«Αν ήθελα να ήμουν κάποιος για μία ημέρα, σίγουρα θα ήταν ο Bruce Dickinson!» Ανταπόκριση: Bruce Dickinson “What Does This Button Do” @THEATER PALLAS, Athens, 04/11/2019

«Αν ήθελα να ήμουν κάποιος για μία ημέρα, σίγουρα θα ήταν ο Bruce Dickinson

Πόσες χιλιάδες θαυμαστές του θα το έχουν ευχηθεί αυτό ανά καιρούς, να ήταν στην θέση αυτού του πολυτάλαντου ανθρώπου, που ακούει στο όνομα του Bruce Dickinson, έστω και για μία ημέρα! Δικαίως όμως, όχι μόνο γιατί είναι ο «Βασιλιάς» του Metal αλλά και για τους λόγους που θα αναλυθούν παρακάτω:

Κάτω από την επιφανειακή ασπίδα του φλεγματικού βρετανικού χιούμορ και του ακράδαντος ναρκισσισμού, ως μορφή μηχανισμού άμυνας που χρησιμοποιεί ο ίδιος, θα διακρίνουμε έναν εργασιομανή, ειλικρινή κυρίως, με τον εαυτό του, χωρίς καμία ένσταση να “τσαλακωθεί” δημοσίως. Χαρισματικός σε μεγέθη λατρείας και μίμησης. Αδιαμφισβήτητα, ανεπανάληπτος, χιουμοριστικός, ένα ανήσυχο πνεύμα και ετοιμόλογος.

Η μοναδική βραδιά της 4ης Νοεμβρίου αφιερώθηκε στον άνθρωπο με αυτό το πηγαίο ταλέντο και την αστείρευτη δύναμη που αντλείς βλέποντας τον, που θα μείνει σίγουρα αξέχαστη!  Τουλάχιστον μέχρι την επόμενη live εμφάνιση του, είτε ως solo καλλιτέχνης, είτε με τους Maiden. Μια συναρπαστική εμπειρία που σε κάνει να νιώθεις ζωντανός και να παίρνεις κουράγιο ακούγοντας τις απίθανες αυτές ιστορίες-και όμως αληθινές, δια στόματος του ιδίου, του μοναδικού Bruce Dickinson! Ευφυέστατος και πρότυπο προς μίμηση. Τον γνωρίσαμε ακόμα καλύτερα,  απολαμβάνοντας το one man show του διάρκειας 2,5 ωρών, σε ένα πανέμορφο χώρο του θεάτρου Παλλάς. Ένα βράδυ αξιομνημόνευτο αφιερωμένο στον βασιλιά!

Ας περιγράψουμε όμως αναλυτικά τι μας είπε εκείνο το βράδυ.

Το show του καλλιτέχνη απαρτίζεται σε δύο μέρη: Το πρώτο μέρος (διάρκειας μίας ώρας και σαράντα λεπτών) ήταν χωρισμένο σε κεφάλαια από τις περιόδους της ζωής του και δομημένο σύμφωνα με τις ενότητες του βιβλίου του «ντυμένο» πάντα με μία συνοδευτική φωτογραφία από κάθε εποχή. Το δεύτερο μέρος (διάρκειας σαράντα λεπτών), περιλάμβανε απαντήσεις του καλλιτέχνη σε ερωτήσεις του κοινού, που είχε διαλέξει ο ίδιος. 

(Ξεκίνησε 21:05.)

Α’ ΜΕΡΟΣ – Παρουσίαση Βιβλίου

Προτού να ξεκινήσει να μιλάει για τα παιδικά του χρόνια, και προκειμένου να «σπάσει ο πάγος», μας «τρόλαρε» αρκετά-κάνοντας μας πλάκα, “απειλώντας” μας για το ότι ερώτηση δει σχετικά με  το “Alexander The Great” θα πάει κατευθείαν στον κάδο των αχρήστων! Επιπλέον, για να δώσει έμφαση στις αγνές εκείνες εποχές είπε για τους τωρινούς φωτογράφους ότι χρησιμοποιούν ένα σωρό προηγμένης τεχνολογίας μηχανές και ότι βγάζουν χίλιες φωτογραφίες για να πετύχουν  έστω μία! Προλογίζοντας έτσι την φωτογραφία που βλέπαμε στον προτζέκτορα με το νεαρό της ηλικίας του. Ήταν η αρχή λοιπόν.

