*Όλες οι φωτογραφίες που πλαισιώνουν την ανταπόκριση προέρχονται από τα επίσημα social media
του Release Athens Festival.*
Πέμπτη 9 Ιουλίου, και το Release Athens Festival βρίσκεται στο peak του. Εν μέσω υψηλών
θερμοκρασιών, η μέρα αναμενόταν ακόμα πιο καυτή, λόγω της πολυαναμενόμενης εμφάνισης των
Pantera. Μια μπάντα που, δυστυχώς, το ελληνικό κοινό δεν πρόλαβε να θαυμάσει από κοντά στην
ακμή της πριν τη διάλυσή της.
Μετά τον αδόκητο χαμό των ιδρυτικών μελών της —των αδερφών Abbott (Dimebag Darrell και Vinnie
Paul)— οποιαδήποτε επιστροφή φαινόταν αδύνατη. Η πρόσφατη, όμως, επανενεργοποίηση του
συγκροτήματος άλλαξε τα δεδομένα. Με τις προσθήκες των Zakk Wylde (Black Label Society, Ozzy
Osbourne) στην κιθάρα και Charlie Benante (Anthrax) στα drums, στο πλευρό των εμβληματικών Rex
Brown (μπάσο) και Phil Anselmo (φωνή), οι ελπίδες αναζωπυρώθηκαν.
Και κάπως έτσι, η μέρα που όλοι περιμέναμε καρτερικά, έφτασε.
Bodysnatcher: Το βαρύ Deathcore της Φλόριντα ισοπεδώνει το λιοπύρι:
Την ημέρα άνοιξαν οι Bodysnatcher, ένα σχετικά νέο deathcore συγκρότημα από τη σκηνή της Florida.
Ο ήχος τους —βαρύς και απόλυτα δεμένος— ήταν ακριβώς αυτός που θα περίμενε κανείς από ένα
σχήμα που κουβαλάει τη βαριά κληρονομιά της death metal σχολής της Florida.
Για σχεδόν μία ώρα, ισοπέδωσαν τη σκηνή παίζοντας κομμάτια από το σύνολο της δισκογραφίας τους.
Παρά το λιοπύρι, η ενέργειά τους ήταν αστείρευτη, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στο ελληνικό
κοινό που άρχισε να ζεσταίνει για τα καλά τα πρώτα mosh pits της ημέρας.
Bodysnatcher Setlist:
01. The Maker
02. Behind the Crowd
0.3 Black of My Eyes
04. Infested
05. Take Me To Hell
06. Violent Obsession
07. Survive or Die
08. Murder8
09. Plague of Flies
10. King of the Rats
11. Twelve/Seventeen
Trivium: Δεξιοτεχνία, μελωδικά solos και μια μεγάλη υπόσχεση για το μέλλον:
Η βραδιά συνεχίστηκε με τους Trivium, ένα ακόμα τεράστιο συγκρότημα που πολλοί από εμάς
περιμέναμε για χρόνια να δούμε ζωντανά στη χώρα μας. Σύμπτωση; Κι αυτοί ορμώμενοι από τη
Florida!
Με το που πάτησαν το πόδι τους στη σκηνή, ο ενθουσιασμός του κόσμου δεν μπορούσε να κρυφτεί, με
την Πλατεία Νερού να τους αποθεώνει. Ο frontman, Matt Heafy, φάνηκε να το απολαμβάνει στο
έπακρο. Μάλιστα, εξομολογήθηκε στο κοινό πως ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά του, εδώ και σχεδόν
είκοσι χρόνια —όσο δηλαδή είναι ενεργή η μπάντα— ήταν να παίξει επιτέλους στην Ελλάδα και,
φυσικά, να δοκιμάσει όλα τα περίφημα ελληνικά φαγητά!
Οι Αμερικανοί δεν έχασαν χρόνο και, μετά την εισαγωγή του The End of Everything, μπήκαν πολύ
δυνατά με το "Pull Harder on the Strings of Your Martyr", δίνοντας το σύνθημα για τα πρώτα μεγάλα
mosh pits.
Η απόδοσή τους ήταν σεμιναριακή, με τα κιθαριστικά leads της μελωδίες και τα riffs να θερίζουν.
