δικαιολογημένα θα πει κανείς αφού ίσως να μην ξανά έχουν την ευκαιρία να διαφημιστούν τόσο καλά την επόμενη φορά. Αρκετά με τα λειψά και άνοστα ορεκτικά για να πάμε στο κυρίως πιάτο!    

Πιστοί στην ώρα τους και λίγο πριν τις 22:00 ακούμε την επιβλητική εισαγωγή του “Pieces of you” από τα ηχεία. Βγήκαν πολύ δυνατά με το “Betrayed” σαν έκρηξη στον αέρα! Στην αρχή ο ήχος ήταν λίγο μπερδεμένος. Ο  φωτισμός ήταν καλός σύμμαχος όμως από την αρχή. Ήταν επιτέλους πραγματικότητα, οι θρύλοι του speed/Thrash metal να παίζουν και να οργιάζουν μπροστά στα μάτια σου, μέσα σε ένα κατάμεστο χώρο από fans. Οι Annihilator, ενεργητικοί από την αρχή έως το τέλος της συναυλίας και αρκετά κινητικοί αλώνιζαν πάνω στην σκηνή! Αφού μας έδωσε το βήμα o Waters, όλοι να φωνάζουμε “Kill Kill” εκεί έγινε ο πρώτος χαμός. Ενεργητικότατος και μέσα στα κέφια  ο Waters από την αρχή του show, αστειευόταν συνέχεια και μας έλεγε ενδιαφέρουσες ιστορίες από τα παλιά συνέχεια δίνοντας μία ακόμα περισσότερο ευχάριστη νότα στην βραδιά! Οι Annihilator όπως ήταν αναμενόμενο ήταν καθ’ όλη την διάρκεια του σετ μεταλλικοί καταπέλτες!

Ομοίως, από την αρχή ήταν ζωγραφισμένη η χαρά και η ικανοποίηση στο πρόσωπο του Waters να παίζει μπροστά μας! “It’s well to be back in front of such cool metal heads!” Πόσες φορές μας είπε ότι είναι λάτρης της κουζίνας μας και ειδικά του “Greek Souvlaki” και ότι δεν χάνει ποτέ ευκαιρία να μας επισκέπτεται!  Αφού, μας μιμήθηκε λίγο τον Jim Carrey μας παραδέχτηκε μετά το “No Way Out” και “One to Kill” σαν κοινό λέγοντας “That was good!”. Μας επιφύλασσε όμως τον υπέρτατο ύμνο “Set the World on Fire” για να δει εκεί ακόμα περισσότερο τα «δόντια» μας, την μανία του κόσμου από φωνές και moshpit!

Μικρή χαλάρωση, όπως έπρεπε ύστερα από αυτό τον μίνι ανεμοστρόβιλο, κάνοντας μας πλάκα ο Waters για άλλη μία φορά, ότι «και καλά» έκανε πρόβα εκείνη την ώρα δίνοντας μας το “Ultraparanoia”. Μετά όμως ξεκίνησε το γλυκό να “δένει” και να πιάνουμε τον παλμό για τα καλά, αφού έπεσαν κολλητά τα ανεπανάληπτα “Schizos (Are Never Alone) Parts I & II” και “Knight Jumps Queen”. Υπέρτατες στιγμές πόρωσης. Άψογος ήχος! Απίστευτα γρήγορες κιθάρες! Τα έδινε όλα με το σόλο του ο Waters! Ο μπασίστας έκανε τα brutal φωνητικά και οι προτροπές του Waters για “Make Some Noissseee”, “This is for you thrash metal heads!!!” έδιναν και έπαιρναν! Πραγματικά, η μπάντα τα έδωσε όλα εκεί! Tο κατά χαρήκαμε!

Αφού προηγήθηκε το καθιερωμένο διασκεδαστικό τους Drum solo, ο Waters μας εξομολογήθηκε ότι έχει πάρα πολύ καλές αναμνήσεις από τα 90s από Ελλάδα και ότι μας κατατάσσει από τότε, ως το καλύτερο κοινό στον κόσμο και ότι θα επιστρέψει δριμύτερος του χρόνου να γιορτάσει μαζί μας τα 30 χρόνια του θρυλικού “Never Neverland”, παίζοντας ολόκληρο το άλμπουμ ζωντανά! Αυτό και αν είναι είδηση! Αφού προηγήθηκαν τα κοφτερά σαν ξυράφια “Twisted Lobotomy” και “Psycho Ward”,  προς το παρόν, πήραμε μία μικρή γεύση από αυτό τον δίσκο, «ως τιμής ένεκεν» ακούγοντας το “Phantasmagoria” και αποδίδοντας τα δέοντα τιμώντας το άλμπουμ! Σε αυτό το σημείο η μπάντα έπιασε το pick της. Χαμός από riffs στις κιθάρες, από φωνές και moshpit! Ένα σωστό «πανήγυρι» πάνω και κάτω από την σκηνή με στροβιλίσματα από τα μέλη της μπάντας και ένα ρεφραίν και ήχο να σε πιάνει κατευθείαν από το σβέρκο για headbanging! Ένα τραγούδι σκέτη αποθέωση!