Κεφ. 1 – Παιδική Ηλικία

Ξεκινώντας με την παιδική του ηλικία, μας είπε ότι είχε θέμα με την εξουσία από τότε, όπως περιεκτικά ανέφερε, από την σχεδόν «ατυχής» γέννηση του, δυσκολεύτηκε να «βγει», όπου είχε δεθεί από τον λώρο και δεν έλεγε να ξεκολλήσει και να ξεκόψει! Μετά μας έλεγε για τον θείο του ότι πολέμησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο παππούς τους δούλευε σε ορυχεία και ότι γεννήθηκε στο σπίτι του. Θέλοντας να μας δείξει με αυτό τον τρόπο τις ρίζες και τα γονίδια του για την διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Εκείνη την ώρα κάποιος από το κοινό πετάχτηκε φωνάζοντας “Aces High” Ο Bruce αμέσως απαντά:  «Ποιο είναι αυτό; Μήπως αυτό που λένε κάποιοι… Iron Maiden”, ξεσπώντας το κοινό σε γέλια και χειροκροτήματα!

Συνέχισε να μας δίνει πληροφορίες για την οικογένεια του. Του έκανε εντύπωση που ξέραμε κάποιον εν ονόματι “A little lestlewood Donald Pleasanse”! Επίσης, όταν έδειχνε τον εαυτό του αυτοσαρκάστηκε λέγοντας “before the days of photoshop” κάνοντας πλάκα για το κούρεμα και τη φάτσα του. Μεγάλο απωθημένο το μουστάκι μας είπε επίσης. Ύστερα μας περιέγραψε την ιστορία με το “Gigantic Airship” που του έδωσε ο θείος του να συναρμολογήσει, βάζοντας του έτσι από νωρίς το μικρόβιο της αεροπλοΐας!

Κεφ. 2 – Σχολείο

Μας  είπε για το σχολείο του και το “bulling” της εποχής. Ένα άκρως παραδοσιακό ιδιωτικό αγγλικό σχολείο σε συνδυασμό με  την πίεση από τους γονείς του, είχαν ως αποτέλεσμα την αντίδραση του ιδίου και την οριστική αποβολή του από αυτό. Ο λόγος;  Γιατί κατούρησε στο δείπνο του διευθυντή! (που το έφαγε κιόλας ο τελευταίος!) Τρελός εντελώς, είχε παραγγείλει δυο τόνους κοπριά να τα βάλουν μπροστά στο σχολείο στην είσοδο! Έφαγε αρκετό ξύλο για αυτό! Συμβουλή του: να μην τρώμε ξύλο από παίκτη του γκολφ! Την ώρα που τον πλάκωνε ο καθηγητής με το μπαστούνι του γκολφ του ζούλαγε πρώτα τον κώλο! Πολύ αστείο σκηνικό έκανε ένα ολόκληρο Παλλάς να έχει ξεκαρδιστεί στα γέλια!

Μετά μας είπε ότι έμαθε να τραγουδά στο σχολείο. Στην αρχή ήθελε να γίνει ντράμερ κοροϊδεύοντας ότι δεν είναι μουσικοί οι ντράμερ. Μας εξήγησε οτι το σχολείο δεν είχε μόνο κακές εμπειρίες για αυτόν. Θυμάται όταν έκλεψε δυο μπόνγκος από τους γονείς του και έφτιαξε την πρώτη υποτιθέμενη μπάντα με έναν «κουλό» κιθαρίστα. Για μπάσο είχε έναν Αυστραλό κάνοντας πλάκα οτι τον λυπόταν επειδή οι γονείς του τον έστειλαν δέκα χιλ. χλμ μακριά! Κάπως έτσι ξεκίνησαν με το “Let it be” των Beatles. Τον Μike, the bass player, τον  κορόιδευε επειδή είχε μπάσα φωνή επηρεασμένος από την σχολική  χορωδία και ότι ήθελε να γίνει αυτός τραγουδιστής ενώ δεν έκανε με τέτοια φωνή να ερμηνεύει κομμάτια σαν των Beatles, αναπαριστώντας τον, εντελώς εκφραστικά με γκριμάτσες, για το πώς έκανε ο τότε μπασίστας. Ένα ακόμα ξεκαρδιστικό σκηνικό. O Bruce είναι τέλειος στις μιμήσεις, οφείλω να ομολογήσω! Μετά μας είπε την ιστορία για την πρώτη μπάντα του με την ονομασία του «πρωτότυπου»  Styx, όπου έδωσαν δυο gigs στο κανονικό σχολείο του.

