από Katerina Stamatopoulou
Η στροφή στα 60's είναι αναμφισβήτητα πολλά υποσχόμενη. Και αυτό γιατί (πολύ συνόπτικα) η ευρύτερη κουλτούρα της δεκαετίας αυτής απέχει από τον καταναλωτισμό και τον αντιαισθητισμό. Οι Allah-Las, που γέμισαν το Fuzz Club την 1η Νοέμβρη, έφεραν τα 60's από το μέλλον και κατάφεραν να ανταμείψουν τους απαιτητικούς fans του είδους. Όσον αφορά στο υπόλοιπο κοινό, θα το χαρακτήριζα υποτονικό, αν εξαιρέσει κανείς ένα μικρό πανικό μπροστά από τη σκηνή. Αναρωτιέμαι λοιπόν: ήταν πράγματι το συγκρότημα που τους έφερε ως την Πειραιώς ή η τωρινή "μόδα" των 60's;
Τη βραδιά άνοιξε στις 22.00 η μπάντα My Drunken Haze, η οποία αποτελείται από τους Costas Gunn (bass), Spir Frelini (guitars,tape echo operator), Harry Kane (electric guitar, vocals, noise/feedback), Matina Sous Peau (vocals, tambourine, keys, violin) και Nick Zouras (drums). Η μουσική τους χαρακτηρίζεται (όχι αυστηρά) ως dream pop, psychedelic pop και garage psych και εμφανίστηκαν στο προσκήνιο το 2010. Οι επιρροές τους (μεταξύ άλλων) κυμαίνονται από Brian Jonestown Massacre, Broadcast και Still Corners έως τους The Beatles και The Black Angels. Το album τους "My Drunken Haze" κυκλοφορεί σε βινύλιο με bonus cd και σε digital album από την Inner Ears Records, σε παραγωγή του King Elephant (των Baby Guru).
[caption id="attachment_3326" align="aligncenter" width="681"]
My Drunken Haze - Fuzz Club[/caption]
Ακούγοντάς τους (ειδικά τα "Yellow Balloon" και "Girl Who Looks Like A Boy" τα οποία ήταν αναμφισβήτητα εξαιρετικά!) ένα μπορούμε να πούμε με σιγουριά: η νοσταλγία και η ανεμελιά που έβγαλαν επί σκηνής τούς κάνει να ανήκουν στην επονομαζόμενη νεο-garage μουσική με δόσεις dream pop που παραπέμπει κατευθείαν στα 60's. Ωστόσο, το κοινό δεν φάνηκε να τους επικροτεί ιδιαίτερα, πράγμα το οποίο δεν πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ'όψιν. Αντίθετα, οι My Drunken Haze θα βρουν τη δική τους θέση στην εγχώρια μουσική κοινότητα και θα αφήσουν το αποτύπωμά τους με το εξαιρετικό ταλέντο τους, ελπίζουμε όχι μόνο για το παρελθόν που είναι πίσω μας, αλλά και για το αύριο που έρχεται.
[caption id="attachment_3328" align="aligncenter" width="690"]
My Drunken Haze - Fuzz Club[/caption]
Και ας περάσουμε στην τετράδα Allah-Las: αν και η αναμονή δεν είχε τέλος, στις 23.15 εμφανίστηκαν στο stage του Fuzz Club. Ο κόσμος πολύς λοιπόν, ωστόσο η συμμετοχή του αντίστροφως ανάλογη της παρουσίας του. Η ιστορία των Matthew Correia (percussion), Spencer Dunham (bass), Miles Michaud (vocals, guitar) και Pedrum Siadatian (lead guitar) είναι γενικά γνωστή. Καλιφορνέζοι, εργαζόμενοι (οι τρεις από τους τέσσερις) στο δισκάδικο Amoeba στην Sunset Boulevard, εκκινούν το 2008 το εγχείρημα Allah-Las με προφανή επιτυχία. Το πρώτο τους album "Allah-Las" κυκλοφορεί τον Σεπτέμβριο του 2012 και το δεύτερο "Worship the Sun" τον Σεπτέμβριο του 2014 προκαλώντας πανικό και τις καλύτερες των εντυπώσεων (και τα δύο από την Innovative Leisure).
[caption id="attachment_3329" align="aligncenter" width="690"]
Allah-Las - Fuzz Club[/caption]
[caption id="attachment_3330" align="aligncenter" width="690"]
Allah-Las - Fuzz Club[/caption]
[caption id="attachment_3331" align="aligncenter" width="690"]
Allah-Las - Fuzz Club[/caption]
Το φάσμα της μουσικής τους αποδεικνύει και την επιτύχια - εφευρετικότητά τους: rock n' roll, indie/garage/psychedelic/surf rock με αναφορές στα ποληαγαπημένα τους 60's. Με αντίστοιχο attitude λοιπόν (από πλευράς ενδυμασίας και κινησιολογίας), από το πρώτο κιόλας κομμάτι, ξεκίνησε ένα ιδιαίτερο road trip ζωντανό, παραστατικό και ρυθμικό. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε με χορό και χειροκρότημα στη γνωστή (και ραδιοφωνική μεταξύ μας) επιτυχία τους "Tell Me (What's On Your Mind)" από το πρώτο τους album. Τότε κατάλαβα ότι το κοινό ήταν παρόν, όμως είχαμε ήδη φτάσει στο encore και το προτελευταίο τους κομμάτι. Ύστερα λοιπόν από αυτό το "πρωτότυπο" ξέσπασμα, ήρθε η ώρα για το κλείσιμο το οποίο έγινε μαζί με τους My Drunken Haze σε μία σκηνή όπου γέμισε ρετρό και χαμογελαστό κόσμο, χορεύοντας και τραγουδώντας όλοι μαζί. Μία κίνηση που προσωπικά εκτίμησα και απόλαυσα.
[caption id="attachment_3333" align="aligncenter" width="690"]
Allah-Las & My Drunken Haze - Fuzz Club[/caption]
Κλείνοντας οι Allah-Las ως άλλα "παιδιά των λουλουδιών" έχουν το ταλέντο να προμοτάρουν πολύ όμορφα το στυλ που προτιμούν και τραγουδούν. Η εικόνα τους είναι θετική και η πορεία τους θα συνεχίσει να είναι ανοδική. Ωστόσο, ελπίζω να μην είναι μία παροδική φάση μέσα στην νέο-60's εποχή που υπάρχει στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα!