Ανάμεσα στα κορυφαία highlights της εμφάνισής τους ήταν αναμφίβολα το "Down From the Sky", όπου
η Πλατεία Νερού σείστηκε ολόκληρη, αλλά και το παλιό αγαπημένο "A Gunshot to the Head of
Trepidation".
Το αποκορύφωμα της βραδιάς ήταν, φυσικά, το "In Waves", το οποίο διαδέχθηκε την περίφημη
εισαγωγή του "Capsizing the Sea". Με το κοινό να τραγουδάει ρυθμικά και με όλη του τη δύναμη το
ρεφρέν, γράφτηκε το ιδανικό φινάλε της εμφάνισής τους.
Ο Matt Heafy, φανερά εκστασιασμένος από την υποδοχή, δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του· ζήτησε
από το κοινό να ανανεώσουν το ραντεβού τους για την επόμενη χρονιά, εκφράζοντας την επιθυμία οι
Trivium να επιστρέψουν ως headliners του Release Athens. Η άμεση ανταπόκριση και η εκκωφαντική
κραυγή των χιλιάδων οπαδών από κάτω φάνηκε να τον επιβεβαιώνουν πανηγυρικά.
Trivium setlist:
01. Pull Harder on the Strings of Your Martyr
02. Strife
03. A Gunshot to the Head of Trepidation
04. The Sin and the Sentence
05. Down From the Sky
06. Until the World Goes Cold
07. Like Light to the Flies
08. Silence in the Snow
09. Throes of Perdition
10. Catastrophist
11. The Heart From Your Hate
12. In Waves


Pantera: 25 χρόνια αναμονής έσβησαν μέσα στον απόλυτο όλεθρο:
Και κάπως έτσι, πλησίαζε η ώρα που όλοι περιμέναμε για πάνω από 25 χρόνια. Στη σκηνή έπεσε το
επιβλητικό μαύρο πανί με το κατακόκκινο λογότυπο των Pantera και η αγωνία άρχισε να χτυπάει
κόκκινο.
Πριν, όμως, ξεκινήσει ο όλεθρος, οι γιγαντοοθόνες φωτίστηκαν για την εισαγωγή. Παρακολουθήσαμε
ένα βαθιά συγκινητικό βίντεο-αφιέρωμα στην ιστορία του συγκροτήματος, γεμάτο με πλάνα από
handcams της εποχής: στιγμές από τις παλιές περιοδείες, τα παρασκήνια, τα ξενοδοχεία και την
καθημερινότητά τους. Ήταν πλάνα που απεικόνιζαν κυρίως τους μεγάλους απόντες της βραδιάς, τα
αδέρφια Abbott (Dimebag Darrell και Vinnie Paul), προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και φέρνοντας
δάκρυα στα μάτια των παλιότερων οπαδών.
Και κάπως έτσι, το πανί έπεσε και η αυλαία της μεγάλης επιστροφής άνοιξε. Η μπάντα μπήκε
κατευθείαν στο ψητό με το ισοπεδωτικό "Hellbound" (από το Reinventing the Steel). Οι οπαδοί άρχισαν
αμέσως να χτυπιούνται ρυθμικά, με την Πλατεία Νερού να μετατρέπεται μέσα σε δευτερόλεπτα σε ένα
απέραντο πεδίο μάχης, γεμάτο mosh pits από άκρη σε άκρη.
Η συνέχεια ήταν εξίσου δυναμική, χωρίς ίχνος οίκτου. Με το συγκρότημα και τον κόσμο να γίνονται
ένα, ακολούθησαν τα "A New Level" και "Strength Beyond Strength". Μπήκαμε κατευθείαν στα πολύ
βαθιά, με το πάθος να χτυπάει κόκκινο και το headbanging να συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.
Ο Phil Anselmo ήταν εξαιρετικά λαλίστατος και φάνηκε από την πρώτη στιγμή ότι είχε μεγάλα κέφια.
Εμφανίστηκε, φυσικά, ξυπόλυτος —όπως μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια στις live εμφανίσεις
του— οργώνοντας τη σκηνή με την γνώριμη, επιβλητική του παρουσία.