Κεφ. 3 – Σπουδές-Ναρκωτικά-Samson

Και κάπως έτσι ήρθε η μέρα που θα σπούδαζε για το πτυχίο του στην μοντέρνα Ιστορία. Ήταν ταυτόχρονα η περίοδος που μπήκε στους Samson. Επιτέλους μετά μυρίων και βασάνων όπως καταλαβαίνετε, έγινε τραγουδιστής! Ούτε ο ίδιος δεν το πίστευε! Θυμάται όταν του έκαναν οι Samson την πρόταση, ότι προκειμένου να τον πείσουν του είπαν με υπερηφάνεια: « Έχουμε και το δικό μας βαν( ουάου)!! Θα παίρνεις μισθό 30 pounds την εβδομάδα!» Φυσικά το δέχτηκε ο Bruce ασυζητητί (άλλες εποχές)! Τους έθεσε έναν όρο όμως: ότι πρέπει να τελειώσει την εξεταστική του και μετά ξεκινάνε! “I’ve got to finish my exams”, τους είπε χαρακτηριστικά! Συνέχισε να εξιστορεί τις φοιτητικές περιπέτειές του, κοροϊδεύοντας οτι δεν ήξερε για το «χόρτο». Ο συγκάτοικος του ήταν «μαστούρης», «χιπούρι» της εποχής και ότι «έπινε» πολύ! Τόσο πολύ που στο δωμάτιο δεν έβλεπες από τους καπνούς! Όλα αυτά φυσικά αποτελούν ένα υποτυπώδη πρόλογο στο να μπει στην διαδικασία να μας εξηγήσει  για την περίοδο των  δύο ετών, που ήταν μαζί με τους Samson στο πως είχαν επηρεάσει τα ναρκωτικά σε όλα τα λάθη της μπάντας.  Μας εξιστόρησε, ομολογουμένως, διασκεδαστικές αλήθειες! Την περίοδο του άλμπουμ “Shock Tactics” είχαν νομικά προβλήματα λόγω των ναρκωτικών. Επίσης είχαν δεχθεί απειλές και για ξύλο! «Καμένοι» εντελώς από ναρκωτικά, γύρναγαν με κλεμμένο αμάξι στη Σκοτία με μια χήνα στο καπό του αμαξιού! Εμείς εκείνη την ώρα, που μας τα έλεγε αυτά, με τις έντονες κινήσεις των χεριών του και την απαράμιλλή εκφραστικότητα του, να συνειδητοποιούμε ότι ο Bruce είναι μοναδικός storyteller. Πάντως ακόμα απορεί και ο ίδιος πως κατάφεραν και επέστρεψαν Λονδίνο!

Μας είπε κάποιες πληροφορίες για τον ντράμερ των Samson, τον Drumstick οτι ήταν ιδιότροπος και ότι όταν φόραγε την μάσκα δεν μίλαγε καθόλου για να μπαίνει στον ρόλο και  οτι έμοιαζε με ένα αληθινό βιαστή από το Cambridge, που είχαν γράψει η εφημερίδες! Ουπς..! Οπότε καταλαβαίνετε την παρεξήγηση! Η φωτογραφία ήταν από το τελευταίο gig με τους Samson, όπου ήταν στην κυριολεξία άφραγκοι! Τόσο χρεωκοπημένοι, που μας έκανε πλάκα για την μισή κιθάρα, που φαίνεται στην φωτό, οτι δεν είχαν λεφτά να αγοράσουν ολόκληρη! Εν συνεχεία η φωτογραφία με την χήνα και την αγάπη του για τον Gillan.