Το διασκέδαζε αρκετά η μπάντα και ο Waters, ένας πολύ καλός performer, κεφάτος να πίνει την “ρετσινάρα” του λέγοντας μας, αστειευόμενος να παίξουν για κανά δίωρο πάλι, αλλά ότι θα μας μαζέψει η αστυνομία! Εκεί όπως ήταν αναμενόμενο τα “Fuck The Police” είχαν την τιμητική τους από κάτω.  Η πλάκα συνεχιζόταν λέγοντας μας ο Waters: “Όοχι είμαστε σε σόου των Annihilator, είμαστε με χαμόγελο!!”.

Τιμητική του encore set-δυναμίτη θα είχε το “Alice In Hell” album, αφού θα έκλεινε και αυτό τα 30 χρόνια, περιλαμβάνοντας τρία κομμάτια από αυτό. Πριν το κάθε κομμάτι του encore, ο Waters δεν σταμάταγε να μας λέει  ιστορίες! Και τι δεν μας είπε! Από το ότι δεν γουστάρει την Αγγλία και να παίζει εκεί, αλλά η γυναίκα του από τραγική ειρωνεία είναι Αγγλίδα και κατέληξε να μένει εκεί! Επίσης, με αφορμή την επέτειο του άλμπουμ και λόγο ότι θα ερχόταν και ο ίδιος ως support band αν ζούσε, μας είπε δύο λόγια για τον χαρακτήρα του συγχωρεμένου πρώην συμπαίκτη του Randy Page. Ότι έπαιζε μπάσο στους DOA, ότι σιχαινόταν να τραγουδάει το “Alison Hell”, ότι ήταν πολύ party animal και έκανε stagediving στο κοινό για να το αποφεύγει την ώρα που το έπαιζαν  και πως επηρέασε και βοήθησε τον Duff Mk Kagan των Guns ‘n’ Roses στα πρώτα βήματα του, ώστε να γίνει μεγάλος!

Έπειτα μας σύστησε και ευχαρίστησε την τωρινή μπάντα του, που τον βοήθησε να γράψει καλή μουσική ξανά και να επιστρέψει στις ρίζες του. Άλλο αστείο περιστατικό όταν μας είπε την ιστορία για το baby song  “Chicken and Korn” και με τον Dave Pan αγχωμένο, όταν το είχαν παίξει μπροστά σε 25 χιλιάδες κόσμο και την θετική ανταπόκριση του να τραγουδάει «τσικ τσικ» αναρωτώμενος χαρακτηριστικά ο Waters για αυτό το περιστατικό: «Περίεργη δουλεια ε;;»

Περιττό να περιγράψω τι έγινε καθ’ όλη την διάρκεια του encore set. Ένας χαμός από sing along, ανελέητου headbanging και moshpit ειδικά στα “W.T.Y.D.” και “Alison Hell”. Οι Annihilator, σε ένα σχεδόν best of set, εστιασμένο κυρίως στο “Alice In Hell”,όπως μας είχαν υποσχεθεί, σάρωσαν τα πάντα στο πέρασμα τους, ανανεώνοντας το ραντεβού τους για του χρόνου, για μία ακόμα πιο δυνατή εμπειρία, χαρίζοντας μας ζωντανά ολόκληρο το “Never Neverland”!!! Εμείς πάντως σίγουρα θα είμαστε εκεί!!

Setlist:

  1. Betrayed
  2. King of the Kill
  3. No Way Out
  4. One to Kill
  5. Set the World on Fire
  6. Ultraparanoia
  7. Schizos (Are Never Alone) Parts I & II
  8. Knight Jumps Queen
  9. Drum Solo
  10. Twisted Lobotomy
  11. Psycho Ward
  12. Tricks and Traps
  13. Phantasmagoria

Encore:

  1. Burns Like a Buzzsaw Blade
  2. W.T.Y.D.
  3. Alison Hell
More from Nikos Mathiopoulos

Αφιέρωμα: Candlemass Live With Special Guest The Slayerking @ Fuzz Live Music Club, Athens, 23.11.19

Candlemass: Όταν ακούς ή διαβάζεις αυτή την λέξη αυτομάτως πηγαίνει το μυαλό...
Read More