Καθώς το setlist ξεδιπλωνόταν, αυτό που προκάλεσε τεράστια εντύπωση ήταν ο εντυπωσιακός αριθμός
των νέων ηλικιακά οπαδών στις πρώτες γραμμές. Ήταν καθηλωτικό να βλέπεις πιτσιρικαρία να
ουρλιάζει με όλη της τη δύναμη στα ρεφρέν των "Becoming", 39;m Broken" και "5 Minutes Alone". Αυτή
η εικόνα αποτελεί την ακράδαντη απόδειξη πως οι Pantera όχι μόνο δεν ξεχάστηκαν όλα αυτά τα
χρόνια που παρέμειναν ανενεργοί, αλλά συνεχίζουν να εμπνέουν και να αποτελούν ένα από τα
σημαντικότερα και πιο επιδραστικά κεφάλαια στην ιστορία του heavy metal.
Δίπλα στον Anselmo, ο Rex Brown στεκόταν ακλόνητος στο κέντρο της σκηνής, με την αλάνθαστη
απόδοσή του και τον τόσο χαρακτηριστικό, τόνο στο μπάσο του να συγκλονίζουν την Πλατεία Νερού.
Όσο για το πιο δύσκολο στοίχημα της βραδιάς, ο Zakk Wylde γέμισε επάξια τα τεράστια παπούτσια του
Dimebag Darrell. Παίζοντας ουσιαστικά νότα προς νότα όλα τα κομμάτια, απέδωσε έναν ειλικρινή φόρο
τιμής σε έναν από τους επιδραστικότερους κιθαρίστες όλων των εποχών, χωρίς περιττούς
εντυπωσιασμούς. Σε ακριβώς ισάξια και κορυφαία επίπεδα κυμάνθηκε και η απόδοση του Charlie
Benante στα drums, ο οποίος κράτησε τα tempos με χειρουργική ακρίβεια και τρομερή δύναμη,
θυμίζοντας το στιβαρό παίξιμο του Vinnie Paul.
Το κέφι και η ζωντάνια του κοινού δεν έλεγαν να τελειώσουν, με τον ενθουσιασμό να παραμένει
αμείωτος σε κάθε κομμάτι. Το απόλυτο αποκορύφωμα, όμως, ήρθε προς το τέλος της βραδιάς. Με τις
πρώτες νότες του "Cowboys From Hell", όλη η αρένα ξαφνικά άνοιξε στα δύο, έπειτα από προτροπή
του Anselmo, για να δημιουργηθεί ένα τεράστιο, μυθικό mosh pit. Μόλις μπήκε το riff, επικράτησε το
απόλυτο χάος παντού για τα επόμενα τέσσερα λεπτά.
Για το encore, η μπάντα μας επιφύλασσε το ισοπεδωτικό "Fucking Hostile", ενώ στο κλείσιμο ο Anselmo
τραγούδησε a capella ένα κομμάτι από το "Stairway to Heaven", σφραγίζοντας το ιδανικό φινάλε για
μια από τις πιο όμορφες και γεμάτες ενέργεια συναυλίες όλων των εποχών.
Ίσως κάποιοι στεναχωρήθηκαν που δεν ακούστηκε το "Cemetery Gates" —και το καταλαβαίνω
απόλυτα, καθώς ανήκω σε αυτούς. Υπομονή όμως! Ο Anselmo έδωσε υπόσχεση πως το ραντεβού στη
χώρα μας θα ανανεωθεί στο μέλλον, και ίσως τότε να είμαστε αρκετά τυχεροί για να ακούσουμε και
αυτό το έπος ζωντανά.
Υ.Γ. Δεν θα μπορούσε να μείνει ασχολίαστη μια συγκλονιστική λεπτομέρεια που μαγνήτισε τα
βλέμματα και σκόρπισε ρίγη συγκίνησης: τα patches στο γιλέκο του Zakk Wylde, αλλά και τα custom
γραφικά στα drums του Charlie Benante, απεικόνιζαν τις μορφές των αδερφών Abbott. Ένας ακόμα
σιωπηλός, αλλά πανίσχυρος φόρος τιμής που απέδειξε ότι ο Dimebag και ο Vinnie ήταν εκεί, παρόντες
σε κάθε νότα και σε κάθε χτύπημα.
Pantera Setlist:
(Intro: Regular People (Conceit) / Interlude)
01. Hellbound
02. A New Level03. Strength Beyond Strength
04. Becoming
05. I'm Broken
06. Suicide Note Pt. II
07. 5 Minutes Alone
08. This Love
09. Mouth for War
10. 10s
11. Walk
12. Domination / Hollow
13. Cowboys From Hell
Encore:
14. Fucking Hostile