Κεφ. 4 Iron Maiden

Φωτογραφία με τους Maiden γυμνούς από τη μέση και πάνω με κολάν και με χυμούς στο χέρι! Μας αυτοσαρκάστηκε για άλλη μία φορά ονομάζοντας την μπάντα “Maiden Fruit” και “Vegetable band” δείχνοντας μας έτσι έξυπνα και χιουμοριστικά την αντίθεση με τους Samson! Αλίμονο αν έλειπε και ο μάνατζερ της μπάντας Rod Smallwood από όλη αυτή την «σάτιρα»! Κοροϊδεύοντας, μονίμως καλοπροαίρετα, o Bruce τη φωτογραφία που ακολούθησε. Απεικόνιζε τον Smallwood να «δανείζει» ένα μάτσο δολάρια στον Bruce ,όπου μετά θα του τα ξαναέπαιρνε φυσικά! χαχα! Μία ακόμα έξυπνη «ατάκα» του Dickinson, προκειμένου να δείξει την επιτυχία των Maiden αλλά και την πολύ καλή σχέση που έχουν με το επιχειρηματικό «δαιμόνιο πνεύμα» του μάνατζερ τους. 

Θέλοντας να «κράξει» το πώς ήταν εμφανισιακά κακοντυμένοι έως γραφικοί με τα κολάν οι Maiden εκείνη την εποχή μας είπε πάλι, με περίσσιο αυτοσαρκασμό, οτι δεν πίστευε οτι θα ερχόταν η  high definition εποχή των φωτογραφιών κάνοντας μας να ξεσπάσουμε στα γέλια για άλλη μία φορά! Κατόπιν αυτού ακολουθεί μία ωραία φωτογραφία από το πρώτο “Rock in Rio”, όπου εκεί συνέβη άλλο ένα αστείο γεγονός με ένα τύπο που είχε ανέβει πάνω στην σκηνή και ότι τον πέταξαν κάτω σχεδόν σαν τσουβάλι για να μην δημιουργηθεί κάποιο τεχνικό πρόβλημα στον ήχο. Παρόλα αυτά ο ήχος δεν έφτιαξε! Ύστερα από αυτό ο Dickinson προσπάθησε να παίξει κιθάρα on stage, μάταια όμως γιατί δεν ήταν συνδεδεμένη στο ρεύμα! Δεν έφτανε μόνο αυτό αλλά την έσπασε κιόλας κατά λάθος πάνω στην σκηνή αυτό τραυματίζοντας τον! Το μεγάλο αστείο μάλιστα ήταν ότι την άλλη μέρα τον είχαν βγάλει οι εφημερίδες με τα αίματα, λέγοντας με πόσο πάθος είχε παίξει κλπ. ενώ αυτός ξεκάθαρα, όπως μας είπε, από βλακεία χτύπησε! Αυτοσαρκασμός στο μάξιμουμ!

Κεφ.5 – Solo καριέρα

Στην επόμενη φωτογραφία συνεχίστηκε ο αυτοσαρκασμός «κράζοντας», για τα παντελόνια που φόραγε ότι ήταν τόσο γελοία που έμοιαζε με χαρτί υγείας με ένα, ενώ με ένα άλλο με τον Μάικλ Τζάκσον! Ήταν λες και δεν είχε λεφτά για να αγοράσει καινούργια και τα παντελόνια του έμοιαζαν σαν να έχει ραφτεί το ένα πάνω στο άλλο!Νομίζοντας έτσι ότι με αυτό τον τρόπο ήταν cool και metal. Έπειτα, συνέχισε να κοροϊδεύει τα παντελόνια του λέγοντας, χιουμοριστικά ότι ζήλευε τον Steve Harris και ότι ήθελε να τον ανταγωνίζεται (δείχνοντας μας μία φωτογραφία με τον «αρχηγό» μόνο με κολάν!) Εκεί πραγματικά δεν σταματήσαμε να γελάμε! Τέλος, εντελώς ακομπλεξάριστα μας ανέφερε ότι Στην Αυστραλία είχε πάρει ένα από τα πιο αστεία παντελόνια του, πιάνοντας ρεκόρ γελοιότητας!

Αντιθέτως, συγκινητικό ήταν όταν μας έλεγε για το Σεράγεβο, όπου στην κυριολεξία βγήκε να βγάλει φωτογραφία στη μέση του πουθενά, στο πολεμικό μέτωπο, στην πρώτη γραμμή του πυρρός! Δίνοντας έμφαση στο πόσο τρομακτικά θαρραλέο και δύσκολο ήταν όλο αυτό το εγχείρημα να πάνε να παίξουν σε εμπόλεμη ζώνη με κίνδυνο την ζωή τους.

Κεφ.6 – Επανένωση

Στην επόμενη φωτογραφία θα πήγαιναν να γνωρίσουν τη βασίλισσα Ελισάβετ. Μας περιέγραψε μία φοβερή ιστορία με την βασίλισσα, που κυριολεκτικά η ίδια ήταν στον κόσμο της – μη γνωρίζοντας καθόλου ποιοι είναι οι Iron Maiden, ρωτώντας τους τι ακριβώς κάνουν! Λόγια Bruce: «Άντε τώρα να της εξηγήσεις…την εκτιμάω, την σέβομαι, είναι η Βασίλισσα! Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που θα την γνωρίσω επιτέλους! Bruce! Πρόσεχε! Ότι και να γίνει μη σου φύγει μπροστά της καμία κλανιά!». Άλλο ανέκδοτο καθαρού βρετανικού χιούμορ: Bruce: «Εσείς πως είστε μεγαλειότατη;» Απάντηση Βασίλισσας, με μία λεπτή φωνούλα μικροκαμωμένης γριούλας, δια στόματος Dickinson: “I’m Still Alive”. Ε εκεί πώς να αντέξεις να μην ξεκαρδιστείς με την σάτιρα του μεγάλου Bruce για το Βρετανικό στέμμα!

Κεφ.7 – Ζυθοποιεία, Αεροπλοΐα 

Μετά μας είπε κάποια λόγια για την περίοδο όταν έγινε πιλότος. Μας έκανε πλάκα οτι δεν έπαιρνε λεφτά από Maiden όταν οδηγούσε αυτός το αεροπλάνο για την περιοδεία τους και ότι του «έτρωγαν» με αυτό τον τρόπο την άδεια του. Επίσης όταν έκανε τον πιλότο έτρωγε φουλ πρωινά, τόσο που δεν θα χώραγε πια να βγει ούτε από το παράθυρο του αεροπλάνου! Έπειτα, μας διηγήθηκε λίγες πληροφορίες για την μπύρα Trooper όταν την έφτιαχνε και οτι θα έπρεπε να φέρουν και στην Ελλάδα μία αντίστοιχη κάνοντας μας πάλι πλάκα οτι πρέπει να την βγάλουν Alexander The Great!

Κεφ.8 – Καρκίνος

Ο καρκίνος ήταν μία φρικιαστική εμπειρία για τον ίδιο αλλά και πάλι είχε το σθένος να τον αντιμετωπίσει με ψυχραιμία και με χιούμορ. Ένα από τα «όπλα» που χρησιμοποίησε για να πολεμήσει αυτή τη μάστιγα, ήταν ότι άφησε μούσι! Σκεπτόμενος και ελπίζοντας ότι με το μούσι θα ήταν τόσο χάλια εμφανισιακά που μέχρι και ο ίδιος ο καρκίνος θα τον λυπόταν και θα τον άφηνε ήσυχο! Ένα κατάμεστο θέατρο Παλλάς κρέμονταν από τα χείλη του Bruce την ώρα που μας διηγούταν την πολύ ενδιαφέρουσα προσωπική ιστορία του με την ακτινοβολία που δεχόταν ο ίδιος, προκειμένου να αντιμετωπίσει αυτή την ασθένεια. Από την ακτινοβολία του έπεφτε λοιπόν αυτό το περιβόητο μούσι, πότε το μισό μέσα στην μπύρα του, πότε το άλλο μισό στο πρωϊνό του με τα αυγά μάτια! Ως ότου, ως τραγική ειρωνεία, να καταλήγει σε μουστάκι-κάτι που μισεί ο ίδιος αφάνταστα-και που τον κυνηγάει μία ζωή! Η επιβίωση-κατάρα του «αιώνιου» μουστακιού  σε στυλ Village People πορνό σταρ! Δίνοντας με αυτό τον τρόπο μία χιουμοριστική νότα σε αυτά που του συνέβησαν!

Επίσης, μας ανέφερε οτι όταν δέχεσαι ακτινοβολίες δεν αισθάνεσαι  καθόλου την γεύση είτε σε φαγητό είτε σε ποτό, αντισταθμίζοντας έτσι πάντα με χιούμορ και πάλι για το γούστο του (taste) στα παντελόνια που μας έδειχνε πριν.

(Διάλειμμα για περίπου είκοσι λεπτά στις 22:45.)

Β’ ΜΕΡΟΣ – Ερωτήσεις

Ανάμεσα στις αναμενόμενες και προβλεπόμενες ερωτήσεις σχετικά με το “Alexander The Great”  γιατί δεν το παίζουν ή πότε θα το παίξουν το έκλεισε οριστικά το ζήτημα, ότι μία μέρα ίσως και να το κάνουν!

Τι θα διάλεγε ανάμεσα σε όλα αυτά που κάνει: Μα φυσικά να τραγουδάει! Ακόμα μέχρι και να λέει απλά ιστορίες χρησιμοποιώντας την φωνή ή έστω τα χέρια του! Είναι τόσο εθισμένος και νιώθει γεμάτος όταν το κάνει αυτό! Μετά μας τραγούδησε a capella λίγο από “Alexander..” για να μην χάνουμε το momentum μας!

Στην ερώτηση γιατί χρησιμοποιούσαν μαϊμού απάντησε ότι «δεν είμαστε και ο Ozzy Osbourne» λέγοντας ότι ήταν απλά μέρος του show των Maiden.

Ξεκαρδιστική ερώτηση που τον άφησε άναυδο: «Θα παντρευτεις την φιλενάδα μου; Και αν ναι; Να γίνω κουμπάρος; Συμφωνεί και στα δυο αυτή!» Μας απάντησε ύστερα με ερώτηση δική του: «Γιατί τα Ελληνικά αγάλματα έχουν μικρό πέος;»

Άλλη “κουφή” ερώτηση αν κατουράει όρθιος ή καθιστός! Σκεπτόμενος και φανερά προβληματισμένος απάντησε: “Εξαρτάται!”

Επόμενη ερώτηση: «Τι σημαίνει η φράση Balls to Picasso;» Αμετάφραστο: “It means Picasso’s impression to balls: Squares of course!”

Αφού μας εξήγησε μετά πως η μουσική των Maiden είναι δύσκολη, τα tour είναι άκρως απαιτητικά και ότι προκειμένου να είσαι καλός και να διατηρείσαι σε ένα καλό επίπεδο συνεχώς, απαιτεί σκληρή δουλειά και αφοσίωση κάτι που τον κάνει προσωπικά να μην βαριέται ποτέ! Ολοκληρώνοντας με αυτό τον τρόπο την απάντηση του, αν βαριέται να παίζει τα ίδια και τα ίδια, δηλώνοντας με αυτοπεποίθηση, ότι οι Iron Maiden δεν θα τα παρατήσουν ποτέ!!! Χαροποιώντας με αυτή την δήλωση ένα σχεδόν sold out Παλλάς και ανταποδίδοντας με επευφημίες και ένθερμο χειροκρότημα!!

Μας έδωσε κάποιες πληροφορίες για το καινούργιο σόλο άλμπουμ ,που ετοιμάζει με τον Roy Z. Επίσης, ότι μας ανέφερε ότι το επικό ‘Empire Of The Clouds” είναι αδύνατο και δεν υπάρχει περίπτωση, να το παίξουν ποτέ ολόκληρο live οι Iron Maiden, αλλά ο ίδιος έχει κάνει κάποιες συζητήσεις στο να το παίξει live ως σόλο καλλιτέχνης και με τη συνοδεία κλασσικής ορχήστρας. Επιπλέον, εκείνο το σημείο ήταν, που μας πέταξε μία καλή «βομβίτσα» για επερχόμενο tour και επίσκεψη από τα μέρη μας ξανά, ως σόλο καλλιτέχνης! 

Στην ερώτηση «Αν ήσουν γυναίκα ποιον θα προτιμούσες; Τον Harris ή τον Murray;” Μας είπε την λίγο-πολύ γνωστή ιστορία, που έβλεπαν τα μέλη της μπάντας τις Iron Maidens μία γυναικεία Iron Maiden tribute band, που ρώταγαν ο ένας  τον άλλον, αν «πήγαιναν» με τον «εαυτό» τους!

Μας ανέφερε ότι έπαιζε κρίκετ , προκειμένου να αξιοποιεί τον χαμένο χρόνο του, από την αυπνία, που τον ταλαιπωρούσε λόγω του καρκίνου.  

Τρομερή η απάντηση του, αν έδινε δεκάρα αν έχανε την φωνή του λέγοντας: «Όχι, γιατί αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι, να είσαι ζωντανός!»

Μας εκμυστηρεύτηκε την προτίμηση του για τις μηχανές των 747 αεροπλάνων και ότι είναι  αγαπημένο του μοντέλο.

Μας εξέφρασε ελεύθερα ότι γουστάρει Stranglers και τους Ritchie Blackmore’s Rainbow. Ειδικά μας εκθείαζε την αξία του Blackmore και του δίσκου “Rainbow Rising” (ναι λες και περιμέναμε τον Bruce για αυτό!), λέγοντας ότι θα ήθελε να ήταν ο Blackmore έστω και για μία ημέρα, να παίζει κιθάρα και να γράφει μουσικές, σε εκείνη την χρυσή εποχή! Μας μίλησε επίσης, για την επιρροή του από τον Ian Anderson των Jethro Tull και ότι δεν του αρέσει και πολύ η όπερα, παρά μόνο λίγο την ώρα που κάνει ντους!

Απέφυγε «διπλωματικά» στην ερώτηση για το Brexit τραγουδώντας στίχους από το “Fire” του Arthur Brown “I am the god of hell fire and I bring you Fire!”

Λίγο πριν το τέλος του show του, βρήκε αφορμή να μας μιλήσει για μία άλλη του αγάπη τα ξίφη. Πάντα του αρέσουν οι προκλήσεις, μας είπε τα “μυστικά” της στρατηγικής του, στο πως ξεκίνησε να νικάει κάποιες μάχες στη ξιφασκία. Μάλιστα, ο πρώτος αγώνας του στο Ευρωπαϊκό ήταν με την Ελλάδα, όπου κέρδισαν και εν τέλει  πήραν το πρωτάθλημα! Φυσικά εκεί δεν έχασε την ευκαιρία να μας κάνει πλάκα για αυτή την νίκη του!

Αυτό που ήθελε να πει ξεκάθαρα, ότι εκτιμάει την κάθε στιγμή και την ίδια την ζωή και τις στιγμές που προσφέρει η ίδια, λέγοντας: «ότι κάθε μέρα είναι μοναδική , πολλά μπορούν να συμβούν και αν θέλουμε περαιτέρω βελτίωση πάντα ξεκινάμε από αυτά που μπορούμε να κάνουμε και όχι από αυτά  που δεν μπορούμε! Να έχεις πλάνο για όλα!» Μεταλαμπαδεύοντας έτσι τη σοφία του σε εμάς.

Φτάνοντας προς το τέλος, μας έκανε μια εισαγωγή αναπολώντας μία ανάμνηση του, όταν είχε παίξει σε μια εκκλησία με πολύ μεγάλο τρούλο (δεν κατάφερα να συγκρατήσω το όνομα) με τόσο φοβερή ακουστική, που χρησιμοποιούταν ως μουσικό όργανο με Delay φωνής επτά δευτερόλεπτα παρακαλώ, δίνοντας έτσι το “βήμα” για να μας αποχαιρετίσει τραγουδιστά – a capella, το πανέμορφο “Revelations”! Ένας αξέχαστος επίλογος!

Μπορεί σε κάποια σημεία να φαινόταν στο show ότι υπήρχε η «απαραίτητη» σκηνοθεσία, λογικό όμως να πέφτει σε αυτή την μικρή παγίδα. Διότι, από την μία πλευρά, ο άνθρωπος περιοδεύει ήδη δυο χρόνια για το συγκεκριμένο βιβλίο, κάνοντας τα ίδια πράγματα  σε συνδυασμό με τις «πινελιές αυθορμητισμού» του. Από την άλλη όμως, όπως και να έχει, ήταν άκρως συναρπαστικό και γοητευτικό να ακούς αληθινές ιστορίες και βιώματα δια στόματος του θρυλικού αυτού ανθρώπου! Δεν μπήκε σε υπέρ ανάλυση με την οποιαδήποτε λεπτομέρεια, γιατί θα ήμασταν όλο το βράδυ να μας λέει ιστορίες σίγουρα! Είναι φοβερός χαρακτήρας ο Bruce, τα αντιμετωπίζει όλα με ψυχραιμία και με πολύ δόση χιούμορ στη ζωή! Ο άνθρωπος είναι ένας ζωντανός θρύλος!

More from Nikos Mathiopoulos

Minsk – Allochiria live @ Κυτταρο 25/10/2018

Από φοιτητής, που ήμουν ανέκαθεν θεωρούσα την Πέμπτη μία ιδανική μέρα για...
Read More